Vijfhonderd mensen staan in een brede rij te wachten. Het kan nu ieder moment beginnen. Tussen de tralies van de poort vangen we de eerste indrukken op. Nerveus en vol schrik turen we de arena in. Alle landen zijn vertegenwoordigd. Alle sportdisciplines ook. Op de tribunes roept het volk om brood en spelen. Uitzinnig is het. De tribunes lijken zo nu en dan te bezwijken onder het voetgeroffel. Ze zijn nog spiksplinternieuw. Wie zijn oren goed te luister legt hoort op de tribunes een vocabulaire dat ongehoord is. Een Babelse kakofonie van stemgeluiden. Flarden tekst en oneliners waar menig columnist jaloers op zou kunnen worden. Sinds mensenheugenis vindt dit mooie sportfestijn al jaarlijks plaats. Telkens in een ander land. En dit jaar vindt het plaats in het land van de onmogelijke grenzen. Ikzelf maak dit toernooi voor het eerst mee. Gelukkig heb ik een plaats voor in de rij weten te bemachtigen. Het is nu wachten op de achtpuntige ster. Wie zou hem dit jaar dragen? Het is allemaal retespannend. Het publiek op de tribunes wordt langzaam ongeduldig. Alle ogen zijn gericht op de grote hoofdpoort. Eindelijk gaat hij onder luid tromgeroffel open.

Ik kan niet goed zien wie de ster draagt. Voor mij staat een man die wel twee koppen groter is dan ik. “Wie draagt de achtpuntige ster?” roep ik vol verwachting. De man voor me draait zich om. Als hij zijn mond opendoet en enthousiast schreeuwt voel ik diepe walging. Ik zie een vies ranzig gebit. Terwijl deze oermens nog druk bezig is zijn schreeuw te articuleren vliegt er klef speeksel in mijn gezicht. “H-e-t i-s d-e K-e-r-s-t-m-a-n d-i-e d-i-t j-a-a-r d-e a-c-h-t-p-u-n-t-i-g-e s-t-e-r d-r-a-a-g-t”. Zijn antwoord geeft mij ondanks zijn gefluim een gevoel van welbehagen en rust, wauw de Kerstman draagt de ster. Wat daarna volgt is minder.

Er klinkt agressie door in zijn stem. Het is duidelijk dat hij onlangs geslaagd is voor het examen dyslectisch orakelen. Zijn vervolgzin maak ik niet meer mee. Het zure spreekschuim spat in mijn ogen. Acuut sluiten al mijn zintuigen zich af voor verdere prikkels. Ik draai me om, samen met m’n maag. Van walging uiteraard. Met grote zorg haal ik voorzichtig een zelf gehaakt adventwantje uit mijn broekzak en droog mijn ogen. De voorzienigheid heeft er blijkbaar voor gezorgd dat ik vanochtend, bij gebrek aan schone was, mijn adventpak heb aangetrokken. Het komt in ieder geval goed van pas. De adventwant is perfect voor het ruimen van het vieze mondschuim. Het absorbeert en reinigt tegelijk.

Het publiek is aangenaam verrast dat dit jaar de Kerstman de achtpuntige ster draagt. Vorig jaar liet de paashaas het behoorlijk afweten. Hij bezweek nog voor hij de middencirkel van de arena had bereikt. Het was echt een watje van een haas. De organisatie is dit jaar in ieder geval in betere handen. Kan ook niet anders verwacht worden, van een land van onmogelijke grenzen. De opening van de taalspelen kan niet meer stuk. Het uitzinnige publiek weet al wat er komen gaat.

Na wat taalkundige plechtigheden en een toespraak van de ereburger van het land van onmogelijke grenzen is het moment eindelijk daar. Het bakken van de grote kerstbal kan beginnen. Een grote frituurpan wordt het veld opgereden. Daarachter volgt de grote Kerstbal hangend aan een lier. Wat is dit jaar alles mooi versierd. Onder luid gejuich wordt de grote kerstbal omhoog getakeld. Het publiek telt af. Eén, twee, drie … en onder luid gespetter valt de grote kerstbal in het hete vet.

Liederen worden aangeheven. “O, hoe lijdt dit Kerstballeke”, “Er is een Kerstballeke geboren op Aard”, het klinkt in alle talen luid door de arena. Ondertussen staat we met ons allen achter de poort te trappelen vol ongeduld. Het eerste taalspel staat op het punt van beginnen. Hier hebben we weer een heel jaar op gewacht. Het eerste taalspel is ook het allermooiste. Chaotisch en moeilijk te jureren. Dat wel. Maar wat kan ons dat schelen. We hebben het al het hele jaar geoefend. De poort gaat open. We stromen met z’n allen naar binnen. Nemen de posities in. De stadionomroeper kondigt het taalspel aan. Het startsein wordt gegeven. Onder luid gejuich is het eerste taalspel begonnen. Het ouderwetse traditionele ouwenelen.

Categorieën: Thema column

14 reacties

Meralixe · 5 juni 2012 op 12:41

Dag Pally? O nee, die is op reis.Of toch, daar ze haar labtop mee heeft.We zien wel.
Dat adventwantje heeft haar verraden!!!

SIMBA · 5 juni 2012 op 13:15

Ik dacht aan Arta totdat ik deze zin las: [quote]Ondertussen staat we met ons allen achter de poort te trappelen vol ongeduld[/quote] 😕
Het is een leuk stuk, voldoet aan de eisen en vanwege de rappe inzending kan dit alleen van de bedenker zijn…..denk ik zo.

arta · 5 juni 2012 op 13:23

Dubbele zelfstandige naamwoorden, schrijfstijl herkend.
Harry, wat leuk dat je zo snel dit stuk hebt geschreven!

Harrie · 5 juni 2012 op 13:32

Of een imitatie-Harrie van Arta. Arta dus.

sylvia1 · 5 juni 2012 op 14:26

Op de eerste plaats vind ik het al razend knap dat je van de verplichte woorden een enigszins te volgen column hebt kunnen brouwen! Ik zie nu ook dat WB’s tip om de verplichte woorden vet te zetten wel hout snijdt, maar toen was deze waarschijnlijk al ingezonden…
Ik twijfel tussen Harry en Mien. De laatste is nog niet geraden dus ik gok Mien.

Mien · 5 juni 2012 op 21:31

Eens met Sylvia1.
Edoch, volgens mij ben je zelf de schrijfster.

lisa-marie · 6 juni 2012 op 08:32

dacht eerst aan mien vanwege de kerstbalbreien en adventswantjes maar al gauw aan harrie dus daar ga ik voor omdat er geen noorsbreipatroon in zit. 😀

Dees · 6 juni 2012 op 15:22

Ik denk Marrien.

Ik zeg Mien.

Sagita · 6 juni 2012 op 16:57

Op de een of andere manier krijg ik associaties met de jaarlijkse opvoering van ‘Het Groot Dictee’. En ja een zelf gehaakte adventwantje? Ik kan me niet voorstellen dat dit is ontsproten aan een mannelijk brein! En dan die gore observaties?
Ik ga voor Arta, die is wel tot zoiets in staat!

WritersBlocq · 7 juni 2012 op 23:25

Heel leuk geschreven, knap gedaan!

MDHI ofwel Mien Die Het Is.

[img]http://image.spreadshirt.net/image-server/v1/compositions/18641007/views/1,width=178,height=178,interlace=true/oranje-zwart-verboden-t-shirts_design.png[/img]

Pierken · 22 juni 2012 op 10:32

Tsja, zuur spreekschuim; vind dit ook een Mien…

Nachtzuster · 27 juni 2012 op 19:41

Nog ff snel raden voor het 30 juni is: Nimrod!

DACS1973 · 29 juni 2012 op 10:24

Ik zeg Mien

Mien · 2 juli 2012 op 14:37

It was Mien.
bedankt voor de leuke reacties.
Het was weer een leuke RWIB.
Met dank aan de redactie en aan alle schrijvers en lezers van de RWIB.

Geef een antwoord