De mensen in mijn omgeving fluisteren behoedzaam het B-woord. Want als het ik het B-woord hoor, dan komt er stoom uit mijn oren en ga ik met mijn ogen rollen. Nachtmerries heb ik van het B-woord. De ene keer grijpen dikke kleverige B-banen me vast en word ik tegen de muur gedrukt. Al mijn lichaamsopeningen zijn dichtgeplakt; ik kan niet ademhalen, gillen of spartelen. In de volgende angstdroom word ik neergeknuppeld door een bataljon, met plastic beklede, rollen. Ze bespringen me, ontrollen zichzelf en wikkelen me in lange lappen papier, glasvezel of vinyl. Vervolgens word ik in bouwmarkten en doe-het-zelf winkel als mummie tentoongesteld. Eigenlijk durf ik het B-woord niet eens op te schrijven, dus type ik het voor één keertje met mijn ogen dicht. B staat voor behang. Ik heb een haat/liefde verhouding met deze wandbekleding. Ik plak met liefde de mooie, schone, nieuwe banen op een lelijke, grauwe, kale ondergrond. Maar ik haat het afpeuteren van de oude, met de muur versmolten, lagen.

Onlangs dienden de wanden, in het flatje van mijn oudste zoon, te worden opgefrist. Er zat een lekker stoer kleurtje op en het patroontje stond hem ook wel aan. Maar lekkage had een grijsgroene smurrie veroorzaakt en de kat liet haar krabbels achter op alle denkbare hoeken en gaten. Dus moest het eraf, vond ik. Met de eerste baan roetsjte ik meteen een dikke laag verf en een flink brok stuukwerk mee. De rest leek zich voor eeuwig te hebben vermengd met een dikke laag plasticverf. Heet water, sopjes, in- en afweekmiddel ten spijt: de lelijke ongelijke ondergrond liet geen millimeter los. Dus werd het tijd voor grover geschut: Het Stoomapparaat. Terwijl de wandbekleding drie huizen verderop spontaan van de muur afrolde, bleef het bij ons zitten waar het zat. Pas na veel gestoom, geblaas en getier, kwamen er kleine schilfertjes los. De muur keek net een huid die een heftige zonnebrand achter de rug had. Met velletjes die er, centimeter voor centimeter, afgepulkt moesten worden.

Tien vingernagels minder, en zeven dagen later, waren eindelijk alle muren ontveld en werd het tijd voor het kopen van iets nieuws en fleurigs. Supersnel vond zoonlief iets naar zijn zin. Stralend overhandigde hij mij een tas die uitpuilde met gloednieuwe met plastic beklede rollen. Het benam me de adem. Verbijsterd staarde ik naar de inhoud. Het leek een déjà vu . De kleur en het patroontje kwamen me akelig bekend voor. Het materiaal was ietsepietsje dikker maar voor de rest was het precies hetzelfde B-woord dan wat ik er met zoveel moeite had afgepeuterd.

Categorieën: VC-Li

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkt 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep.

20 reacties

KawaSutra · 1 augustus 2005 op 01:06

Li, jij bent gewoon b..ang!

Ik neem gewoon een pot latexverf en daar behandel ik elk B-woord mee dat ik maar kan vinden.
M.a.w. heel herkenbaar! 😀

Bakema_NL · 1 augustus 2005 op 01:44

Houdt lekker op joh met dat behang. Nog 1 keer er af halen, onderlaagje er op, structuurzooi er op, fijn of grof, net wat je wilt en dan verven in de kleur die je wilt. Zo simpel dat zelfs ik het kan en als je de kleur zat bent haal je gewoon een andere………..nooit meer behang. 😛

Outsider · 1 augustus 2005 op 07:05

[quote]Supersnel vond zoonlief iets naar zijn zin. Stralend overhandigde hij mij een tas die uitpuilde met gloednieuwe met plastic beklede rollen. [/quote]

Met verwijderen van behang met een stoomapparaat heb ik ook heel wat ellende beleefd. Maar hielp je zoon ook mee of liet hij jou al dat k..werk alleen doen?

klungel · 1 augustus 2005 op 09:57

Ik zou niet meer bijkomen als ik die tas zou zien :-D.
Leuk geschreven Li de B.
(PS, heb geen B meer in mijn huis, haat B)

Dees · 1 augustus 2005 op 10:21

Haha, mevrouw Li de Behanger, leuk geschreven.

champagne · 1 augustus 2005 op 10:59

Ik had een déja vu bij het lezen van dit verhaal. Ooit een huis getroffen met 4 lagen behang over elkaar waarvan de onderste niet los wilde laten; geplacificeerd behang…stoomapparaat hielp ook nauwelijk..grrr, er was helaas geen weg terug.Ik leef met je mee, Li! Leuk geschreven! 😀

bert · 1 augustus 2005 op 11:08

[quote]Tien vingernagels minder, en zeven dagen later, waren eindelijk alle muren ontveld en werd het tijd voor het kopen van iets nieuws en fleurigs.[/quote]
Prachtige column Li. Ik mag heel graag B….en.
Maar dan liever ons eigen huis, en daar zal ik nooit over B. heen B….en.

WritersBlocq · 1 augustus 2005 op 11:31

Een b’tje ergernis moet altijd vooraf gaan aan een boel voldoening!

Raindog · 1 augustus 2005 op 17:00

Typisch van dat werk dat ik liever aan zo’n L de B overlaat. Erg grappig!

sally · 1 augustus 2005 op 19:39

Schitterend beschreven en helemaal lachen dat dezelfde rol behang uit de tas kwam.

Samen met je man behangen kan een echtscheiding veroorzaken.
Daar weet ík weer alles van. (in een grijs verleden)
Daarom laten we het nu door een L de B doen Indien nodig. Wij kozen voor de oplossing van Bakema.
groet Sally

Wright · 1 augustus 2005 op 19:58

[quote]Het materiaal was ietsepietsje dikker maar voor de rest was het precies hetzelfde B-woord dan wat ik er met zoveel moeite had afgepeuterd[/quote]
Hij boft maar met zo’n moeder.
Ik denk, dat ik hem achter het B-woord had geplakt! 😛

Mosje · 1 augustus 2005 op 22:47

Ik sta vlak voor een behangklus.
Je bent bedankt Li.

melady · 2 augustus 2005 op 01:08

Kun je je oudste zoon niet achter het behang plakken?

[quote]dus type ik het voor één keertje met mijn ogen dicht[/quote]

Blindgetypet??.. sorry ik mis de T.. plak je me nu ook achter het B? 😀

Hij is weer leuk Li!

Louise · 2 augustus 2005 op 08:10

Ach Li, het B-woord is nog wel te ontwijken zo’n eens in de zoveel tijd, maar wat moet je met een angst voor het S-woord? Ik ben er klaar mee met 7 machines was in de week die allemaal ook geS-en moeten worden 😀
(PS zoveel geS-en deze week dat ik het volt. deelw. niet eens meer wist te schrijven, even de blunder hersteld :oops:)

pepe · 3 augustus 2005 op 22:24

Het leukste van behangen vindt ik het eraf peuteren van het oude behang.
Wel erg leuk *B* ..eschreven

KingArthur · 4 augustus 2005 op 21:39

Bijna een week lopen zoeken naar dat ene woord. Maar ik heb hem :-).

Het lijkt erop dat de verwachting van jou en je zoon niet in RAPPORT zijn. Maar het levert i.i.g. wel een leuk verhaal op.

Domicela · 5 augustus 2005 op 21:28

Ik sluit me graag aan bij Klungel en Raindog …. Leuk stuk.

vanlidt · 12 augustus 2005 op 10:17

Alle beleefde schilder- en behangverschrikkingen flitsen bij het lezen van deze column voorbij. Al moet ik er een bank voor beroven, maar dat soort werk doe ik dus noooooooooooooooit meer zelf. Behangen is voor behangers. Leuke column, …. 🙂 😀 😉

ietje · 14 augustus 2005 op 17:15

Ach Li, je moet maar zo denken: er zijn altijd nog ergere dingen. Heb je al eens steenstrips moeten verwijderen?

Kees Schilder · 15 augustus 2005 op 17:40

Ik sluit mij bij Bakema aan. Voor de rest, toffe column en erg leuk beschreven

Geef een antwoord