Ik wierp een blik op mijn makker’s horloge en constateerde dat de middag reeds was aangebroken. Het was druk in de stad. Van alle kanten krioelden mensen om ons heen. We besloten uit de waanzinnige mensenmassa te ontsnappen en een bankje op te zoeken, waar we ons met belangrijke zaken konden bezighouden. Zoals zitten, en kijken naar het infantiele volk wat voorbijloopt. Naast ons stond een groep gothics uitbundig feest te vieren en genieten van het warme weer met zwarte kledij aan, en met hevige heavy metal muziek op de achtergrond. Enkele voorbijgangers bekeken het groepje afkeurend, met een zijdelingse blik, maar zeiden verder niets. Éen jongen, uit de groep, met een rode, onverzorgde haar dos, begon plots satanische teksten te schreeuwen naar een aantal mocro’s die voorbij passeerden. Dat resulteerde in een kleine oprisping. Één van de mocro’s schreeuwde iets van: ‘Fuck up, Kanker gothics,’ en gaf de jongen met rood haar een forse duw. Verder werd er van beide kanten nog enkele leuzen geschreeuwd, en toen druipen ze allen af. ‘Wat een saaie bedoening,’ zei mijn makker, die het hele gebeuren met een hotdog in zijn hand apathisch aanschouwd had. ‘Zeg dat wel,’ gaf ik hem als antwoord, ‘laten we verder lopen. ‘

Hoewel de zon rijkelijk scheen, merkte ik op dat de mensen somber toekeken. Er werd weinig gelachen. Een moeder gaf een felle uithaal naar haar kind, omdat die aanhoudend bleef janken om een ijsje, waar hij volgens de moeder geen recht toe had. Ik hoorde een puberaal stelletje ruzie maken. Het meisje suggereerde dat de jongen was vreemdgegaan, maar hij bleef stellig ontkennen. In de verte zag ik een oude man terneergeslagen een bankje opzoeken, om uit de felle zon te ontsnappen. Een meisje ging naast hem zitten, probeerde een praatje met hem te maken, maar hij negeerde haar. Wij liepen verder. Zigzaggend door de mensenmassa werd er flink gebeukt en geschreeuwd. De mensen waren geïrriteerd. Ik liep per ongeluk tegen een gehaaste vrouw op. ‘Kijk uit, klootzak!’ schreeuwde zij naar mij. Ik negeerde haar en liep rustig verder. Zonder een duidelijke reden had de massa haast.

In de v & d kuierden wij naar de dvd afdeling om te kijken of er nog wat noemenswaardige films in de rekken stonden. Plots stoof een bewaker langs ons en liep boos naar een kleuter toe, die bij de roltrap zat te spelen. Hij trok hem ruw weg. De kleuter begon hard te huilen. Een lolletje zat er niet in. Bij de dvd rekken stond een man en vrouw ruzie te maken over welke dvd ze gingen aanschaffen. De vrouw stond met een chick-flick film in haar hand, de man met een oorlogsfilm. Er werd flink gediscussieerd over welke mee naar huis moest. ‘Koop ze gewoon alle twee, doe niet zo moeilijk,’ zei ik uit het niets. Ze staakten hun ruzie even en keken me onthutst aan, alsof ik iets schokkends had gezegd. Daarna gingen ze weer onverstoorbaar door met bekvechten. Het was tijd om te vertrekken.

We begonnen te lopen, steeds sneller te lopen. Net zo lang tot we geen mens meer zagen. Het was een fijn gevoel, ver weg van alle massahysterie en infantiel volk.


13 reacties

SIMBA · 30 juli 2012 op 17:15

Haardos is 1 woord.
[quote]en toen druipen ze allen af. ‘[/quote]
Druipen is TT en de rest van de zin VT.
V&D is een naam dus met hoofdletter.
Eén na laatste alinea: man en vrouw is meervoud dus stonden ze ruzie te maken.
Ik vind het een onsympathiek stukje tekst, er gebeurd eigenlijk helemaal niks. Maar ja dat komt natuurlijk door dat infantiele volk.

Hakunamatafa · 30 juli 2012 op 17:22

gebeurt is met een t.

Meralixe · 30 juli 2012 op 19:00

Geen verhaal en enkele slordigheden bij de woordkeuze en het plaatsen van de komma’s geven me de indruk dat U wat last had van de warmte bij het schrijven van die column. :pint:

Ferrara · 30 juli 2012 op 19:58

Leuke poging om je observatie op te schrijven.
Neem het overige commentaar ter harte. Blijven proberen, aldoende leer je.

Fem · 30 juli 2012 op 20:07

Ik begrijp je bedoeling met dit stuk wel, maar het komt idd wel wat onsympathiek over. Je praat over mocro’s en infantiel volk. Misschien zou je je beter wat meer kunnen verdiepen in de beweegredenen van sommigen, alvorens te oordelen. Misschien is de bewaker wel ontzettend geschrokken van een klein kind, in de buurt van de roltrap en wat zijn eigenlijk satanische teksten?

De adviezen hier zijn veelal opbouwend bedoeld. Voel je dus niet aangevallen, maar probeer ervan te leren…

KingArthur · 30 juli 2012 op 22:46

Ik denk de strekking van je tekst te begrijpen en die vind ik goed. Je hebt ook een goed waarnemingsvermogen. Echter er staan nogal wat fouten in die er niet in hadden gehoeven.

Probeer wat voorzichtiger te zijn met (voor)oordelen in je tekst want dat kan onsympathiek overkomen. Denk wat meer ‘out of the box’ dat zal je schrijven ten goede komen.

Mien · 31 juli 2012 op 09:18

Ik mis een beetje de ka in dit verhaal.

Mien

pally · 31 juli 2012 op 12:16

Hallo Haku etc.
Ja, het is al vaker gezegd, als je je boven de mensen stelt in een column, voelt dat voor de lezer arrogant aan, tenzij het er zo dik op legt dat het weer grappig wordt. Dat zie ik hier niet, dat jezelf relativeren. Misschien moet je je vorm nog vinden, dat kan natuurlijk. En minder fouten maken helpt ook. Dat neemt niet weg dat je observaties hier en daar raak zijn. Succes en welkom hier,
groet van pally

Sagita · 31 juli 2012 op 19:27

Over het gebrekkig Nederlands is al genoeg gezegd. Eerlijk gezegd vind ik je column wel grappig! Doet met een heel klein beetje aan ‘Allemaal nette mensen’ van Robert Vuijsje denken. De gebeurtenis beschrijven zodat de emotie gevoeld wordt. En aan de reacties te lezen is dat kennelijk gelukt. :hammer:

Dees · 1 augustus 2012 op 10:54

Vind het wel een mooi stuk. Zo’n reeks aan belevenissen geeft niet veel hoop en moed voor de toekomst van dit landje. Maar ze bestaan echt, zulke dagen. Lopen tot de sterren beginnen te stralen is dan een fijne escape.

sylvia1 · 2 augustus 2012 op 09:09

Ik begrijp de verontwaardiging in sommige reacties hiervoor maar zo heb ik hem persoonlijk niet gelezen; ik lees er vervreemding in en vind dat je dat goed neer hebt gezet. Staat voor mij los van of het sympathiek is of niet.

Harrie · 2 augustus 2012 op 10:17

In ieder geval een column die verschillende reacties oproept. Dan is er al veel gewonnen. Ik sluit me aan bij het commentaar van Sylvia. Voelde naast vervreemding ook beklemming.

Jip · 3 augustus 2012 op 13:44

Ja lekker! Zo’n hitsige hete dag in de stad! Weg wezen! Groot gelijk!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder