Het tijdschrift [i]Opzij[/i] spreekt hoopvol van een mogelijk nieuwe feministische golf. Naar aanleiding van de documentaire van Sunny Bergman, [i]Beperkt Houdbaar[/i] en een mede daaruit voortvloeiende [b][url=http://www.beperkthoudbaar.info]website[/url][/b], met bijbehorend manifest tegen de schoonheidsidealen die vrouwmensen door de strot krijgen gedrukt, komen veel mensen uit de kast die opgelucht meageren. Vrouwen en mannen tegen de dooscorrectie, de onmogelijke maten, de nog onrealistisch mooier gemaakte fotomodellen die, oh schande, door Photoshop zijn bewerkt. De initiatiefnemers van dit manifest zijn intelligente vrouwen, die zich in uiterst lekkere, pittige, intelligente bewoordingen uitlaten tegen het schoonheidsideaal. Verleidelijk om heel hard ja tegen te roepen trouwens.

De ideeën om dit onrecht aan te pakken variëren van aangepaste zendtijden van bepaalde “echte vrouw”-onvriendelijke programma’s, via Kamervragen, tot logo’s die geplakt dienen te worden op bewerkte modellenfoto’s, om te bewijzen dat die vrouwen niet echt zo zijn, als ze getoond worden.

Veel bijval. En geen wonder, want het is een lovenswaardig initiatief! Toch?

Toch niet!

De toon van de documentaire wordt direct gezet. Voormalig fotomodel Sunny Bergman, die al haar waardevolle prestaties opnoemt en eindigt met “maar ik maak me zorgen over rimpels”. Sunny Begrman die zogenaamd kwetsbaar bij bouwvakkers gaat informeren waarom ze niet meer naar haar fluiten. Is dat een vrouw die tegen het schoonheidsideaal is, of is dat een vrouw die er doodsbenauwd voor is?

Als het schoonheidsideaal veranderd dient te worden, is het eigenlijk best onverstandig om vrouwen zo als slachtoffer van de media neer te zetten. Als je echt wilt dat je zelfbeeld verandert en dat het vrouwbeeld verandert, zul je eigenlijk hard aan de slag moeten gaan met dat zelfbeeld – het woord zegt het al – en jezelf vol trots presenteren. Je kunt de voorbeelden die je ziet beschouwen als jouw ideaal, of je kunt besluiten daar niet aan mee te doen en zelf een voorbeeld te zijn. Er is nooit iets veranderd aan de verleiding van het drinken van alcohol, het gebruik van softdrugs, of een gebod tegen porno in landen waar zoiets aan de orde was of is. Een verbod of restrictie op bepaalde beelden zal alleen maar leiden tot verhoogde verleidingskracht.

De waarheid is natuurlijk dat gemanipuleerde beelden wel degelijk een extra impuls kunnen geven aan iemand die er gevoelig voor is, ze kunnen echter niet iemand tot een bepaalde keuze dwingen, als de voedingsbodem daarvoor afwezig is. We worden dagelijks met zo gigantisch veel gemanipuleerde beelden overspoeld; toch weet iedereen precies welk merk cola voor hem of haar persoonlijk het lekkerste is, of weet voor zichzelf dat cola simpelweg niet te zuipen is.

Wat je nodig hebt om je mooi te voelen, is het aanpakken van die eigen voedingsbodem, niet het inperken van de externe factoren. De keuze, en voor sommigen wellicht het lef, om je mooi te voelen. Cosmetische ingrepen, tonnen uitgeven aan make-up, mensen worden er niet toe gedwongen, nee mensen kiezen ervoor. En kunnen ook anders kiezen.

Het proces van het losmaken van de eigen interne dwang in gang zetten, in plaats van het ageren tegen de externe dwang, dát is het schoonheidsideaal verwerpen. Externe dwang kan in deze kwestie helemaal niet bestaan, zonder dat die geaccepteerd wordt. Eenieder heeft de keuze eigen lijf en leden lief te hebben zoals ze nu eenmaal zijn. Die keuze zonder voorbehoud maken is misschien een lastige, maar uiteindelijk getuigt die keuze toch van meer verzet tegen het schoonheidsideaal, dan het klagen over de externe factoren die het zo moeilijk maken.

Intelligente vrouwen die ergens diep van binnen geloven slachtoffer te zijn van een opgelegd ideaal, het is intreurig. Geen enkele vorm van onderwijs, censuur, het wijzigen van tijdstippen van uitzending zal leiden tot het gewenste resultaat, zolang vrouwen (en mannen) zeggen het ene eigenlijk te willen en stiekem toch het andere ideaal te koesteren, zolang mensen bang zijn om achter de eigen overtuiging te gaan staan, uit angst voor afwijzing.

Als mensen de regie van keuzes in eigen handen durven te nemen, in plaats van zich zo vol te storten op de mogelijke afkeuring van anderen, dan volgt de rest van de wereld vanzelf wel.

Die wereld zal dan namelijk wel moeten…

Categorieën: VC-Dees

20 reacties

Avatar

lagarto · 1 juni 2007 op 07:47

Ja Dees, dat zeg ik nou dagelijks tegen mijn dochters. Ik gebruik dan wel wat minder woorden(,,je bent niet meer maar ook niet minder”) Het dringt maar zeer matig door. Groeten Pappa Lagarto

Avatar

SIMBA · 1 juni 2007 op 08:20

Wow Dees, wat een wijze woorden! Ik ben het zó ontzettend met je eens!
[quote]nee mensen kiezen ervoor. En kunnen ook anders kiezen[/quote]
Maar veel mensen dúrven niet anders te kiezen. Erg he.

Avatar

Ma3anne · 1 juni 2007 op 09:42

Mag ik ook even [i]meageren[/i]? 😛

Er komt nog iets bij, denk ik. Wanneer je op je eigen manier mooi of lelijk zit te wezen, er schijt aan hebben wat anderen denken of zeggen. Ook daar kun je voor kiezen.

Avatar

Eddy Kielema · 1 juni 2007 op 10:40

[quote]Als mensen de regie van keuzes in eigen handen durven te nemen, in plaats van zich zo vol te storten op de mogelijke afkeuring van anderen, dan volgt de rest van de wereld vanzelf wel.[/quote]

Helemaal waar, natuurlijk. Maar ja, de mens is een kuddedier en volgt slaafs alle modetrends, helaas.

Avatar

Mosje · 1 juni 2007 op 11:08

Ik ga het maar eens helemaal met je oneens zijn. De crux zit hem in je stelling.[quote]Het proces van het losmaken van de eigen interne dwang in gang zetten, in plaats van het ageren tegen de externe dwang, dát is het schoonheidsideaal verwerpen.[/quote]Je gaar er hier vanuit dat interne dwang en externe invloed twee aparte dingen zijn, maar helaas. Al hetgeen je mooi vindt, of lelijk, of lekker, of vies, al die dingen worden zwaar beinvloed door prikkels van buitenaf, of je dat nou leuk vindt of niet. Mensen worden niet geboren met een zelfbeeld of een smaak, die dingen moeten groeien. Dat groeiproces staat zwaar onder invloed van externe prikkels.
Je hebt weliswaar de theoretische vrijheid om met die prikkels om te gaan zoals je wilt, maar die vrijheid is slechts beperkt, omdat je nauwelijks invloed hebt op die prikkels.
O ja, er zijn wel mensen die zich van alle externe invloeden geen moer aantrekken, maar dat zijn vaak zonderlingen die in een geheel eigen wereldje leven.
Schoonheidsidealen, zijn ze op de keper beschouwd wel zo erg? Zolang de mens bestaat sleutelt hij al aan zijn uiterlijk. Waarom is dat? En waarom streeft de mens eigenlijk dat soort idealen na.
Eerst maar eens die vraag beantwoorden voordat we het photoshoppen veroordelen.

Avatar

arta · 1 juni 2007 op 12:50

Tegenover een aantal jaren geleden vind ik het schoonheidsideaal al een stuk redelijker. Modellen mogen weer wat voller zijn, gelukkig.
Uiterlijk zal altijd belangrijk blijven, helaas. (ik denk even aan nomadenstammen, waar ze geen enkel materieel bezit hebben, maar waar de vrouwen zich al eeuwenlang met gemalen steen als lipstick, houtskool als eyeliner en dierenvet als haarglansmiddel mooier maken dan ze zijn)
Gelukkig zijn de verhalen hóe modellen zich mooi en slank houden ook bekend, en dat maakt ze, naar mijn idee, gelijk een stuk minder aantrekkelijk.
Goed geschreven en ik ben het helemaal eens met de boodschap!
🙂

Avatar

KawaSutra · 1 juni 2007 op 15:33

Ik ben het grotendeels met je eens maar heb daar wel een kanttekening bij. Ongetwijfeld zul je het hier over de extremiteiten hebben maar op zich heeft het nastreven van het gangbare schoonheidsideaal ook positieve kanten. D.w.z. het is toch een extra stimulans om bepaalde slechte eetgewoonten te vermijden bijvoorbeeld.
Van mij mag dus het schoonheidsideaal gehandhaafd blijven, maar dan wel in ‘afgeslankte’ vorm. 😀

Avatar

Mup · 1 juni 2007 op 17:22

Zijn wie je bent, het is gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar het werkt (meestal) wel.
Er is ook wat voor de dames en heren te zeggen die gebruik maken van cosmetica en correcties, en er (rond) uit voor uit durven komen. Ook een vorm van achter je beslissing staan. Mensen die ‘feminisme’ nog steeds associëren met uiterlijk en bepaalde kleding sporen voor mij ook niet.
Kortom, beregoed onderwerp, mooi belicht 😉

Groet Mup.

Avatar

WritersBlocq · 1 juni 2007 op 22:56

Het pakt mij niet, dit lange verhaal. Zal wel de ontwenning zijn die mij parten speelt 😉

Wie weet een andere keer, dit nog eens goed lezen en mij laten meenemen, wie weet? Als de ontwenning over is, zo rond 22 juni waarschijnlijk 😀

Avatar

pally · 2 juni 2007 op 00:08

Ik ben het gedeeltelijk met je eens, Dees.Iedereen moet gewoon zijn eigen verantwoordelijkheid nemen voor wat hij wil en doet. Maar ik denk wel dat er vaak onbewust beelden op je inwerken die toch hun invloed uitoefenen.
Tja, een goed verhaal, maar iets minder smeuig dan anders, naar mijn idee.

Groet van pally

Avatar

Kees Schilder · 2 juni 2007 op 08:41

In mijn ogen bestaat er geen schoonheidsideaal.Je bent die je bent.Maar als iemand zich door reclames en de schoonheidsmaffia wil laten inpakken moet hij of zij dat zeker niet laten.Die vrijheid van verkwiste tijd en energie heb je nu eenmaal.GElukkig maar..

Avatar

pepe · 2 juni 2007 op 08:43

Gewoon ‘jezelf zijn’ is een keuze, maar hoe dat eruit ziet is ook voor iedereen weer anders denk ik. Kan je dat aan de buitenkant wel zien eigenlijk?

Goed onderwerp en knap geschreven.

Avatar

klapdoos · 2 juni 2007 op 09:28

Heb het met aandacht gelezen, temeer ikzelf een slachtoffer van een brandje ben, dus mijn lichaam was wel wat aan correctie toe, maar dan praat ik over jááá’ren geleden. Maar het feit dat mijn ouders mij hebben geleerd om te gaan met mijn handicap is een zegen voor het feit hoe ik nu in de wereld sta.. Wat ik een beetje mis in je stuk is dat de reclame de mensen zo mesjogge maakt met dat mooi zijn gedoe dat dikkere mensen zich aan de anorexia bewegingsleer gaan onderwerpen om maar mee te doen met de meute. Dat zijn mensen die té labiel zijn en zich daardoor laten beinvloeden. Je wordt ook helemaal gek gemaakt met luchtjes, kruidjes, créme, spuitjes, enz.enz. Maar blijf wie je bent, zat de schoonheid van de mens niet binnen in jezelf????En keuzes maken doe je toch altijd nog zelf nietwaar….
groet van leny

Avatar

Dees · 2 juni 2007 op 09:53

Thx voor de hoop reacties. Jammer eigenlijk dat een onderwerp dat me zo na aan het hart ligt eigenlijk minder goed op papier komt dan ik het graag zou willen.

Nederlanders worden zo slachtofferig de laatste jaren, net alsof de mens recht heeft op alleen maar goede zaken. En overkomt je iets slechts, dan klaag je iemand aan, of huppel je instanties af. Klinkt dat te cynisch? Nou ja, soit. Dat vind ik echt. Net alsof mensen steeds minder eigen verantwoordelijkheid nemen, durven nemen, willen nemen. Klagen over anderen is veel makklijker natuurlijk.

Wat de beelden betreft, tsja, we worden sowieso bedolven onder allerlei beelden. Maar inderdaad, je hebt toch een keuze, je hebt toch juist door die stortvloed van beelden ook geleerd daar keuzes in te maken?

Als je mij zou vragen wat het huidige schoonheidsideaal is, zou ik daar geen antwoord op weten trouwens. Ik weet dat het niet de Rubensvrouw is, maar voor de rest houdt het eigenlijk wel op.

Ik geloof niet dat je een oplossing voor onrealistische zelfbeelden in de media moet zoeken, maar in jezelf. Ik denk dat meisjes die lijnen vaker hun grote zus, moeder, vriendinnen nadoen, dan dat ze de glossies als voorbeeld nemen. En als je je dat realiseert…

Ik snap ook gewoon echt niet dat veel vrouwen niet durven vertrouwen op de eigen intelligentie, het eigen kunnen. Maar zich blindstaren in de spiegel. Ach, ik herhaal mijn column.

@Kawa, ik denk dat je het schoonheidsideaal verwart met het gezondheidsideaal. Die twee zijn prima van elkaar los te koppelen…

Verder, ik ben niet tegen een schoonheidsideaal; er is niets mis met schoonheid. Ik denk, mss wel vanuit mijn gristelijke achtergrond wel dat mensen eens wat dankbaarder zouden moeten zijn met een werkend lijf…

Avatar

Siebe · 2 juni 2007 op 10:31

Een onderwerp dat mij zelf ook erg aanspreekt. Een column die denk ik een gezond tegenwicht biedt ten opzichte van de recente docu van Sunny Bergman met de daaruit voortvloeiende bredere discussie. Aan de reacties kun je al zien dat het niet zwart of wit is, maar dat de waarheid ergens in het grijze ligt.

Kees zijn reactie vond ik ook aardig. Is jezelf willen zijn in wezen ook niet een schoonheidsideaal? Met dit verschil dat dit een strikt individuele aangelegenheid is in plaats van een collectieve. En eerlijk is eerlijk; dat maakt het moeilijker.

Bovendien gaat het niet alleen om wat vrouwen zelf vinden, dat mochten ze willen want dan was het eenvoudiger. Hoe de wereld en dan met name de andere sexe naar je kijkt en wat die van je ‘verwacht’ is wel degelijk een factor natuurlijk, zonder dat je je daar meteen het slachtoffer van hoeft te voelen. Ik denk dat de vrouwen van vandaag dat ook niet eens zozeer zo voelen. Wie dat misschien wel zouden moeten of kunnen doen, bewust of onbewust, dat zijn naar mijn mening in het bijzonder de pubers en meisjes die nog niet zulke uitgebreide keuzemogelijkheden als hun sexegenoten van vandaag nu al, en zij pas later zullen hebben.

(Moet altijd aan Bruce Springsteen denken bij dit soort dingen…. [i]oooohh, growing up….[/i])

De Dove-commercials vind ik eigenlijk de mooiste en meest treffende grijstint in de discussie tussen de twee uitersten van keuze en slachtofferisme. Ook gewoon met beeld, als tegenhanger ten opzichte van dat andere beeld, wat het in mijn optiek zeer doeltreffend maakt en veel van wat er verder over gezegd kan worden overbodig maakt.

Wat overigens niets afdoet aan nut en effect van columns als deze.

Avatar

Li · 2 juni 2007 op 11:35

Een column om even te laten bezinken. Ik heb mateloze bewondering voor vrouwen van mijn leeftijd die de natuur hun gang laten gaan. Grijs is grijs, rimpels zijn rimpels, uitgezakt is uitgezakt en plat is plat. En ze liggen net zo goed topless in de zon, als hun strakgetrokken en haargeverfde leeftijdsgenoten, omdat ze dat heerlijk vinden. Wie trekt de meeste aandacht?

Gelukkig is er een tussenweg. Niks geen gebleekte anus of een uitdrukkingsloos botoxgezicht. Maar wel een spookdoosje gevuld met make-up en om de zes weken naar de kapper om mijn scheidingsangst weg te werken.

Een column die vragen en antwoorden oproept. Goed gedaan.

Li

Avatar

SIMBA · 3 juni 2007 op 08:46

[quote]Nederlanders worden zo slachtofferig de laatste jaren, net alsof de mens recht heeft op alleen maar goede zaken. En overkomt je iets slechts, dan klaag je iemand aan, of huppel je instanties af. Klinkt dat te cynisch? Nou ja, soit. Dat vind ik echt. Net alsof mensen steeds minder eigen verantwoordelijkheid nemen, durven nemen, willen nemen. Klagen over anderen is veel makklijker natuurlijk.[/quote

Nee, is niet te cynisch, het is de waarheid!

Avatar

Nana · 7 juni 2007 op 13:16

Ach Mosje, ik ben blijkbaar zonderling. Maar dat wist je al wel. Als ik mijn bril af doe, dan heb ik geen last meer van schoonheidsidealen waaraan ik niet voldoe. Ik ben dan op mijn allermooist! Met minus heel veel en een lui oog is het zicht mistig mooi.

Dees de kern is weer goed en heel erg Dees. Ik ben het niet helemaal met je eens, maar dat hoeft niet, toch!

Avatar

DriekOplopers · 9 juni 2007 op 19:52

Of je het nou wilt of niet: we leven in een samenleving waar mensen (soms zelfs genadeloos) worden afgerekend op uiterlijk. In alle denkbare opzichten.

Ik ben deze week 48 jaar geworden. Rimpels waar je kijkt. Al bijna 48 jaar worstel ik met mijn uiterlijk. In de loop der jaren heb ik de verschrikkelijkste beledigingen moeten incasseren. Dat was ook al zo zonder doorgeslagen schoonheidsidealen, botox en photoshop.

Een mollige dame werd in 1970 ook gewoon uitgescholden voor molenpaard. Iemand met forse oren heette in 1961 ook al flappie. En het ergste is, dat ik daar gewoon aan meedoe. Niet privé, maar wel als columnist. Morgen ofzo neem ik op deze website Tineke de Nooij te grazen op haar uiterlijk. Voor straf. Omdat ze meewerkt aan reclamespotjes die het minder slimme volksdeel besodemieteren.

Sommige programma’s later uitzenden, een logootje bij de gephotoshopte juffrouw, een beter zelfbeeld bij enkele (wel of niet) lelijke eendjes… Het verandert niets aan de knoet van het uiterlijk vertoon. Veel van dit soort dingen komt immers gewoon voort uit het onderbewustzijn. De mooiste/sterkste is de beste broedplaats voor mijn nageslacht…

Moet die Botox-wijven trouwens eigenlijk geen embleempje op hun voorhoofd getatoueerd worden?

Driek

Avatar

Dees · 11 juni 2007 op 01:43

Nana, ja hoor, mag! Al wil ik graag weten wat jij dan vindt natuurlijk. Maar ik weet niet of je dat kwijt kunt in twee zinnen :kus:

Geef een antwoord