Met een amper te stuiten frequentie druppelen ze dagelijks weer binnen. De welgemeende oppeppertjes voor de komende dagen. En als je ze werkelijk geloven moet, gaat 2009 helemaal een te gek jaar worden. Aan een kleurig lint, het ouderwetse equivalent voor de nogal zwaar overdreven Hyves vriendenclubjes, zul je ze in huize Mut niet zien hangen. Niettemin, het stapeltje groeit en groeit. Gek eigenlijk. Iedereen weet toch al sinds jaar en dag dat we hier geen kaartenschrijvers zijn. Over volhouders gesproken! D’r zit niks anders op dan straks maar weer ‘s zo’n digitale wens van het Kaartenhuis in elkaar knutselen. Snel, eigentijds, effectief en uiteindelijk hou je er dat verrekte schuldgevoel voorlopig ook weer min of meer mee buiten de deur.
Blijf ik zitten met de ‘Goede wensen’ van Wim en Jo die gisteren door de brievenbus gleden.
Wim en Jo?
Een dag lang liep ik me suf te piekeren. Welgeteld vier Wimmen bevolken mijn vrienden- , kennissen- en familiekring. Maar de combinatie met ene Jo?
Zou Wim vd B eindelijk de stoute schoenen aangetrokken hebben en die immer bloedchagrijnige Anita ingeruild hebben voor een fruitiger exemplaar? Had Wim K. werkelijk zoveel ballen om z’n algemeen als vrieskistje genoteerde wederhelft voor het sluiten van de markt te vervangen door de broodnodige menselijke warmte waar hij na veertig jaar eigenlijk wel ‘s recht op had?
Om maar ‘s een paar voorbeelden te noemen.
En is het afgeven van zo’n boodschap, simpeltjes verpakt in een Nieuwjaarswens, nou de meest geëigende methode? Ik had ze écht voor subtieler gehouden.
Trouwens, wie heet er tegenwoordig eigenlijk nog Jo?
Ik vraag het u af meneer Sonnenberg.
De adressering op de bijbehorende envelop onderin de oudpapierbak verschafte de broodnodige duidelijkheid.
Waar gehakt wordt, vallen duidelijk spaanders. Ook bij tante Pos.
Straks even in de bus stoppen bij het bejaarde echtpaar, acht huizen verderop.

Categorieën: Gein & Ongein

4 reacties

pally · 29 december 2008 op 10:08

Grappig , Mut, en echt een stukkie voor deze tijd van het jaar. Ik wens met jou dat de meute eens stopte met al die stomme kaarten! Ik stuur alleen maar terug en dan nog niet allemaal.Tergend langzaam wordt het aantal elk jaar minder…..

groet van Pally

arta · 29 december 2008 op 11:30

Leuk geschreven, goede timing!
🙂

Neuskleuter · 29 december 2008 op 12:46

Haha, ik verstuur ook al niet meer. Al is ontvangen soms wel aardig. Leuk ook, het mysterie van de kerstkaart.

Nu nog alle apostrofs eruit en het leest nóg lekkerder!

KawaSutra · 30 december 2008 op 20:48

Leuke beschrijving van de kerstkaarten-hype. Ik vermoei me er niet meer mee, en die enkele kaart die ik nu nog krijg neem ik dankbaar in ontvangst. De andere potentiële kaartzenders hoop ik komend jaar nog eens in levende lijve te ontvangen.

Geef een antwoord