‘Flikker op.’ Terwijl ik de woorden schreeuw voel ik tegelijkertijd het speeksel in TGV-vaart m’n mond verlaten. Voor me hoor ik gesnik en als ik kijk zie ik op het jonge meisjesgezicht speeksel lopen, dikke, trage klodders glijden over haar rood aangelopen wangen. Mijn speeksel. Twee helblauwe ogen kijken me bang aan. ‘Kutkind’, mompel ik. Als ik mijn arm hef om haar een mep te verkopen, rent ze er vandoor. Over het tuinpad, door het hek de stoep op. Zonder om te kijken speert ze er als een angsthaas vandoor. ‘Schooier’, roep ik nog, maar ben bang dat ze het niet meer hoort.

Dat ze de gore rotmoed heeft om hier aan mijn deur te schooien voor nieuwe speeltoestellen op haar school. Hoe durft ze. Ze had nooit geboren mogen worden. Abortus was voor haar nog te goed geweest. En dat aborteren van die kleine schooier kan wat mij betreft nu nog steeds en haar ouders erbij. Donder op zeg.

Dat het waterhoofdige bestuur van haar school een nieuw gebouw neerpoot, betaald door gemeenschapsgeld, is tot daar aan toe. Dat deze mensen die zich managers noemen – en vanuit die titel teveel beloond worden, iets wat ze overigens zelf regelen – om geld smeken is ook nog te billijken. Dat ze zelf teveel verdienen, oké. Maar dat ze de moed hebben om kinderen te laten schooien voor geld om het schoolplein in te richten, is godgeklaagd. En ook God begrijpt het zeker niet. Zelfs Hij begrijpt dat je nooit moet bezuinigen op je eindproduct, kinderen dus. Iets wat de scholen in Nederland tegenwoordig consequent doen. Bijzonder, speciaal of openbaar. Elke school, geen uitzondering.

Natuurlijk ontstaat het probleem dankzij de overheid die te weinig geld in de scholen pompt en ook dankzij het fenomeen bovenschools management dat een deel van het geld van de scholen weg slokt, om in ieder geval de salarissen van die waterhoofden te betalen. Want een salarisadministratie voeren voor je zelf is een relatief simpele klus. Ook ik heb mezelf nog nooit te laat betaald. Eerder te vroeg en teveel.

Nee, dit land is diep gezonken in de voorspoed die ons ten deel is gevallen. Kinderporno verafschuwen we, maar we vinden het prima om onze kinderen te laten hoereren langs de deuren voor een rottige euro. Hoe diep kun je zinken. Maar ook de verenigingen doen mee aan het prostitueren van de Nederlandse jeugd. Met contributie alleen red je het niet meer. Nee, loterijen zijn er nodig, sponsorlopen en verzin eens wat. Veel geld is nodig om aan al die achterlijke regeltjes van de regering te voldoen.

Omdat iemand zonodig in Volendam met lucifers wil spelen prima, moet kunnen. Maar dat door de brand die daarna ontstaat, verenigingen zich blauw moeten betalen aan nutteloze veiligheidsmiddelen, is volkomen belachelijk. Nederland ten voeten uit. Terwijl de meest simpele manier om brand te voorkomen is, niet spelen met vuur.

Nee, om geld te versieren sturen we onze spruiten, de toekomst van ons land met blonde haren en blauwe ogen langs de deuren, smekend en schooiend om geld. Jong en onschuldig verkoopt goed. Dat weten sommige Belgen ook. Maar investeren in de toekomst doen we niet. Laat de kinderen het maar bij elkaar schooien. Alleen maar omdat we het verdommen de enige juiste keuze te maken, die we moeten maken. Investeren in onze kinderen, in onze toekomst. Maar dat doen we niet, liever gebruiken we de Nederlandse jeugd als hoer die schooit van deur tot deur.

Categorieën: Maatschappij

21 reacties

Mosje · 11 september 2006 op 20:50

Help Fred de winter door. Het komt zomaar spontaan in mij op. Als alle CX’ers een paar eurootjes doneren, hoeven wij nooit meer zulke stukjes te lezen. Lijkt me wel wat.

Beste Fred, je stukjes van de laatste tijd missen een vleugje ironie. Het snufje dat nodig is om ze ze te kunnen verinnerlijken. Je hoeft echt geen overdosis te geven. Een klein snufje slechts, heel klein. Jij weet wel hoe klein.

WritersBlocq · 11 september 2006 op 20:59

[b]KABOENK[/b] u bent binnengekomen!

Hoe verzín je het om het zo neer te zetten. Een soort omgekeerde emo-column: doordat de emotie ontbreekt vind ik het bizar, knap, eng, weerzinwekkend, triest, waar en onwaar. Om er maar een paar te noemen. En kippenvel overal, dat ook.

Knap, dat je dat met een paar woorden kunt optrommelen. Eng. Bizar. Triest. Brrr….

Saskia · 11 september 2006 op 21:01

Samenvattend: misselijkmakend stukje.
Soms lijkt het me toch wel erg fijn als er enige vorm van censuur werd toegepast op ColumnX. Als dit serieus bedoelt is: bel dan eens naar de dichtsbijzijnde afdeling van een psychiatrisch ziekenhuis en laat je opnemen. Als dit grappig bedoelt is: doe hetzelfde.
Saskia.

————-
[EDIT] [i]Saskia, wellicht heb je e.e.a. niet helemaal goed begrepen en zou je er beter aan doen eerst te vragen voor te oordelen. Je reactie kan zo niet door de beugel, je maakt iets heel persoonlijks van een stukje en reageert ook op de persoon i.p.v. op de column.[/i]

Miss Mod.

Mosje · 11 september 2006 op 21:07

Zo’n stukje moet altijd door de censuur Saskia, of we er vervolgens blij mee moeten zijn is een tweede. Maar alsjeblieft geen censuur.

Mug · 11 september 2006 op 21:22

Tis zonde t arme meisje!

Ik snap je punt wel, het is idioot dat kinderen voor scholen langs de deuren moeten gaan, want dat geld voor … ( zelf in te vullen) zou er gewoon moeten zijn vanuit de overheid, als je in de toekomst wil inversteren zul je in de jeugd moeten investeren. Maar dat arme meisje aan je deur kan daar vrij weinig aan doen…dus beetje dimmen voortaan, straks zitten al de kinderen in jouw buurt met een trauma 😀

Saskia, ik zag de edit (gelukkig) al onder je reactie staan, maar toch nog even een opmerking. Censuur is het begin van de afbraak van vrijheid, dus laten we daar zeker niet aan beginnen. Ik snap niet goed waar je over valt, ik heb heel wat schokkendere dingen gelezen op CX. Als je aandacht wil krijgen voor je stuk, en als je wil dat mensen erover nadenken, zul je moeten overdrijven, en soms shockeren (wat dat betreft lijkt schrijven op beeldende kunst).

Ma3anne · 11 september 2006 op 21:25

Ik vind dat je een beetje doordraaft in je cynische schrijfstijl. Een experiment?

@Saskia: Schrijver en geschrevene zijn vaak twee verschillende zaken. Iemand persoonlijk aanvallen vind ik ongepast. Fred schrijft wat hij schrijft. Het wil niet zeggen dat hij zo is als de ik-figuur in dit verhaal!

Edit: Ik zie nu pas dat miss mod hetzelfde zegt over de persoonlijke aanval.
Waar bemoei ik me ook mee. We hebben gewoon een goede redactie!

DAVEPUNT · 11 september 2006 op 21:29

Inhoudelijk ben ik het er totaal niet met je eens. Maar dat hoeft ook niet. Ieder zijn eigen mening, zeg ik maar altijd. De manier waarop je het schrijft blijft boeien tot op de laatste letter. Knap!

Saskia · 11 september 2006 op 21:38

Dan vraag ik mij in alle ernst af waarom die vrijheid van meningsuiting kennelijk niet voor mij geldt en dat ik, als ik zo’n ranzig stukje lees, niet voor mijn mening daarover zou mogen uitkomen…En daarbij, lees eens goed de andere reacties hier op CX, zijn die niet persoonlijk dan?
groetjes van Saskia

DriekOplopers · 11 september 2006 op 21:48

De ironie in het stukje is mij niet ontgaan. Natuurlijk is een kind niet vol spuug afgedropen. De boodschap ontging mij evenmin. Het is raar dat de overheid veel te weinig geld uittrekt voor belangrijke dingen, en het is ook raar dat kinderen op pad worden gestuurd. Maar waar ligt de grens? Met kinderpostzegels heeft niemand moeite, met wat Fred beschrijft echter wel. Om maar te zwijgen over bedelaars die hun kind in de strijd werpen!

Qua stijl: Fred dikt e.e.a. met grof verbaal geweld aan. Dat mag. Ik voel mij tot die stijl aangetrokken, ik heb weleens voorgesteld Harry Mens te verzuipen en een winkelier op zijn bek te timmeren. Als stijlfiguur!!!

En Saskia: ook jij mag natuurlijk je mening geven. En daar mag iedereen weer op reageren. Ook miss Mod. Maar inderdaad: waar bemoei ik mij mee 😉

Driek

KawaSutra · 11 september 2006 op 22:08

Ik dacht eerst dat het om een kinderverkrachter ging. Maar uiteindelijk viel het allemaal nog alles mee. 😀

Mosje · 11 september 2006 op 22:12

@Driek
Ik geloof ook niet dat er een meisje onder het spuug van Freds voordeur is weggelopen. Het is verzonnen dus, maar dat is nog niet hetzelfde als ironie, wat toch zoveel betekent als het tegenovergestelde beweren van wat je eigenlijk bedoelt.

Miss Mod · 11 september 2006 op 22:31

Saskia, wat ik schreef was duidelijk genoeg. Voor vragen of klachten kun je je e-mail richten aan: redactie@columnx.nl

DriekOplopers · 11 september 2006 op 23:09

@Mosje: Ironie hoeft niet per sé een omkering in te houden. Een schromelijke overdrijving of juist onderdrijving kan ook. En dat lees ik in deze column.

Groeten,

Driek

Vergeetmijniet · 11 september 2006 op 23:55

Ik ben ook weleens voor school langs de deuren gegaan. We hadden toen een tekeningenwedstrijd gehouden en van de mooiste 12 tekeningen werden kaarten gedrukt. Wij verkochten die kaarten en de opbrengst was voor het nieuwe plein.
Ik vond het heel leuk om die kaarten te verkopen. Je had het gevoel dat je meehielp. Daar is toch niks mis mee? Je hoeft toch niet alles cadeau te krijgen, het gaf mij wel een kick.
Maar ja, ik trof dan ook alleen maar aardige mensen bij de deur die de kaarten wilden kopen. Misschien als ik uitgescholden was, dat de lol er ook snel af was geweest.
🙂

Wright · 12 september 2006 op 09:58

Ik vind de eerste drie alinea’s hard maar goed geschreven, daarna sluit het niet meer lekker aan. Alinea 7 had je wat mij betreft weg kunnen laten, wat doet die daar?

[b]-edit:Ook dit was onnodig.
Mod. J.[/b]

Dees · 12 september 2006 op 12:31

Dus als een kind moet hoereren maak je het ook kind van de rekening 😕

Goed idee. 😀

Heldere column, waar ook van mij nog net een snufje extra ironie in had gemogen. Aan de andere kant is het zonder extra’s hard maar zeker effectief.

Mosje · 12 september 2006 op 13:29

Ok, wat ironie precies is, en welke vormen ervan zijn, moeten we wellicht op een andere plek bediscussieren. Maar wat ik bedoel te zeggen is dat dit stukje met een dodelijke ernst geschreven is. De schrijver zet daarmee de dingen die hij beweert muurvast. Geen millimeter speelruimte voor de lezer. Het voelt aan als een soort vrijheidsberoving. En tja, daar houdt Mosje niet van.
Overigens Fred: jij bent niet gewoon om te reageren op reacties, daar moest je maar eens verandering in aanbrengen.

KingArthur · 12 september 2006 op 15:33

De ophef is mi een storm in een glas water. Het is krachtig uitgedrukt maar een normaal denkend iemand kan toch wel zien dat het een overdrijving is om het geheel kracht bij te zetten.

Li · 12 september 2006 op 18:50

Deze column moet je niet lezen; die moet je horen. Het lijkt wel cabaret.Ik weet niet of ik ze over één kam mag scheren, maar ik hoor Freek de Jonge of Youp van ’t Hek deze scheldkanonade al afvuren.

En deze reactie van Vergeet Mij Niet vind ik een schitterend contrast.

[quote]Ik vond het heel leuk om die kaarten te verkopen. Je had het gevoel dat je meehielp. Daar is toch niks mis mee? Je hoeft toch niet alles cadeau te krijgen, het gaf mij wel een kick.[/quote]

Li

Fred · 12 september 2006 op 22:52

Tja, wat kan en moet ik hieraan toevoegen?
Mosje heeft gelijk, ik reageer niet op reacties op mijn columns. Mijn punt staat op het scherm, als ik dan van alles moet gaan uitleggen is er iets mis met de column en had ik die beter moeten schrijven.
Er waren primaire reacties die mij van alles toewensten en dan denk ik bingo, goede column. Al teveel doorgedenk doet een stukkie geen goed denk ik. Als ene lezer zich aangesproken voelt en het verhaal identificeert met de schrijver – moi – mag dat van mij. No problemo. Dat ze me wat toewensen, best. Dat het me opnaait om de volgende keer misschien nog harder te zijn, jazeker. Maar misschien ook niet.
Ik ben wie ik ben – en de meeste kennen me niet – en vooral schrijf ik wat ik schrijf. Daar verandert niemand wat aan.
En wat nu ironie is en wat niet, kan me in principe m’n reet roesten.
Tja… En dan Wright…
Je hebt gelijk, die alinea is overbodig en dat stukje had ik dus meer moeten verweven met de rest, of weglaten inderdaad. In ieder geval een opmerking waar ik wat aan heb, inhoudelijk dan.
Verders dank ik iedereen voor de reacties, lief of aardig, goed of slecht.
In ieder geval heb ik links en rechts wat losgemaakt en laat dat nou net de bedoeling zijn geweest.

Siebe · 13 september 2006 op 18:46

[b][i]* * * Off-topic alert * * *[/i][/b]

Wéér door of dankzij Mosje….

Soms maak ik me er zorgen over of de dag nog eens zal komen dat hij dat reageren helemaal beu zal raken….

😉

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder