De wekelijkse vracht aan boodschappen uit de supermarkt, zitten achter in de auto, als ik nog even een cadeautje ga kopen voor een jarige vriendin.
Altijd weer moeilijk iets leuks te verzinnen voor een ander. Maar de Boekhandel op de hoek vlakbij het station die heeft altijd wel iets leuks. Daarbij komt dat zijn vrolijke lach, je altijd de winkel weer intrekt. Tenminste zo vergaat het mij. Bij hem is de klant nog koning, voor iedereen even tijd, hier een babbeltje en daar een grapje. Zo ook die zaterdag toen ik op zoek ging naar het boek “De geboorte van een moeder”, ik zocht even maar kon het beter even vragen.
Terwijl de meneer-verkoper (met de glimlach) in gesprek is met meneer de politie-man-klant, ziet hij mij zoeken.
Hij kijkt mij vragend aan, ik vertel hem welk boek ik zoek. Dan zet hij zijn GPS-systeem met zwoele stem in werking: “twee stappen naar links, kijk voor je op schouderhoogte, strek je arm uit, iets meer naar links, ja goed zo ga door, JA STOP!!” En ja hoor ik heb het boek, haal het lachend uit het schap.

Met het boek en nog een verjaardagskaart loop ik naar de kassa, als ik aan de beurt ben, vraagt hij of het ingepakt moet worden, ik antwoord “ja graag”. Zijn antwoord met een grote big smile is “U kunt inpakken links van de kassa, en wil je nog een postzegel bij de kaart?”. “Ja ik wil er een postzegel bij”, dan zegt hij met een vette knipoog: “doe zo maar even door de stempelautomaat naast de deur”. Mensen die hem niet kennen kijken vreemd op, hun ogen zoekend naar die automaat en ze snappen er niets van.
Maar als ze hem door krijgen kunnen ze er ook wel om lachen.

Hij zou een goede leraar zijn voor een vak “klant-vriendelijk-mensen-vermaken”. Misschien moest hij eens wat verkoopsters uit de verschillende zaken onder zijn hoede nemen. Want over het algemeen zie ik een heleboel ongeïnteresseerde gezichten en hoor ik ze zuchten als een klant eens iets aan hen vraagt. Het kan voor klant zowel als voor verkoopster toch allemaal veel leuker zijn als we de zaken afhandelden met een lach.
Dat klanten gaan zeuren heeft immers ook te maken met hoe men de klant behandelt. Als het personeel aardig is en men goed geholpen wordt, heeft de klant immers niets te klagen.

Ik verlaat al zwaaiend, lachend het pand en roep hem na, dat ik wel eens iets zal schrijven over hem. Hij lacht en denkt vast, dat meent ze niet. Maar hij kent haar nog niet zo goed, zij weet dat ze het zeker doet!
Bij deze doe ik Mark dus gelijk even de vriendelijke groeten;-)

Met heel veel plezier
kom ik bij die boeke-winke-lier


Avatar

pepe

Vrouw, (schone)moeder, leerling-creatief schrijven en nog veel meer. Wil je meer lezen? Hier schrijven wij (meiden van Mary)www.meidenvanmary.wordpress.com. Ik mag één van deze meiden zijn. Schrijven is schrappen, het schrijven schrappen is geen optie.

7 reacties

Avatar

Kees Schilder · 22 november 2003 op 08:37

Kijk je een beetje uit,Pepe, volgens mij wil hij je versieren.Kan dat ook nog? Of heb ik te weinig vertrouwen in klantvriendelijk Nederland? 😀
Heel leuke column weer
groet
kees

Avatar

pepe · 22 november 2003 op 09:50

Kees, wat sta jij vroeg op zeg, weet je wel dat het zaterdag is?
Of die boekewinkelier mij kan versieren? Ja tuurlijk dat kan altijd, als hij het met slingers doet vind ik dat prima 😉 Ik hou wel van een feestje.
Misschien is jouw vertrouwen te veel beschadigd? Maar geloof me als je bij die boekenman komt genees je wel. 😛

Avatar

Kees Schilder · 22 november 2003 op 10:53

Ik sta niet vroeg op Pepe, ik was net thuis.
Beetje muziek gemaakt enzo.Vanmiddag maar een uurtje pitten haha.
nee,ik geloof je wel.Die man was vast erg vriendelijk.
groet
kees

Avatar

deZwarteRidder · 22 november 2003 op 13:58

ach kijk nou bespeur ik daar een tevreden spinnend pepe-tje? Maar je hebt gelijk he zijn vaak de kleine dingen die het doen in het leven.. een lach, een twinkeling een gebaar..Jammer dat het er zo vaak bij inschiet. Leuk om te lezen dat je een goeie start van je dag had.. kan lang nasudderen he .. Hij is leuk
Rich@Rd

Avatar

Li · 22 november 2003 op 16:19

Ook ik heb weer genoten van je column Pepe. Je hebt helemaal gelijk, een glimlach doet wonderen. In horecagelegenheden kan het ook zo wisselend zijn. Soms tref je een azijnzeiker van een ober, waarvan je spontaan over je nek gaat. Zo’n stuk chagrijn is zelfs in staat om een gezellig avondje uit te bederven 🙁

Avatar

godsgift · 22 november 2003 op 17:13

Lekker is dat he als ze je aan spreken en kijken met een stralende glimlach,dan is heel mijn dag altijd weer goed..ik ga soms zelfs een beetje gloeien lol…:-D
Dan ben ik zelfs zo vrolijk dat ik met een stralende glimlach achterlijke eikel zeg tegen mijn ex als ik hem voorbij loopt op straat..te gek….groetjes G.G

Avatar

Mup · 29 december 2003 op 23:21

Ik heb het gevoel, dat ik hem ken. O, dat is ook zo, ik ken hem echt:-) Leuk stukje, je hebt een goed waarnemigsvermogen en een leuk ook voor details, ik zag je al staan klojo-en in die kleine volle, maar erg leuke winkel. Jammer van je boekkeuze:-)

Mup.

Geef een reactie