“Een kunstkerstboom? Zo’n groen plastic nepmonster dat gemaakt is van pleeborstels komt er bij ons niet in! Een kerstboom hoort te ruiken naar een mengeling van bos en aarde. Je moet de kriebels krijgen van de naalden die venijnig in je vingers prikken en worstelen met de veel te dikke stronk die bij lange na niet in de standaard past.” “De knobbels van het bovenste puntje behoren afgeknipt te worden zodat de piek er piekfijn op past. Een lange sliert met lampjes dient tussen de ongelijke takken gewurmd te worden nadat deze eerst uit de knoop is gehaald. Natuurlijk kom je niet goed uit en is één kant van de boom een zee van licht en prijkt er aan de andere kant een groot zwart gat. Dus duik je weer tussen de takken waarvan sommigen naalden loslaten zodat je haar langzaam maar zeker op een groene schuurspons begint te lijken. Daarna dient de boom versierd te worden met kerstballen. De frêle exemplaren worden aan de zwakste scheuten gehangen en de zwaargewichten aan de sterke dikkere takken zodat deze niet op de vloer in honderdduizend stukjes uiteen spatten.

Als je dan lekker languit op de bank van het resultaat wilt genieten, blijkt de kerstboom scheef te staan. Met wat trek- en duwwerk lukt het om hem ietwat recht te zetten en daarna mag je er ruim twee weken van genieten. Als je geluk hebt tenminste. Als je pech hebt dan ben je in het bezit van een droogtakker en moet je al na een week een niesverbod instellen omdat er anders geen naald meer blijft aanzitten. Na oudjaar wordt de boom weer uitgekleed en naakt op straat gezet. Een spoor van dennennaalden achterlatend die tot halverwege de zomer op de meest gekke plaatsen weer opduiken. Zo’n kerstboom wil ik tot in de lengte van dagen,” zei ik altijd.

Maar meneer Li dacht daar anders over. Die kocht als verrassing een groen nepmonster. “Dat is stukken makkelijker en binnen vijf jaar zijn de kosten eruit, ” motiveerde hij zijn aankoop. Daarna is hij urenlang aan het worstelen geweest om het gedrocht in elkaar te zetten. De stam van het kreng lijkt op in elkaar geschoven groengekleurde afvoerpijpjes waar omheen losse takjes gepriegeld moeten worden die op groen prikkeldraad lijken. Dit lukt alleen met een bril op want anders worden je ogen uitgeprikt door de met ijzerdraad gevulde dikkere takken die venijnig omhoog steken. Die buig je vervolgens alle kanten op zodat het misbaksel toch nog op iets van een kerstboom gaat lijken. Als het ding eindelijk is opgetuigd moet je hem voorzichtig verplaatsen want anders flikkert de hele handel weer uit elkaar en kun je van vooraf aan beginnen. Zo’n groen plastic kunstmonster is mooier en makkelijker dan een echt exemplaar? Meneer Li kan de boom in!

Categorieën: Gein & Ongein

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkte 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep. Sindskort gepensioneerd.

14 reacties

SIMBA · 17 december 2006 op 08:12

Hahhahhahahah, wat een humoristisch stuk!!![quote] een droogtakker [/quote]

Dat woord!!!!

pepe · 17 december 2006 op 09:04

Hij is weer enorrrmmm Li-leuk, ik weet niet met wie ik nu medelijden heb, Li, meneer Li of de boom? Maar gelachen heb ik wel.

Fijne kerstdagen voor de familie Li 😉

Bitchy · 17 december 2006 op 11:42

Hahahahahahaha, zooooo herkenbaar.
Ook bij mij in huis heeft er 2 jaar een dure neppert gestaan, met alle “voordelen” die mijnheer Li heeft beschreven. Helaas, ook hij heeft het niet gered en is tijdens een vakantie in Winterberg blijven staan voor de volgende bewoners van het vakantiehuisje.
Nu ligt mijn woonkamer weer vol met naalden en vallen hier en daar de ballen er al uit. Maar nooit geen neppert meer!
😀

pally · 17 december 2006 op 12:13

Ha, prachtige column, Li!
En staat meneer Li leuk als piek in de boom?
Voorzichtig dat je hem niet met boom en al in de bak kiepert na nieuwjaar 😀 😀

Pally, een rasechte kunstboomhater!

Dees · 17 december 2006 op 12:45

Ik zou de kunstboom naar meneer Li’s eigen kamer verhuizen (met of zonder hem in de top) en er alsnog een bewerkelijke levende voor in de plaats zetten.. Nepbomen, brrrrr

Ma3anne · 17 december 2006 op 13:12

Voor de achttiende keer staat hij er: de kunstkerstboom. Die heeft zijn geld wel opgebracht. Ooit aangeschaft vanwege een dennennaaldenofharsofzoallergie van dochterlief. Hij is gehalveerd deze keer en er hangen enkel wat lampjes in en één bal. Een stuiterkerstbal van de Mac. Het alternatief was helemaal geen boom dit jaar.

En een féést dat ze hebben, de katjes! Die ene bal zal en moet er steeds uit en stuitert dan vrolijk de kamer door, waardoor ze erachteraan kunnen vangen.
Of we 25 december nog steeds een boom hebben staan, is de vraag. 😀

Maar een echte boom is leuker. Da’s waar.

Geweldige column, Li!

Ellebel · 17 december 2006 op 14:03

Een erg herkenbaar stukje, tenminste, het deel van de echte boom dan. Bij mij komt er dit jaar helemaal geen boom. Ben weg met de kerst, dus dat overleeft hij niet (zonder water vallen de naalden nog harder hè). Maar een nepper in m’n huis? Dat nooit!!!

DriekOplopers · 17 december 2006 op 14:59

Met plezier (en enig leedvermaak) gelezen, Li. In huize Oplopers dit jaar geen boom.

Volgens onbevestigde berichten heeft ook mijn lieve vriendin Marijke Helwegen geen echte kerstboom. Want bij haar is alles nep 😀

En waarom heet een blauwe spar eigenlijk blauwe spar? Omdat ‘ie dronken is? :dunno:

Driek Echtlopers

arta · 17 december 2006 op 22:20

Wat een héérlijke column!
Ook hier komt er geen nepperd in! Alhoewel er wel een (inmiddels) bos, met mini-nepperds staat, omdat oma elk jaar vergeten is dat ze vorig jaar al voor elk kleinkind een “kleintje” gekocht heeft!!
😛

Prlwytskovsky · 17 december 2006 op 22:38

Moet je die naalden van zo’n kutkerstboom (sorry:kunst) er ook stuk voor stuk aanzetten?

Trukie · 18 december 2006 op 02:15

Heerlijke nostalgie naar die echte dennegeur met kaarsvet. Vooor echte bomen moet ik onderhand naar het bos. Ik kom alleen maar neppers tegen. Nu al kant en klaar met lichtjes er in.
Ik hou het bij een geurend kerststuk op de tafels.
Een beetje geur, een beetje nostalgie, een beetje verdroogde naalden in mijn vingertopjes. En echte kaarsvetgeur.

KingArthur · 18 december 2006 op 10:32

Leuk, gelukkig geen last hiervan. Wist trouwens niet dat meneer Li voor kerstman speelde.

DreamOn · 18 december 2006 op 16:41

Mooie column Li!
Ik hou ook meer van een echte boom, maar ik vind het wel een gedoe; inderdaad is zo’n kreng altijd scheef of vertoont kale plekken.
Vroeger knipte mijn moeder de uitstekende takken eraf en dan mochten wij kerststukjes maken!
Brings back good old memories…

KawaSutra · 18 december 2006 op 18:52

[quote]Vooor echte bomen moet ik onderhand naar het bos. [/quote]
Trukie, het zal niet zo gek lang meer duren tot het echte bos ook alleen nog maar bestaat uit kunstbomen, dus gedurende de kerst wen ik er alvast maar aan.
Leuke column Li. Voordeel van een kunstboom: die kan je nog eens een maandje langer laten staan. Bij mij heeft die wel eens februari gehaald. 😀

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder