Ken je dat gevoel? Dat alles wat ooit alles voor je was niets meer is. Breng dit in verband met liefde en je hebt liefdesverdriet. Ik heb liefdesverdriet. Hele eerlijke onverdraagzame liefdesverdriet. Het ergste is dat degene waar ik niet meer verliefd ben ook niet meer verliefd is op mij. En dat komt hard aan. Keihard. Ik ben namelijk verliefd op mezelf. Of nee, ik was. Vlinders in mijn buik, een roze wolk, het was er allemaal. Ik keek in de spiegel en ik wist gewoon niet meer hoe ik me moest gedragen. Mijn knieën begonnen te knikken en ik veranderde van het zelfverzekerde wezen dat ik was in een instabiel monster.

Waarom moet ik dan ook zo knap en leuk zijn, dacht ik. Maar nu is het over. Het is namelijk zo dat uiterlijke schijn bedriegt. Ik dacht dat ik leuk was. Knap en leuk, een dodelijke combinatie. Maar toen kwam het keerpunt. Ik leerde mezelf kennen. Door en door. Wat blijft er dan over? Niet zo heel veel.

Gewoon een jongen, die probeert zijn ding te doen, maar het vooral niet doet. Een jongen die alleen maar aan zichzelf denkt, tenzij daar geen reden voor is. Toch moet overal een reden voor zijn. Dat dan weer wel. Een jongen die niet kan stoppen met roken. Een jongen die soms te verlegen is om iemand aan te spreken, maar ondertussen wel een grote bek heeft. Zo iemand.

Ik was zoveel leuker toen ik nog een mysterie was. Toen was ik spannend. Ik keek soms zo dromerig uit mijn ogen, dat ik echt dacht: wat zal er in hem omgaan. Nu ik dat weet, valt dat een beetje tegen. Nu dat allemaal weg is, is hij ook niet zo knap meer. Een beetje lelijk zelfs. In ieder geval onaantrekkelijk.

Toen heb ik het uitgemaakt. Dat was een moeilijke, pijnlijke stap. Toch begreep ik mezelf wel. Voor mij is liefde nu een clown.Het is wel leuk en grappig, maar ondertussen gaat er een hoop ongeluk in schuil. Je kunt er het best hard om lachen. Zo zie ik een clown en tegenwoordig ook de liefde.

Categorieën: Liefde

9 reacties

LouisP · 13 oktober 2009 op 13:13

H.
sorry hoor, maar ik vind dit mooi.
Grappig maar ook wat triestig. Zoals die clown. Zo’n triestige clown met een grappig gezicht..
L.

maurick · 13 oktober 2009 op 15:26

Hier zou echt een super mooi verhaal in kunnen zitten, maar het is een beetje te abstract, denk ik. Toch vind ik de boodschap erg mooi.
Nice 😉

Maurick

ietje · 13 oktober 2009 op 19:18

Nou, ik word nu wel erg nieuwsgierig naar je, misschien ben je toch wel veel leuker dan je zelf denkt hoor (hihi) :lach: Ik vind het een goede column! Inderdaad grappig en verdrietig tegelijk!

axelle · 13 oktober 2009 op 19:29

Je l’adoreee. De column, natuurlijk.

arta · 14 oktober 2009 op 07:14

Heerlijke zelfspot!
🙂

Dees · 14 oktober 2009 op 10:12

Zit je in je quarter life crisis? 😉

Vind het een leuk stukje. Wel een tip, persoonlijk zou ik niet zo snel kiezen voor het starten met “Ken je dat”, dat vind ik in een column, of in een bovenstaand zelfinzicht 😀 niet zo thuis horen, eerder in reclame (en dan ook nog b-reclames, vopor zover die bestaan).

lisa-marie · 14 oktober 2009 op 18:36

Leuk geschreven met de nodige zelfspot.

Marley_jane · 22 november 2009 op 05:54

Ik ga het nog een paar keer lezen, want zit in de nacht en het komt allemaal niet zo aan. Maar denk er positief over.
Wat me wel bezig houd nu, is mijn clown fobie….ik hoop niet dat liefde is als een clown :hammer:

Shitonya · 23 november 2009 op 04:33

Hm, de derde die ik nu lees en ik blijf ze maar goed vinden -_-

Geef een antwoord