Op Franse campings en dus ook op de camping in de Ardèche, die ik al jaren met plezier bezoek, is het gebruikmaken van het zwembad gebonden aan zeer strenge regels die niet voor ieder altijd duidelijk zijn, en die bovendien voor menig toerist tot hilarische situaties kunnen leiden. Bij het fraaie zwembad hangt een aantal borden, zowel met pictogrammen die aangeven wat er allemaal verboden is, alsook met borden met de verklarende tekst. Om het zwembadgedeelte te betreden (strikt gescheiden van het leuke terrasje waar eten en drinken verkrijgbaar is en waar je mag roken), moet ik eerst door een voetenbadje. Vanaf dit gedeelte mag ik geen kauwgom meer eten, niet spuwen, niet met ballen gooien of honden meenemen. Ook anderen in het zwembad duwen, luchtbedden te water laten en het recreatief gebruik van opblaasbare schildpadden en kroko’s is streng verboden.
Wat ik en mijn mede-zwembadgebruikers wél mogen is simpel: ons via het trappetje in het water laten zakken (vergeten: duiken en springen mag ook niet!) en er ons, na wat gepoedel weer uithijsen.

Dit strenge regime heeft uiteraard een opzichter nodig, die er dan ook is in de vorm van een goed geproportioneerde, gebruinde, in pikante zwembroek geklede werkstudent, die met fluit om de hals de hele dag rondjes loopt om het zwembad. Er is geen tijd om naar de sexy blondjes te kijken en er is amper tijd om een slok te nemen van de fles halflauw water die de badmeester bij zich heeft. Er is een regime met strikte regels, die deze jongeman moet handhaven!

De badmeester heeft al zijn tijd hard nodig voor het échte zwembad-regime. Een beetje rochelen in het bad, stiekem met een bal gooien, ach, het zijn slechts halve overtredingen waarvoor je geen serieuze reprimande krijgt. De regels worden pas écht overtreden als je als man de verkeerde zwembroek aanhebt. In verband met de hygiëne mag je namelijk alleen met een echte, serieuze zwembroek het water in, zo een als de badmeester er zelf aanheeft. Er hoeven beslist niet van die gewaagd springende dolfijntjes op te staan, een gematigd Zeeman-dessin mag ook, als het maar een heuse, échte zwembroek is. En die heeft dus bijna niemand…

Op de camping bevinden zich voornamelijk Hollanders en deze plat- en dikbuikige heren, variërend van twintigers tot en met zestigers dropen na het eerste zwembadbezoek af. Niet letterlijk, want ze hadden nog geen water gevoeld, maar wél figuurlijk: op naar het dorp. Nadat de fluit van de badmeester genadeloos had gesnerpt, wisten de mannen van de camping wat absoluut niet mag: hun bermuda of boxershort, met beschaafd streepmotief of wild rennende giraffen, krijsende apen en wuivende palmbomen is afgekeurd. Bermuda? Fúúút! Boxershort? Fúúút!

Een korte periode bracht de plaatselijke sportzaak hierin uitkomst. Zwembroeken in alle soorten en maten waren er best wel voorradig voor de Hollandse populatie van de camping. Tot de laatste nieuwe lichting vakantiegangers arriveerde, waarvoor toen, helaas, het zwemtextiel totaal uitverkocht was.
Dat was dus de dag dat ik daar aankwam en de dag dat mijn geliefde in een met olifantenpatroon bedrukte bermuda het zwembad in wilde springen. Dat springen ging sowieso al niet door: er werd hard gefloten, en vervolgens werd mijn man er uit gestuurd om zich in een ‘echte’ zwembroek te gaan hullen. Die had-ie niet. Die had ook niemand voor hem te leen. Die had de dorpswinkel ook niet meer te koop…

Somber en bezweet zaten ze die avond op het terras van de camping: mijn geliefde en een aantal van die platbuikige en dikbuikige Hollanders. Ze hadden het warm en ook de pest in. Ze gaven wat rondjes bier en staken de Hollandse koppen bij elkaar.

In het dorp had de winkel in damesmode en lingerie nog textiel in overvloed, zo werd mij later verteld. Ziet de lezer het gezicht van de badmeester voor zich die volgende dag? De zon scheen, het zwembad was een lichtblauwe uitnodigende vlakte van koel water en daar traden ze aan. Zo’n vijftien Hollandse mannen, jong en oud, dik en dun, de een gehuld in een roze, de ander in een witte, sommigen gewaagd in een zwarte met zilveren lovertjes. Allemaal in een stringetje en langzaam, om de beurt en statig daalden ze het zwembadtrapje af…

Categorieën: Gein & Ongein

18 reacties

WritersBlocq · 26 juli 2005 op 07:45

Mogge! Ik mis de badmuts (wil je nog in bad, muts?) in dit vakantie’kamp’! Leuke column met een hilarisch einde 😀

Louise · 26 juli 2005 op 07:50

Oh, wat errug; bestaat dit nog?! 😀 [quote]Allemaal in een stringetje en langzaam, om de beurt en statig daalden ze het zwembadtrapje af…[/quote]
Geweldig, hier had wat mij betreft best een leuk fotootje aan toegevoegd kunnen worden 😛

pepe · 26 juli 2005 op 08:34

Ben ik blij dat wij met onze jongens niet naar die camping gaan. Ik krijg hen echt niet in een andere zwembroek dan hun vertrouwde langewijdepijpenzwembroek.
Lachen deze column, lijkt wel of we 30 jaar terug zijn in de tijd 🙂

Mosje · 26 juli 2005 op 09:30

Winny, das lang geleden! En dan weer terugkomen met zo’n leuk verhaaltje.
Wat had jij aan trouwens? In dat zwembad?

Eddy Kielema · 26 juli 2005 op 10:11

Dit lijkt wel Nederland in de jaren ’50 toen er vakantiekampen door de overheid werden georganiseerd met de meest belachelijke regeltjes… Hilarisch verhaal!

klungel · 26 juli 2005 op 10:18

Zeker geen schapenhok daar 😀

Leuk stukje. Had er wel bij willen zijn :-).

Ma3anne · 26 juli 2005 op 10:33

Een aantal van die regeltjes kan ik nog wel begrijpen, maar waarom geen boxershort of bermuda? Ik zit me suf te piekeren wat daar de reden voor kan zijn.
Geweldig geschreven. Die uitsmijter tart de verbeelding. Doe mij toch maar liever boxershorts of bermuda’s dan.

melady · 26 juli 2005 op 10:47

:laugh:

ietje · 26 juli 2005 op 11:09

Je ziet mannen vaak krabben in het gebied tussen de navel en bovenbenen, Misschien zijn ze in Frankrijk bang dat ‘dat wat er dan loskomt’ in het water terecht komt? Schaamluisjes? Andere beestjes?Korstjes? Haartjes? Gelukkig vertrekken wij naar Italie binnenkort, daar heb ik nog nooit dit soort regels gehoord en als ze er al zijn kan ik ze niet lezen…

Li · 26 juli 2005 op 12:12

Wat een geweldige actie!

[quote]Een korte periode bracht de plaatselijke sportzaak hierin uitkomst[/quote]

Je zou bijna denken dat die badfat aandelen in dat zaakje heeft 😛

Li

Troy · 26 juli 2005 op 14:27

Niet te geloven, dit verhaal. Leven ze echt in 2005 daar of houden de Fransen er toch stiekem een andere kalender op na? En inderdaad; een foto’tje was wel erg leuk geweest. Amusante column 🙂

Grt Troy

bert · 26 juli 2005 op 17:05

[quote]Zo’n vijftien Hollandse mannen, jong en oud, dik en dun, de een gehuld in een roze, de ander in een witte, sommigen gewaagd in een zwarte met zilveren lovertjes[/quote]
Schitterende vacantie beschrijving.
Dat moet je gewoon gezien hebben. 🙂

Mosje · 26 juli 2005 op 17:22

[quote]Schitterende vacantie beschrijving.[/quote]Bert, je spelt vakantie met een c. Wanneer ben jij voor het laatst uit huis geweest?
😛

treskink · 26 juli 2005 op 19:19

Haha, heel leuk. Ik kan me niks herinneren van zo’n streng regime bij mijn bezoek in de Ardèche maar door middel van je beschrijving kan ik het me behoorlijk goed indenken.

KawaSutra · 26 juli 2005 op 21:39

Gelukkig heeft Frankrijk ook nog een heel andere kant. Nergens zijn zo veel naturistencampings als in Frankrijk. En zeer goed verzorgd. Er staan ook bordjes bij de zwembaden: badkleding verboden. Dus geen aandelen bij de lokale textielshops. 😀

Ik vond het wel een hele leuke column.

Winny · 26 juli 2005 op 21:51

Bedankt voor jullie reacties. Leuk dat jullie gelachen hebben. Ik heb het een tijdje te druk gehad om, maar krijg er gelijk weer vreselijk zin in. Twee opmerkingen: Mosje, in het kader poema op de Veluwe droeg ik in Frankrijk een panterbadpak.
Ietje, over Italie weet ik niets. Wel dat in Zwitserland voor man en vrouw in het zwembad een badmuts verplicht is!
En dit verhaal over Frankrijk is al jaren zo, wellicht is de ene camping strenger dan de andere.

KingArthur · 26 juli 2005 op 22:26

Inderdaad leuk weer wat van je te lezen. Krijg nu wel weer erg zin in vakantie. Een “piss in” zal het voor mij dit jaar echter niet worden ik kies voor de ijzige kou van een Schotse waterval.

Zamster · 28 juli 2005 op 19:29

Geweldig verhaal…ben bekend met het feit zwembroek….of hoe je het ook mag noemen,maar wel zonder zilveren lovertjes

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder