Herbie

In [i]The Old Melbourne Gaol[/i] in Melbourne werd midden tot eind negentiende eeuw studie gemaakt naar de uiterlijke kenmerken en de kenmerken van de hersenen van veroordeelde criminelen, om zo tot conclusies te komen over een aangeboren criminele inborst.

Het complot van de zalm

In de stationskiosk bestel ik een pakje Fisherman’s Friends. Die zwarte met salmiaksmaak, die pastilles zijn namelijk zo lekker sinds ik gestopt ben met roken. De salmiak biedt een redelijke vervanging voor het gevoel van nicotine in de mond en met veel fantasie en wisjvulzinking ook wel in het brein. En de salmiak is naast teervrij, suikervrij bovendien. Ook gunstig. Op het moment dat het pakje wordt neergelegd en ik de beurs trek om te betalen, knerpt de puist achter de kassa mij toe: “Wil je er lekker iets te drinken bij?”

Mag het een stokje meer zijn?

In de supermarkt blijkt een miniscuul stokbroodje voorgesneden aangeboden te worden. Een zakje gesneden stok, voor één euro negentien. De ultradunne plakjes vormen samen misschien net een halve pistolet, zo klein en aantalloos als ze zijn. Gemak dient heus de mens, maar een zakje gesneden stok, naast in plastic wijnglazen uitgeschonken wijn, het bevreemdt Juul en mij nogal.

Antimanifest

Het tijdschrift [i]Opzij[/i] spreekt hoopvol van een mogelijk nieuwe feministische golf. Naar aanleiding van de documentaire van Sunny Bergman, [i]Beperkt Houdbaar[/i] en een mede daaruit voortvloeiende [b][url=http://www.beperkthoudbaar.info/]website[/url][/b], met bijbehorend manifest tegen de schoonheidsidealen die vrouwmensen door de strot krijgen gedrukt, komen veel mensen uit de kast die opgelucht meageren. Vrouwen en mannen tegen de dooscorrectie, de onmogelijke maten, de nog onrealistisch mooier gemaakte fotomodellen die, oh schande, door Photoshop zijn bewerkt.

Zomertaferelen

Een meisje zit daar op de trap. Een mooi meisje, mooie huid, donkerblonde haren over een felgekleurde blouse. Haar ene been losjes een trede hoger dan de andere. Van haar gezicht is alleen het profiel is zichtbaar. Ze staart schuin omhoog, richting een dakterras. Ze zit daar, bestudeerd ontspannen.

Schimmenspel

Met Linda, een vriendin van vele jaren terug, zit ik hernieuwd verbonden in de kroeg. We discussiëren en laten hevige fragmenten analyse los op elkaars leven. Het is echt vanouds gezellig. We zitten heerlijk door te draven en de drank vloeit rijkelijk, tot we kortstondig onderbroken worden door een vriendin van Linda, die duidelijk blij is haar te zien. Andersom is het genoegen minder.

Sachsenhausen

Het Joods Museum in Berlijn leerde mij dat de joodse diaspora al in de derde eeuw na Christus zorgde voor joodse nederzettingen in Duitsland. Door de Romeinen verjaagde Joden zochten en vonden her en der plaatsen om zich te vestigen en begonnen aan een opbouw van een leven met de eigen tradities en gebruiken, die hoogstwaarschijnlijk juist door het in den vreemde te verkeren en door immer aanwezige xenofobie en antisemitisme versterkt aanwezig bleven in meer dan zeventien eeuwen joodse identiteit.

Voorbijganger

Bij de uitgang van het winkelcentrum stond een zwervermuzikant. Hij deed vreselijk aardig, maar je kon het aan alle kanten voelen; hij was het niet. Met veel misbaar dat voor zwier door moest gaan, begroette hij alle voorbijgangers. Maar zijn ogen bleven kil, als een slang die zijn prooi bestudeert. Hij was het soort zwerver dat je heel erg bewust maakte van het feit dat je rijk en vies bent, als je loopt, zonder een muntje te doneren aan een bedelende gitaarhoes.

Nieuw optimisme

Halleluja! Het is 2007. Nieuw jaar, nieuwe kansen, zeker twee voor een euro. De trends liggen namelijk al een tijdje paraat in handige grijpbakken naast de kassa’s van de marketing. Tweeduizend en zeven is het jaar van: leggings, H&M, noppen en het nieuwe idealisme. Jammer: spiritualiteit kan de vuilnisbak in. Het goede nieuws is dat we er religie voor terug krijgen.

Het wijf

De Nederlandse vrouw is een statistisch gegeven. Vrouwen lopen al een tijdje mee in deze wereld en je zou denken dat ze in die zin niet bijster interessant zijn. Wel op het moment dat ze individu zijn en je er een band mee hebt, of wilt, of gewoon als begeerlijke voorbijgangster. Maar als gemiddelde in een tabel?

Vuilnisbelt

“Na vijf uur zijn hier geen vrouwen en kinderen meer buiten”, zei de man. Verstrooid werd er wat geknikt in de groep, het beeld van de man die met een enorme machete het vuil onder zijn nagels had weg lopen peuteren op het moment dat onze gastheer ons even alleen liet, bleef flink nazeuren. Kinderen liepen af en aan met bakjes snoepgoed, om te verkopen. Kleine meisjes sprongen in een touw, midden op de binnenplaats. Als je schuin naar boven keek, kon je een man en een vrouw midden in hun liefdesspel gadeslaan. Er was zelfs een bordeel in de gevangenis.

Campinggasten

In de bloemenstal wijst mijn vinger als vanzelf naar de stevige opstaande oranje bloemen. Geen zonnebloemen, nee dank u wel. Ik weet dat ze ‘mooi’ staan, zeker bij kinderen, maar ik kan geen zonnebloemen meer zien, niet in augustus.