Ik kan wachten, ik kan hopen, ik kan duimen dat het lukt. In gedachten kan ik slapen maar toch lig ik wakker op mijn rug. Urenlang kijk ik naar hetzelfde rotbehang. Hoor alleen maar, dat ik hulp krijg van de tijd. ‘Jongen, de tijd sleept jou er doorheen’.
Maar hoe langer het duurt, hoe groter de spijt. En alweer een volgend uur voorbij. Het is niet zo dat ik jou iets verwijt. Maar echt, wekenlang ben ik de tel al kwijt. Houd me eens vast en laat me pas los als ik alles vergeten ben. Ben heel stil of zeg heel zacht: het komt allemaal goed, hoeveel dagen het ook kost.
Aai me en zing, zing zo lief dat ik denk, aan het zingen, alleen aan jouw stem. Dan zweef ik mee op jouw liedje en draai me nooit meer om. Al die jaren, al onze eigen café’s in Dublin, Gent en thuis. Alle waren. Wat jij toch met hun deed.
Iedere harde vuist, ik voel hem nog, maar liever toch, vergat ik alles nu. Houd me eens vast. En laat me pas los als ik alles vergeten ben. Ben stil, zeg zacht: het komt allemaal goed, hoeveel dagen het me ook kost. Aai me en zing, zing zo lief dat ik denk, aan het zingen, alleen aan jouw stem. Dan zweef ik mee op jouw liedje en draai me nooit meer om.
Zijn er kleuren? Zijn er meisjes? Zijn er kroegen, daar waar jij nu bent? Sorry voor die domme bloemenblaadjes, die liggen op jouw kist. Ik ga niet mee. Word liever oud. Omdat ik van het leven houd. Houd me eens vast en laat me pas los als ik alles vergeten ben.
[i]Voor Twan, vrij vertaald, met dank aan Frans.[/i]
9 reacties
arta · 7 december 2014 op 18:40
Ik vind deze uitdaging heel erg mooi, poëtisch.
pally · 8 december 2014 op 11:49
Mooi geschreven Mien. Muzikaal , ook zonder melodie.
Nachtzuster · 8 december 2014 op 14:31
Ik heb geen idee over welk nummer dit gaat, maar vind hem wel erg mooi. Prachtige laatste zin!
Ferrara · 8 december 2014 op 17:05
Begrijp ik het goed dat je dit hebt geschreven naar aanleiding van Frans zijn column.
Mooie afscheidstekst.
Mien · 9 december 2014 op 23:12
Nee, dat was niet de aanleiding. Frans is de schrijver van het oorspronkelijke lied, waar ik nu een vertaling van heb geschreven. De vertaling heb ik opgedragen aan mijn broer, nu alweer negen jaar geleden overleden.
Mien · 20 december 2014 op 12:20
Nummer [b][url=http://youtu.be/MuyiadER4Wi]1009[/url][/b] in Top 2000 van 2014
Mien · 26 december 2014 op 15:26
Het commentaar van opdrachtgever en schrijfcoach Hella Kuipers, waarvoor dank:
Dit is een vertaling van een liedje, begrijp ik? Een vertaling vond ik ook [b][url=http://songteksten.net/translation/6679/71661/neet-oet-lottum/hald-mich-s-vas.html]hier[/url][/b] en die is beter zingbaar, dat moet ook met een liedtekstvertaling. Jammer dat je ook het foutieve “met hun” hebt gebruikt.
Mien · 26 december 2014 op 15:34
Bedankt voor het aanleveren van een andere vertaling. Waarin overigens ook ‘hun’ gebruikt wordt. Dat is niet fout geschreven. Lees [b][url=https://onzetaal.nl/taaladvies/advies/hun-hen#A]hier[/url][/b] de toelichting op het juiste gebruik van hen / hun nog maar eens na. Jammer dat je geen uitspraak doet over de tekst zelf.
Mien · 5 januari 2015 op 00:12
Dat is frappant. Tweede kerstdag bij Top 2000 a go go. Hald mich ens vast. Gememoriseerd door Jack Poels (Rowwen Heze) als mooi lied. Dat ik dat gemist heb! Mooie docu. Mijn zus herinnerde mij er aan.
http://www.npo.nl/top-2000-a-gogo/26-12-2014/VPWON_1221985
Ik zal het nooit meer vergeten. Frans alleen op de piano, laat op de avond, tijdens afscheidsreceptie, na de begrafenis van mijn broer Twan, in 2005. Het lied was pas uit. Hij kon het niet spelen in de kerk wegens andere verplichtingen met Neet oet Lottem. Maar wat was ik blij en verdrietig tegelijk. Met dit verlaat optreden. En met mij vele anderen. Over troost en liefde gesproken. Thanks again!