In de supermarkt blijkt een miniscuul stokbroodje voorgesneden aangeboden te worden. Een zakje gesneden stok, voor één euro negentien. De ultradunne plakjes vormen samen misschien net een halve pistolet, zo klein en aantalloos als ze zijn. Gemak dient heus de mens, maar een zakje gesneden stok, naast in plastic wijnglazen uitgeschonken wijn, het bevreemdt Juul en mij nogal. Bij de kassa aangekomen blijk ik mijn portemonnee te zijn vergeten. Juul is enkel in het bezit van een pinpas die nog niet is ingepind en die is blijkbaar nog niet bruikbaar in de betaalautomaat. In de super zijn wij ineens het spektakel van de dag; zoiets komt hier nooit voor, het vergeten van je portemonnee. De mensen murmelen schande.

Opgejut lopen wij naar buiten om snel betaalmiddelen te halen gaan. Maar voor de super is het lastig door te lopen. Er is een opstootje gaande. Hitler staat te bakkeleien met lokale politieagenten, om hem heen een groep kinderen en boze ouders. De agenten houden hem en omstanders een beetje in bedwang. En wij kijken onze ogen uit.

Een Hitlerimitator, die zie je immers niet zo vaak dichtbij.

De man marcheert hier soms de straat, als ware het oorlogstijd. Zijn snor is keurig geschoren in het gehate blokje onder de neus, zijn pak is niet militair, maar een soort van beige-bruin vilt, dat het geheel onecht, maar ook weer afmaakt. Hij groet soms onder het paraderen, waarbij ik me afvraag of Hitler tijdens zijn zaterdagse ommetjes naar de buurtsuper ook steeds zijn rechterarm de lucht in zwiepte. Of hij zelf indertijd “Heil Hitler” riep, of dat er misschien toch een “Grüß Gott” aan zijn behaarde bovenlip ontsnappen kon.

Hitler nu roept geen heil, maar moord en brand en wee degenen die hem vals beschuldigen. “U mag nu eenmaal geen kleine kinderen bedreigen”, spreekt een agent hem streng toe.

Juul mompelt: “grootheidswaanzin”, maar eigenlijk past dat niet.
“Verderfelijkheidswaanzin”, zegt een man naast ons, wat hem een waarschuwende blik oplevert van zijn vrouw, die hem snel meetrekt naar een meter verderop.
“Niet met vreemde vrouwen praten”, roept ze, met haar lichaamstaal.

De politie weet zich niet meer zo goed raad met de radeloze Hitler en maant de massa’s door te lopen.

“Hier is niets te zien”.

Wij vervolgen onze weg naar de pinautomaat, om de pinpas in te wijden. Teruggekomen zit Hitler aan de kant van de weg, op zijn knieën, te blubberen in de blubber. Om hem heen nog steeds een paar kinderen, de brutaalste spuwt hem roze kauwgum in het haar.

“Laat dat!”, roept Juul fel. De kinderen zijn klein genoeg om banger voor haar te zijn, dan voor Hitler.

In de super is de caissière chagrijnig, wegens ons lange wegblijven. Haar collega tettert opgewonden verhalen in haar oor, over die gek, je weet wel, die Hitler, die voor de winkel op zijn knieën zit te janken.

Juul trekt ineens een spurt de winkel in en zwaait bij terugkomst een zakje voorgesneden pistolet triomfantelijk in mijn gezicht. Dat hoort er vandaag nu eenmaal bij.


15 reacties

Avatar

lagarto · 1 juli 2007 op 11:04

Hey Dees,
Heel anders dan ik van je gewend ben. Maar ik vind hem leuk. Leest makkelijk weg deze x. Eenvoud daar hou ik van.
Groeten Lagarto

Avatar

Prlwytskovsky · 1 juli 2007 op 14:20

Heil mezelf! 😆

Avatar

KawaSutra · 1 juli 2007 op 16:29

Een andere Dees, leuk!

Avatar

arta · 1 juli 2007 op 16:32

[quote]Of hij zelf indertijd “Heil Hitler” riep, of dat er misschien toch een “Grüß Gott” aan zijn behaarde bovenlip ontsnappen kon.[/quote]
[quote]“Niet met vreemde vrouwen praten”, roept ze, met haar lichaamstaal. [/quote]
Mooie vondsten!
Sfeervol en rustig, mooi beschreven.
🙂

Avatar

Li · 1 juli 2007 op 21:09

[quote]De kinderen zijn klein genoeg om banger voor haar te zijn, dan voor Hitler. [/quote]

Prachtige zin.

Mooi geschreven, maar op de één of andere manier mis ik de echte boodschap. Ik ga het nog een keer lezen.

Li

Avatar

WritersBlocq · 1 juli 2007 op 22:37

Wat een lèkkere, Dees!

Maar deze:
[quote]Juul trekt ineens een spurt de winkel in en zwaait bij terugkomst een zakje voorgesneden pistolet triomfantelijk in mijn gezicht. Dat hoort er vandaag nu eenmaal bij.[/quote] slaat als een tang op Hitler 😕
Knuffie, Pau

Avatar

SIMBA · 2 juli 2007 op 08:36

Heerlijk stukkie! Maar die zin die WB heeft gequote die kan ik ook niet helemaal plaatsen.

Avatar

lisa-marie · 2 juli 2007 op 09:48

Mooi geschreven.
Vooral hoe twee gebeurtenissen zo tegengesteld kunnen zijn. Jullie die een “spektakel” zijn in de supermarkt en het “spektakel” dat buiten gebeurd.

Avatar

Kees Schilder · 2 juli 2007 op 14:55

heerlijk stuk.Prachtig in elkaar verweven

Avatar

Anne · 2 juli 2007 op 18:57

Ik vind hem erg mooi. Een weefwerk, met schijnbaar onlinkbare dingen toch door elkaar gevlochten waardoor er onvermoede verbanden ontstaan. Dat is het echte schrijven.

Avatar

Troy · 3 juli 2007 op 10:10

Beste Dees, ik lees je stukjes altijd met veel plezier maar van dit verhaal kan ik geen pistoletje bakken, ook niet dun gesneden…

[quote]maar een zakje gesneden stok, naast in plastic wijnglazen uitgeschonken wijn, het bevreemdt Juul en mij nogal.[/quote]
Wat wil je hiermee zeggen? Matcht juist goed, toch?

[quote]Opgejut lopen wij naar buiten om snel betaalmiddelen te halen gaan[/quote]
Vreemde zin.

[quote]Maar voor de super is het lastig door te lopen[/quote]
Opnieuw een vreemde zin.

[quote]dat het geheel onecht, maar ook weer afmaakt.[/quote]Onecht afmaakt dus?

[quote]De man marcheert hier soms de straat, als ware het oorlogstijd[/quote] Soms=door?

Ik heb de inhoud dus duidelijk niet begrepen, maar ik hoop dat jij me het een en ander uit kunt leggen:-)

Avatar

Dees · 3 juli 2007 op 17:53

Zo, wat een gemengd commentaar… Ik was juist enigzins content met het stukje.. en ben dat nu nog,

De verbanden en het al dan niet ‘slaan op’, tsja voor mij past het wel. Voor sommige anderen blijkbaar ook en anderen dan niet. Hoewel ik niet vies ben van een potje barricadeklimmen, vind ik niet dat je stukjes altijd een boodschap hoeven te bevatten, deze heeft em niet.

De zinnen vind ik leuk dat je ze opmerkt Troy, ik gebruik het wel vaker, afwijkende woordvolgorde en zinnen op het randje van grammaticaal fout, maar ik heb er vlgs mij nog nooit eerder een opmerking over gehad. Het heeft iets met het ritme van de zin te maken, soms sleutel ik dus een klein beetje aan de woordvolgorde, of aan uitspraken….

Vindt ze leuk 😀

Avatar

vanlidt · 4 juli 2007 op 18:49

Als mensen iets niet snappen, doen ze maar wat beter hun best….

Avatar

Troy · 15 juli 2007 op 04:00

@VanLidt: Het lijkt hier soms not-done om toe te geven dat je iets niet begrepen hebt. Ik schaam me daar niet voor en vraag om uitleg juist omdat ik het wil begrijpen. Ik heb dit ook vaak genoeg bij mijn eigen columns meegemaakt. En waar haal je vandaan dat ik niet goed genoeg mijn best heb gedaan?? Vreemde opmerking :eh:

Avatar

pally · 31 juli 2007 op 17:37

Ik vind dit wel een grappig stukje, Dees. Wat vakantie-komkommerig op het eerste gezicht, maar door de wat ongebruikelijke zinsbouw en de ‘Hitlerinbreng’ geraffineerd sterk genoeg.
groet van Pally

Geef een antwoord