,,Dat plekje bij zijn rechteroogje is een wratje, maar het kan ook een strontje zijn. Ik schrijf een zalfje voor dat u vier maal daags moet aanbrengen. Naar verwachting is het wratje binnen drie weekjes verdwenen. Zo niet dan moet het eventjes verwijderd worden.” De dierenarts stelt de diagnose plus behandelplan in een zucht en een scheet vast, en voor we het weten staan hond en ik weer buiten. Een tube oogzalf rijker en een flink aantal euro’s armer. Dat geeft niet want een wratje op je ooglid is irritant. Hoewel mijn hond er niet veel last van schijnt te hebben, maar dat weet ik natuurlijk niet zeker. Wat ik wel weet is dat hij een gruwelijke hekel heeft aan gefrunnik aan zijn lijf. Aaien is oké maar alles wat in en rond een lichaamsopening moet worden gestopt, is vervelend. Behalve het eten in zijn bek dan. En daarom hadden er alarmbellen moet rinkelen toen de dierenarts verkleinwoorden zoals plekje, oogje, wratje, strontje, zalfje en eventjes, gebruikte. Verkleinwoorden verdoezelen vaak iets dat vervelend is en daar valt de categorie zalfje-in-het-oogje-van-mijn-hondje-smeren ook onder, vrees ik. Hopelijk biedt het bijsluitertje uitkomst en daarom zet ik mijn brilletje op.

Ik klem de kop van mijn hond tussen mijn knieën en vouw het papier open. De term oogzalf is snapbaar en ik verwacht dat de vermoedelijke tekst: ‘neem een kloddertje zalf en smeer dat in de ooghoek van uw hond,’ eveneens geen problemen oplevert. Maar ik lees: ‘Infectie van het oog veroorzaakt door voor chlooramfenicol gevoelige micro-organismen zoals voorkomend bij purulente conjunctivitis en ulcera van de cornea.’Terwijl ik dacht dat mijn hond gewoon een strontje heeft. Ik lees verder en val van de ene verbazing in de andere. ‘Minimaal vier maal per dag een kleine hoeveelheid van de zalf aanbrengen in de conjunctivaalzak.’ Ik gaap mijn hond met open mond aan. Nooit geweten dat hij zo’n zak heeft en waar ik dat ding moet zoeken. Ik besluit om simpelweg een beetje zalf in zijn ooghoek te smeren en draai de dop van de tube. Maar hond duikt weg en vlucht naar zijn mand. Hij ruikt lont en gelijk heeft hij.

De resterende tekst belooft ook al niet veel goeds. ‘In verband met mogelijke onherstelbare effecten op het hematopoetisch systeem en mogelijke sensibilisatie en contactdermatitis dient direct huidcontact vermeden te worden. Draag daartoe handschoenen.’ Ik ben verbijsterd. En dat gemene goedje moet ik in het oog van mijn geliefde viervoeter smeren? Hond staart grommend naar de witblauwe verpakking. Ik grom mee, draai de dop op het gifmengsel en stap over naar plan twee. Ik giet afgekoeld gekookt water in een bakje. Dat is goedkoper, veiliger en misschien wel net zo efficiënt. Ze bekijken het maar met dat oogzalfje.

Categorieën: VC-Li

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkte 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep. Sindskort gepensioneerd.

11 reacties

schoevers · 1 juli 2007 op 08:54

Weer een mooi column LI. Ik had bijna ‘leuke colmun’ geschreven maar dat is ongepast als je hond een infectie van het oog veroorzaakt door voor chlooramfenicol gevoelige micro-organismen zoals voorkomend bij purulente conjunctivitis en ulcera van de cornea heeft. Laat ons s.v.p. ook nog even weten of het minimaal vier maal per dag een kleine hoeveelheid warm water aanbrengen in de conjunctivaalzak heeft geholpen?
Groeten,

Hans.

WritersBlocq · 1 juli 2007 op 14:06

Ach gos! Ik zie die koppies van jou en hem zo voor me, ach gos! Groot gelijk hoor Li, gewoon water en lekker spoelen, geen zak meer aan doen dan alleen dat.
Aai en knuffel, voor alle Li’s, PauLine.

Prlwytskovsky · 1 juli 2007 op 14:22

Dierenarts? Ohhhhwwwwwwwwwwwwwwwwwww …. ik dacht jij?

arta · 1 juli 2007 op 16:10

[quote]Maar ik lees: ‘Infectie van het oog veroorzaakt door voor chlooramfenicol gevoelige micro-organismen zoals voorkomend bij purulente conjunctivitis en ulcera van de cornea.’Terwijl ik dacht dat mijn hond gewoon een strontje heeft.[/quote]
Hij is weer erg leuk, Li!
😆

KawaSutra · 1 juli 2007 op 16:35

[quote]‘Minimaal vier maal per dag een kleine hoeveelheid van de zalf aanbrengen in de conjunctivaalzak.’
….
Ik giet afgekoeld gekookt water in een bakje.
[/quote]
Dat maakt jou dus nu een zakkenwasser. 😀

Dees · 1 juli 2007 op 17:58

Ah gosjie… Vroeger had ik een aanloopkat met slechts 1 oog, nu begrijp ik hoe dat zo gekomen is…

Zuiver water lijkt me idd een veel beter idee.

Leuke column.

(dit is nog erger dan pillen tegen hoofdpijn die als bijwerking hoofdpijn vermelden)

SIMBA · 2 juli 2007 op 08:38

Komt vast goed met het hondje, met zo’n lief baasje!

lisa-marie · 2 juli 2007 op 09:39

[quote]Verkleinwoorden verdoezelen vaak iets dat vervelend is en daar valt de categorie zalfje-in-het-oogje-van-mijn-hondje-smeren ook onder, vrees ik.[/quote]
Helemaal mee eens.
Met alle plezier gelezen.

Ma3anne · 2 juli 2007 op 14:05

Die titel! 😀
Gelukkig ben je er niet ingetrapt!

Kees Schilder · 2 juli 2007 op 14:58

helemaal waar ,die verkleinwoordjes.Zeer irritant.Goed dat je daar niet in trapt, Li.

pally · 31 juli 2007 op 17:48

Zo, leuk is tie ,Li!En inderdaad dat gezever met verkleinwoorden, je zou zo’n doktertje een klapje voor zijn kopje willen geven, bah!
Wat een zeikertje! gewoon lekker water op het oog dat nou vast allang weer beter is….Maar ik was er niet eerder,

groet van Pally

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder