In de stationskiosk bestel ik een pakje Fisherman’s Friends. Die zwarte met salmiaksmaak, die pastilles zijn namelijk zo lekker sinds ik gestopt ben met roken. De salmiak biedt een redelijke vervanging voor het gevoel van nicotine in de mond en met veel fantasie en wisjvulzinking ook wel in het brein. En de salmiak is naast teervrij, suikervrij bovendien. Ook gunstig. Op het moment dat het pakje wordt neergelegd en ik de beurs trek om te betalen, knerpt de puist achter de kassa mij toe: “Wil je er lekker iets te drinken bij?” Wat een rare vraag! Ik kijk hem scheef aan met mijn beste uitknijpersblik – dat geje en gejij vind ik prima, maar niet als iemand verkooptactiekjes op me toe probeert te passen – en schud minzaam mijn hoofd.

Die middag, op mijn retour, bestel ik een kopje koffie bij een andere kiosk.
“Wilt u een kleine koffie, of een normale koffie?”

De visuele presentatie van de twee bekers leert mij dat een normale koffie tegenwoordig in een milkshakebeker wordt geserveerd en dat een kleine koffie een doodnormaal formaat kartonnen beker met inhoud betreft. Het formaat dat alle jaren hiervoor als normaal heeft kunnen gelden.

De vervelende klant in mij krijgt sterk de overhand.
“Ik wil een normale koffie”, wijs ik verwoed naar formaatje ‘klein’.
Maar de dame is niet voor een gat te vangen.
“Een kleine koffie dus… Wilt u daar nog lekker iets te eten bij?”
“Hoe lang moet je voor die ongein nou op cursus?”, informeer ik gifhartig van repliek.

Zonder koffie en ernstig vertraagd door irritaties, een zinloze discussie met ‘lekker’ een onnozele blik erbij en zelfs een ruzie met een man die in de rij achter mij stond, ren ik naar het perron, waarvandaan mijn trein over een minuut zal vertrekken. Een kwartier later is deze er echter nog niet en staat de vertrektijd op het bord nog gewoon op veertien minuten eerder. Na achttien minuten klinkt een vriendelijke dame door de luidsprekers. Ze vertelt dat de trein naar Den Haag Centraal over enkele minuten zal binnenrijden op spoor 9A. Geen woord over twintig minuten vertraging!

En ineens begint het te dagen, die rakkers van de NS en aanverwante horecakornuiten hebben massaal niet zomaar een cursusje gevolgd, maar een aan NLP verwante manipulatiecursus, waarin het ontzeggen van informatie, het uiten van positieve affirmaties en het uitspreken van aperte leugens wordt getraind. Ze hebben geleerd hoe het menselijke brein van de massa soepel te masseren tot een malse, meegaande massa!

Zij hebben die cursus gevolgd, die in de wandelgangen ook wel de “Cursus Zalm” wordt genoemd. Het zou me daarom echt niets verbazen als de huidige ‘koffie normaal’ 2,20371 keer zo duur is als mijn versie koffie normaal. En die beker ziet er wel uit als 2,20371 keer groter, maar ik ken de optische illusies van mijn verpakkingen en het zal me verbazen als het meer dan 1,10855 maal extra inhoud betreft dan de eerdere versie. Bovendien weet ik nu al dat de ‘koffie normaal’ straks weer het oude formaat terug gaat krijgen, maar dat dan dezelfde prijs gehanteerd zal blijven, om vervolgens weer snel te gaan stijgen. Consumenten hebben toch meestal geen geheugen.

De hufters… In de te late trein klim ik op een zeepkist en begin te vertellen.
“Weer zo’n complotdenker”, zegt de door de coupé wandelende koffieverkoper tegen zijn klant. “Wilt u er trouwens lekker een koekje bij?”

Categorieën: VC-Dees

19 reacties

lagarto · 1 augustus 2007 op 08:33

Mooi opgebouwd en leest lekker. Die cursus heeft het personeel bij de pomp ook gehad. Ze vragen er altijd of ik kauwgom bij de benzine wil ??
Groeten Lagarto

Troy · 1 augustus 2007 op 09:12

Jaaa, salmiak Fishermans zijn ook mijn favouriet. Goede column weer. De titel is erg goed gevonden trouwens.

pally · 1 augustus 2007 op 10:05

Ha, ha, Dees, lekker kwaad, maar veel gelijk.
Al die cijfers met van alles achter de komma voegden voor mij niks toe.
Maar evengoed een erg leuke column met soms zulke lange zinnen dat ik effe terug moest lezen.
Maar ik hou wel van je originele schrijfwijze,
koffie? gebakkie erbij?

groet van Pally

arta · 1 augustus 2007 op 10:16

[quote]“Ik wil een normale koffie”, wijs ik verwoed naar formaatje ‘klein’.
Maar de dame is niet voor een gat te vangen.
“Een kleine koffie dus… Wilt u daar nog lekker iets te eten bij?”
[/quote]
😀
Heerlijk om te lezen, en ze doen het inderdaad allemaal bij die kiosken, vragen of je er iets bij wil. Zó irritant!

Dees · 1 augustus 2007 op 11:19

[size=xx-small](het zijn niet zomaar cijfers Pally, ze horen wel een beetje bij de pointe. wilde ik toch ff zeggen)[/size]

Kees Schilder · 2 augustus 2007 op 13:38

Heerlijk, hier geniet ik van.Met een bier(tje).Dat weer wel.

pally · 2 augustus 2007 op 15:03

oké, Dees, ik vat ‘m. Was een beetje te snel.
Ben ietwat allergisch voor cijfers, maar hier heeft het, beter bekeken, toch wel een functie.
groet Pally

Dees · 2 augustus 2007 op 22:46

[quote]Ben ietwat allergisch voor cijfers[/quote]

Haha, ja, net als de meeste taalgevoelige mensen. Toch is het eigenlijk ergens onterecht. Cijfers worden ook uitgedrukt in taal en de meeste talen kennen een wiskundige structuur…

Maar ja, echte alfa’s en cijfers… 🙂

WritersBlocq · 3 augustus 2007 op 15:03

[quote]De visuele presentatie van de twee bekers leert mij dat een normale koffie tegenwoordig in een milkshakebeker wordt geserveerd en dat een kleine koffie een doodnormaal formaat kartonnen beker met inhoud betreft. Het formaat dat alle jaren hiervoor als normaal heeft kunnen gelden.
[/quote]

Tsjeeeezzzz Deezzzz, hoe oud ben je nou 😮 😮

Ik vind de laatste 2 alinea’s het beste, daar zit wel vaart in.
Daarvoor komt het zo pfff, zo belerend/vermoeid/vermoeiend en “vanuit iemand die de oorlog heeft meegemaakt-beschouwend” over, heel eerlijk gezegd.

Koekje d’r bij?

Dees · 3 augustus 2007 op 15:35

Zo, dat staat WB. Ik geloof niet dat ik het nog goed voor je kan schrijven lately.

Jammer!

Grtjs van Dees

vanlidt · 3 augustus 2007 op 22:52

Koekje d’r bij?, dat MOETEN ze zeggen van hun baas…. .

Als je in Ierland woont, klaag je [b]nooit[/b] meer over de NS.

WritersBlocq · 3 augustus 2007 op 23:02

Ahhh, Dees, zo is het niet. Het is niet dat je lately geen goed bij mij kunt doen, dan had ik dat niet onder een column gezet. Het is wel (volgens mij) zo dat je lately zo ànders schrijft, ik vond de ‘ouwe Dees’ (die ook stelde, van kiet ging, beschouwde, etc.) veel breder. Fijner om te lezen, ik weet niet wát er veranderd is, maar wel dat er wat veranderd is. Of je dat bewust doet of onbewust weet ik ook niet.

En wat ik ook niet weet, is of dit onder een column hoort of via pb/mail?

Groetje en een knuf, jij altijd!
Weetebeetje.

Dees · 5 augustus 2007 op 13:16

Tsja WB, ik schrijf hier nu een jaar of 4 en misschien is dat ook zo’n beetje lang genoeg.

Wat ik het laatste jaar vaker heb gemerkt is dat mensen mijn stukjes gaan claimen. Een vreemde gewaarwording, ik krijg steeds vaker opmerkingen over een echte Dees, het echte Deesgevoel, etc. Ook een compliment trouwens, want blijkbaar heb ik mezelf hier onbewust een beetje tot handelsmerk verschreven.

Ook op het moment dat ik een voorzichtig idee opwierp over een cursus gingen mensen daarmee aan de haal. Ik moest dit wel en dat niet doen. Leuk natuurlijk, betrokkenheid en ook een teken dat het idee mss echt nog niet zo slecht was, maar ook maf. Ik had een idee en er ging meteen een kolonne mee aan de haal, haha.

Hoe dan ook, ik BEN Dees, of iig Mirjam met Dees als nick, dus hoe kan ik nou geen echte Dees neerzetten? Je reageert vanuit je eigen verwachtingen en dat kan en dat mag. Maar dat zorgt er ook voor dat ik met het commentaar niet zo vreselijk veel kan, geen idee hoe ik het oude weer in ere zou kunnen herstellen, noch waarom ik dat zou moeten willen. Schrijven is boven alles mijn persoonlijke uitlaatklep.

PB of mail is vast idd meer zoals het hoort, maar daar heb ik ff flink lak aan eigenlijk, het is hier toch al een durp, dus waarom niet nog een zeepkist op het dorpsplein. 😀

Grtjs (en ja hoor, ook jij altijd een :kus:),

Mirjam

WritersBlocq · 5 augustus 2007 op 21:23

Een handelsmerk, ja, absoluut, dat heeft/is iedereen die in een eigen stijl schrijft. En jij hebt altijd een eigen stijl gehad, die tot (denk ik, ik heb het niet nagelezen) ca. 1 jaar geleden anders was dan in de afgelopen tijd. Niet beter, niet minder, maar anders.

Het lijkt net alsof je soms teveel overweegt, wikt en weegt; het te mooi of te goed wilt doen. En ik mis je ‘kan mij het rotten-Dees’ weleens. Want je bent 1 Mirjam, maar boelveel Dees’en, egwel, gelukkig wel!

Off topic:
Gaan we nog een rondje fietsen vanaf dit gekkendorp naar het strand?
(Hmmm, nu echt tijd om te pb’en/mailen 😀 :kus:terug, ik hoop tot snel wijfie).

lisa-marie · 6 augustus 2007 op 16:10

Hier herken ik heel veel in.
Vind het heel humoristisch en heb ook erg zitten lachen. 😀 😀
[quote]“Hoe lang moet je voor die ongein nou op cursus?”, informeer ik gifhartig van repliek. [/quote]
Geweldig 😀 want uit mijn verkopersverleden weet ik dat dat lang duurt en dat je de uren aftelt als je op zo’n verplichte cursus moet van je baas.

Mup · 23 augustus 2007 op 16:35

Dat stoppen met roken doet je goed! Ga ik ook proberen, ooit :oeps:
Genoten van deze column, ‘geschrokken’ van je reactie waarin je zegt dat 4 jaar hier schrijven misschien wel lang genoeg is (off topic, maar als jij het mag, mag ik het ook, weer een idee van je door een ander gepikt 🙁 )
Kortom, ik wil niet dat je het in je botte, ongenicotinede hersens haalt om hier te stoppen!!!

Groet Mup.

Mup · 23 augustus 2007 op 16:36

Ja ja ik weet het, het moet zijn hersenen.

KawaSutra · 29 augustus 2007 op 00:26

Wat heb ik een bewondering voor jou! Zonder nicotine zo’n column neerzetten. Pfff.

anneda · 22 augustus 2008 op 00:31

Leuk om dit te lezen zeg. We gaan inderdaad op cursus zodat we deze actieve bijverkoopvraag (wilt u er iets te eten/drinken bij) altijd stellen. Ha ha.

Gr. een aanverwante horecakornuit 😆

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder