Constant moet ik van mijn ouders, en andere mensen horen dat vroeger alles beter was: het eten, de televisie, de kranten, en ga zo maar door. Meestal gaan dat soort uitspraken meteen het ene oor in en het andere oor uit. Maar vandaag hoorde ik op straat toch wel iets wat mij de oren spitste… De man sprak over de druk die tegenwoordig op kinderen staat in de maatschappij.
Het eerste wat mij toen te binnen schoot was: Druk? Daar heb ik totaal geen last van!
Maar diezelfde avond kwam ik thuis en toen begon ik er weer over na te denken. En het is toch wel zo dat onze maatschappij duidelijk veranderd is.

Neem nou het schoolsysteem in Nederland. Niks mis mee op zich. Maar je zou je kunnen afvragen of het wel zo verstandig is om kinderen al op hun twaalfde – vroeger dan in andere Europese landen – een test te laten maken die een levensbelangrijke weg zal bepalen. En ook eentje waarbij ik naar mijn mening toch wel de dupe van geworden ben.

Op de basisschool was ik een vrij slimme jongen die vooral opviel op een negatieve manier. Ik maakte altijd bijdehante opmerkingen enzovoorts. Toen ik de Cito-toets maakte was ik erop gefixeerd minimaal havo te gaan doen omdat dat zo ‘hoog’ was.
Maar helaas, na een aantal weken kreeg ik een advies vmbo/havo.
Natuurlijk spoorde ik mijn ouders aan om mij naar het havo te laten gaan, maar op advies van de leraar, die mij te druk voor de havo vond, werd ik naar het vmbo theoretische leerweg gestuurd.

Door deze beslissing was ik dus totaal ongemotiveerd om naar de middelbare school te gaan, en dus bleef goed resultaat ook uit. In het eerste jaar waren de leraren van mening dat ik hier perfect thuishoorde. Belachelijk dacht ik bij mezelf, ik blijf hier echt niet! Ik kan beter dan dit! Maar door invloeden van vrienden en ook een aantal verkeerde vrienden ging het eigenlijk alleen maar bergafwaarts.

Het zou nog 2 jaar duren voordat ik – eindelijk – in mijn examenjaar het figuurlijke licht zag. Mijn resultaten gingen met sprongen vooruit! Leraren keken hun ogen uit, en waren verbaasd. Hoe kon deze jongen nou gemiddeld van een zes naar zeven gaan in amper een half jaar tijd?! Opeens werd ik bestempeld als een ‘laatbloeier’ en mocht ik op gesprek bij de schoolcommissie van een havo school. Ze gaven positief advies.

Het enige wat mij nu nog rest is mijn examens goed maken. Maar eigenlijk ben ik mijn basisschoolleraar wel dankbaar. Want als ik naar de havo was gegaan had ik, dankzij mijn onvolwassenheid en laksheid, het niet gered. Maar nu ben ik er klaar voor. I love school!


5 reacties

Avatar

SIMBA · 25 mei 2008 op 08:21

Succes met je examens!

Avatar

arta · 25 mei 2008 op 10:34

[quote]Maar je zou je kunnen afvragen of het wel zo verstandig is om kinderen al op hun twaalfde – vroeger dan in andere Europese landen – een test te laten maken die een levensbelangrijke weg zal bepalen. En ook eentje waarbij ik naar mijn mening toch wel de dupe van geworden ben. [/quote]
Hier ben ik het niet mee eens, want de eerste jaren van het vervolgonderwijs zijn ook nog algemeen. Pas op je 15e (voor veel mensen ook nog veel te vroeg) hoef je pas een richting te kiezen, doordat je vakken moet gaan laten vallen.
Verder spreek je jezelf een beetje tegen. In het begin schrijf je dat je de dupe bent geworden van een foute keuze van jouw leraar, terwijl je hem in de laatste alinea dankbaar bent. Was die keuze dan wel fout??
Fijn voor je dat je ‘het licht’ hebt gezien, veel succes met je examens, die je met deze instelling zeker gaat halen!
Ondanks mijn puntjes schrijf je wel met een heerlijke vaart, dus ook dat komt wel goed! 🙂

Avatar

PaulJansen · 25 mei 2008 op 10:54

Ja, ik herken het probleem wel. Ik was ook zo.

Wel goed dat je uiteindelijk inziet dat jij degene was die fout zat en niet de mensen om je heen. En wat betreft die Cito-toets: je gaat over op een rapport, niet op het resultaat van de Cito-toets. Dat is alleen maar een algemene indicator.

Avatar

Dees · 25 mei 2008 op 10:58

Tsja, ik vind het niet zo’n column. Ik lees nooit blogs of Hyves, dus ik weet ook niet of dit dan meer een blog is, maar hoe dan ook, het is meer een levensverhaaltje. Ik ben het helemaal met Arta eens dat je wel de vaart in je pen hebt en dat is positief. Nu nog je onderwerpen met zorg kiezen. Oh en een tip, vermijd uitspraken als:

[quote]Maar diezelfde avond kwam ik thuis en toen begon ik er weer over na te denken. En het is toch wel zo dat onze maatschappij duidelijk veranderd is.[/quote]

Ze klinken gruwelijk pompeus (Rez vertelt over de hele maatschappij) en je hebt ze helemaal niet nodig in je verhaal, ook niet als mensen dat echt vaak tegen je zeggen en jij het echt gedacht hebt, het voegt niks toe aan je verhaallijn en roept eerder weerstand op door het buitenproportionele ervan. Houd het dicht bij jezelf…

Op naar de volgende 😉

Avatar

Dutchie · 25 mei 2008 op 16:57

zeer herkenbaar voor een hoop mensen!

Ja……. ook voor mij 🙂

veel succes met je examens!!

Geef een antwoord