Als ik het niet zo koud zou hebben, zou ik net zolang doortypen totdat mijn vingers eraf vielen. Helaas moet ik eerst nog wat tanden poetsen en wat ontlasting ontlasten. Inmiddels zijn die twee oninteressante gebeurtenissen afgelopen en is het weer tijd voor een volgend onderwerp. De vraag is enkel: wat? Al sla je me dood, dan zou ik het nog niet weten, want dan zou ik immers dood zijn. De humor komt het graf uit gewandeld, zo blijkt maar weer. Robbie Williams in vrouwen kleding in een clip. Het staat hem prachtig, maar dat borsthaar wat er bovenuit springt is als een kiezelsteen in het oog. Sommige mensen weten als geen ander hoe ze iemands humeur moeten verpesten. Ik heb er ook wel een handje, wat zeg ik, een beentje van. Maar alleen omdat mijn humeur ook regelmatig beschadigd wordt. Wat wordt niet beschadigd? Alles wat heel is van vorm verliest ooit zijn praal en pracht. Normaal gesproken is mijn hoofd een vat van chaos, maar dit maal is hij eens behoorlijk leeg. Soms kan gevoel van leegte al je gedachtes wegnemen en soms kan leegte je hoofd laten exploderen met gevoelens met wat ongure gedachtes welke er niet thuis horen.

Ik kan mijn gedachtestroom ook wel weer aanzetten, want na verloop van tijd gaat hij toch vanzelf weer aan. Ik kan hem enkel niet op commando het zwijgen opleggen. Als ik dat zou kunnen, zouden al mijn zorgen in één enkele fatale klap op zo’n manier verdwijnen, alsof je zou denken dat ze er nooit waren geweest. Helaas is gevoel er altijd weer welke je doet beseffen dat er wel degelijk ongewenste gedachtes zijn, want een gevoel staat nooit los van gedachtes en andersom. Die combinatie kan ondragelijk zijn, maar helaas onvermijdelijk.

Binnen één minuut van gefilosofeer tot de meest grootste onzin. Let op. Ik ben net Hans Klok. Ik tover zo twee lesbische slaafjes tevoorschijn die elkander de rillingen over het lijf bezorgen van wat beestachtig gedartel met komkommers en zweepjes. En toch, de tandenfee is er niets bij, want zij komt niet in de zomervakantie, omdat het donkere gezelschap elkaar dan altijd begroeten met een afstandsbediening, terwijl hun kinderen van onmetelijke hoogtes springen zonder bungee touw, maar wel met een banaan in hun handen.

Twee en een half miljoen vrijgezellen in Nederland. Ongelovelijk maar waar, zo las ik vandaag in de krant. Mij verbaasd het niets, omdat ik bekend ben met het feit dat zoveel relaties en huwelijken op de klippen lopen en meer stelletjes uit elkaar gaan dan bij elkaar komen dan wel blijven. Kieskeurigheid en bedrog viert hoogtij. Monogamie is in geen velden meer te bekennen en mensen zijn net als consumenten ( welke overigens ook mensen zijn…) altijd op zoek naar het beste. Relatie staat vaker voor gevangen, sleur en ellende dan voor trouw, liefde en originaliteit. Want die laatste drie bestanddelen zijn o zo cruciaal voor het behouden van een relatie.

Datingsites kunnen hun lol niet op, wanneer zij maandelijks het geld uit al die vrijgezellige, wanhopige zieligaards zuigen. Er bestaan zelfs versierboeken op de markt om zo de armzalige vrijgezel een handje te helpen. Contactadvertenties stapelen zich op tot de hoogte van wolkenkrabbers en ouders beginnen massaal wild om zich heen te stampen door het verlangen van kleinkinderen wat maar niet wordt bevredigd. Ach, het is toch wat. Ik kan ze beter één of ander huisdier aanbevelen, zoals een wurgslang. Met wat geluk wordt de slang het gejammer zo zat dat zij hun baasje uit hun lijden verlossen door zich simpelweg om de nek van het baasje heen te draaien.

Hoezo “waar gaat dit heen”? Ik ga naar mijn vertrouwde matras welke ik helaas met niemand kan delen en deze schrijverlarij gaat zoals wel vaker weer nergens heen. Het enige voordeel hiervan is, dat er nooit een einde aan zal komen.

Tot Shit


8 reacties

Prlwytskovsky · 30 maart 2007 op 20:31

Dus jou relatie is ….. nee he?
Maar toch een snedig verhaal, en triest.

Mup · 31 maart 2007 op 02:07

Je hebt gelijk, de schrijvelarij ging nergens heen, maar je slotzin weer wel,

Groet Mup.

pepe · 31 maart 2007 op 10:23

De oneindigheid in de laatste alinea vind ik prachtig. En de rest van de column is ook geen onzin.

Ga je wel oppassen met dit soort schrijverlarij, nog even en je hebt er een fan bij. 😉

Mosje · 31 maart 2007 op 12:02

Mijn koninkrijk voor één nachtje een matras delen met jou …
:lach:

arta · 31 maart 2007 op 12:56

Boeiend, die gedachtenkronkels van jou!
Goede column!
😀

Dees · 31 maart 2007 op 13:24

Een hoop verbale shit. En dat lees ik graag.

pally · 31 maart 2007 op 16:28

Een wirwar van gedachten, heel associatief. Soms onzinnig, soms zinnig en meestal intrigerend.
Dus heel erg ‘Shit’ :wave:

groet van Pally

Shitonya · 2 april 2007 op 22:26

Bedankt voor de reacties 🙂

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder