Er is grote onenigheid in ons land over de manier waarop we met het immigratievraagstuk om moeten gaan. De kant die de grenzen het liefst zo wijd mogelijk open zouden gooien noemen wij de linksen (ook wel theedrinkers, krakerstuig of communistische honden genoemd), de kant die ze het liefst zo dicht mogelijk zouden houden, noemen wij de rechtsen (ook wel NSB’ers, de satanische nageboorten van Hitler, of domme VMBO-studenten genoemd). Zoals de liefkozende bijnamen aan beide zijden al doen vermoeden, zit het ons allemaal flink dwars. Wat maakt het zo dat mensen, die politiek anders net zo belangerijk zouden vinden als het kopen van spaarlampen, zich opeens massaal op de politiek storten? Wanneer je vroeger tegen iemand over de politiek begon, werd je aangekeken met de blik van een konijn in de koplampen, tegenwoordig is het steevast het begin van een verhitte discussie, zelfs wanneer je het met elkaar eens bent.

Het komt omdat het immigratie-vraagstuk staat aan de basis van hoe wij een samenleving opvatten, en hoe wij onze wereld zien, en waarschijnlijk ook wat wij als belangrijke persoonlijke waarden houden. Wanneer je alle beschuldigingen over discriminatie aan het adres van de rechter-zijde vergeet, en alle beschuldigingen van geflipte ideologische dromers anderzijds, komen we langzamerhand aan de basis van het debat. Hoe zien wij onze samenleving? Op welke wijze kunnen mensen het beste samen leven? Is het juist om de wereld in stukjes te verdelen? Ben je een staatsburger, of ben je een wereldburger? Wanneer je deze vragen zou beantwoorden, kom je waarschijnlijk tot twee ideologieeën, die direct invloed hebben op jouw mening over het immigratievraagstuk.

Wanneer je de mensheid ziet als aparte staatsburgers, zie je de wereld verdeeld in allerlei landen. In elk land zijn andere regels, en worden andere levenswaarden gewaardeerd. Daar onze levenswaardes meestal meegegeven worden in onze opvoeding, voelen de mensen die daar geboren zijn zich thuis. Mensen die in de andere landen wonen, zijn vrij om daar te leven zoals zij willen, met de waarden die zij belangrijk vinden. Wanneer iemand zich niet thuis voelt in een land, bestaat de mogelijkheid om naar een ander land te verhuizen, waar diegene zich wel thuis voelt.

Mensen die dit idee aanhangen, kunnen dus voor een beperkte immigratie zijn. Wanneer iemand namelijk andere waardes aanhouden, en dus duidelijk niet in hun land passen, vinden het onzinnig om deze mensen binnen te halen. Ze zouden zich immers niet aan de waardes houden die in dat land belangrijk zijn, en zouden waarschijnlijk ongelukkig worden. In het ergste geval kan het zo zijn dat hun eigen land de ‘spelregels’, of waardes, gaat veranderen, en er dus hun eigen land niet meer het land is waar zij hun eigen waarden kunnen nastreven. deze ideologie is het doel van de mensen om zichzelf te helpen, iedereen dient een steentje bij te dragen om de samenleving tot een succes te maken.

Wanneer je de mensheid niet als staatsburgers, maar als wereldburgers beschouwd, lijkt het daarentegen een grove schending van de rechten van de mens wanneer iemand de toegang tot een land wordt geweigerd. Alle mensen bewonen immers de aarde, en niemand heeft meer recht om ergens te wonen dan iemand anders. Het doel van de mensheid is volgens deze ideologie om elkaar te helpen. De sterken helpen de zwakken, en samen zorgen ze voor een samenleving waarin iedereen het even goed dient te hebben.

Wanneer je het immigratie-vraagstuk naar de basis terugvolgt, ook wanneer je jezelf in geen van de door mij gegeven voorbeelden kan plaatsen, zie je dat dit vraagstuk niet per definitie iets met discriminatie te maken heeft, of met het opstellen van een links bolwerk. Het gaat om het complete idee achter hoe wij onze samenleving zien, en hoe wij vinden dat mensen zich zouden moeten ontwikkelen.

Laten we dus ophouden elkaar te ‘demoniseren’, en laten we deze discussie op een volwassen manier aan gaan. Ik stel een paar nieuwe koosnaampjes voor om elkaar te betitelen. De rechtse rakkers noemen we voortaan VAGS (Verenigd Anti Globalisering Stelletje), en de linkse theedrinkers noemen we voortaan LOSERZ (Laat Ons Samen Eén Ras Zijn). Klinkt al beter, toch?

Categorieën: Maatschappij

2 reacties

Emiliever · 20 november 2009 op 17:31

Hoi Fat Tree! Wat een mooi uitgebalanceerd stukje. Er zit veel waars in en ik ga een eind met je mee. Behalve dan dat ik me afvraag waarom dit soort vraagstukken vooral opkomt in tijden dat een groot deel van het volk vindt dat hen tekort gedaan wordt…

Dees · 21 november 2009 op 11:58

Fat, ik waardeer je denken. Sterker, ik denk dat je zowel razend creatief als razend intelligent bent. En ik zeg dat soort dingen niet als ik ze niet geloof… School er nog een beetje bij en lees de wereld rond en je kan alles.

Wat het immigratievraagstuk betreft, ik denk dat als je niet in staat bent om diversiteit te vieren je een arm mens of een arme samenleving bent, heb je nog een leuk verbasterd scheldwoordacroniem voor me in de aanbieding? 😀

Geef een antwoord