Ik ben een vuilnisbakkenras. Een snuffelaar die alles kan gebruiken en blij is met allerlei afdankertjes. Zo’n figuur dat ballen, strikjes, kaarsjes en klokjes uit kerststukjes plukt en in plastic tasjes stopt voor het volgende jaar maar er vervolgens nooit meer iets mee doet omdat ze onvindbaar zijn tussen al die andere tasjes met kerst- paas-, sint-, verjaardag- en feestfrutsels. Die tasjes zijn tussen opgestapelde dozen en kratten gepropt die weer zijn gevuld met kinderspeelgoed, knuffels, vaasjes, bloempotten, laarzen, schaatsen, boeken en oud filmapparatuur. Je weet tenslotte nooit wanneer het nog eens te pas komt en weggooien kan altijd nog. De kinderstoel, de box het kinderledikantje staan al meer dan zeventien jaar te wachten op het moment dat ik oma wordt maar zoals het er nu uitziet blijven ze nog jarenlang ongebruikt in een hoekje staan. Ik ben een scharrelaar die bij het invallen van de duisternis het grofvuil doorspit naar bruikbare en bijzondere spulletjes.Eigenlijk ben ik de vrouwelijke versie van Malle Pietje de trouwe vriend van Swiebertje, in wiens huisje je kont niet kon keren en waar zelfs een kudde stekenblinden paarden geen schade kon aanrichten. Als iemand iets specifieks zocht dan had Pietje dat altijd wel ergens in een hoekje liggen maar alleen wist hij nooit precies waar, net als ik. Pietje kon altijd alles gebruiken en ook dat heb ik met hem gemeen.

De salontafel die onze linkerburen bij het grofvuil wilde zetten, staat nu te pronken tussen de twee bloempottenoranje tweezitbanken en de fauteuil die ik bij de kringloopwinkel op de kop heb getikt. Precies in het midden van de muur, die de vorige bewoners nog hebben gestuukt, hangt een prachtige ingelijste reproductie van Cleopatra die eenzaam en verlaten bij een wijkcontainer op mij stond te wachten. Naast onze gebruikte open haard staat de antieke buffetkast die gedumpt werd door mijn buufje. Bij haar moest dit prachtstukje vakwerk plaatsmaken voor een ultramoderne strakke designkast maar bij ons was het met de hand gemaakte oudje meer dan welkom. Net als de poes van buufje, die ik er gratis bij kreeg.

Echtgenoot Hans is geen tweedehansje en onze kinderen zijn uit de eerste hand maar onze hond, uiteraard een vuilnisbakkie, is weer een zwervertje uit Roemenië. Ik voel me lekker tussen al die oude of afgedankte schatten. Ze krijgen een tweede kans en alle krasjes en butsjes vertellen een eigen verhaal. Bovendien is een vlek op een bankstel van 125 euro uit de kringloopwinkel minder erg dan een piepklein smetje op een gloednieuwe peperdure design zithoek. Dus snuffel, neus, zoek en speur ik voorlopig nog even verder en ga ik sparend, vergarend en bewarend door het leven. Net zolang tot er niets meer bijkan en mijn naam dreigt te veranderen in Malle Lietje.

Categorieën: VC-Li

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkt 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep.

21 reacties

KawaSutra · 1 februari 2006 op 00:45

[quote]Echtgenoot Hans is geen tweedehansje…..[/quote]
Hé Li, wat is er gebeurd met ‘Meneer Li’? Naar de rommelzonder verhuisd?

Ik heb er thuis ook een rommeltje van gemaakt daarom vind ik deze column zeer h……! 😀

pepe · 1 februari 2006 op 08:13

Lieve malle Lietje, ik heb nog een buffetkast staan die eigenlijk weg moet, moet ik een seintje geven als ik hem buiten zet?

Ik wil het niet tikken, maar het is wel h……..r. Het mooie zit in het dure, maar vaker in het kleine.

Jij hebt vast ook nog dozen/tassen vol met knutselwerkjes van de kinderen, mooie eerste tekeningen, afdrukken van handen en voeten, moederdagwerkjes waar de kids met veel plezier aan hebben gewerkt.

Ma3anne · 1 februari 2006 op 08:53

Lietje, ik moet heel veel kwijt, maar we kennen geen grofvuilophaaldienst hier. Wij moeten alles zelf naar het vuilnisstation brengen en ervoor betalen.

Zin om een dagje te komen snuffelen? 😀

Mosje · 1 februari 2006 op 09:20

Heel herkenbaar Li.
(ik geef toe dat dit een tweedehandsreactie is, maar in dit geval….)
😛

Dees · 1 februari 2006 op 10:14

Malle Lietje,

Weggooien is zonde, gun alles en iedereen een tweede ronde. Gelijk heb je, dat heeft toch net meer karakter. Leuke column!

Eddy Kielema · 1 februari 2006 op 10:20

Op tv zie ik wel eens van die mannetjes die hun hele huis volgepropt hebben met troep en nog net ergens een matras kwijt kunnen om te kunnen slapen. Hopelijk is het bij jou nog niet zo ver, Li! 🙂
Leuke column.

Kees Schilder · 1 februari 2006 op 11:08

Is daar op TV niet zo’n programma over? Waar twee randdebiele schoonmaakfreaks de boel van een ander komen desinfecteren? 😀

Genoten van je column LI

Trukie · 1 februari 2006 op 11:35

[quote]maar bij ons was het met de hand gemaakte oudje meer dan welkom. Net als de poes van buufje, die ik er gratis bij kreeg[/quote]

Kijk, dat is nog eens een goede deal. Nu nog ergens een plumeau op de kop tikken voor al die verborgen hoekjes en krulletjes. En hoe zat het met de verborgen laatjes?

Echt gezellig rommelig.

wendy77 · 1 februari 2006 op 11:41

Voor mij echt helemaaaal niet hrknbr.
Ik gooi echt alles weg. Genoeg spulletjes voor jou dan misschien Li 😉
Hij leest weer lekker weg

Mup · 1 februari 2006 op 13:05

[quote]Net zolang tot er niets meer bijkan en mijn naam dreigt te veranderen in Malle Lietje.[/quote]

Te laat! Het is en blijft nu Malle Lietje, maar wie houdt daar nu niet van?

Groet Mup.

Troy · 1 februari 2006 op 14:00

Vintage en retro is hartstikke hip dus je doet het zo slecht nog niet. Beter een verzameling van opgeknapte afdankertjes dan een huis vol Ikea.

Leuke column!

KingArthur · 1 februari 2006 op 16:22

Gelukkig heb ik niet zo extreem last van dit fenomeen. Eens in de zoveel tijd pleur ik een hoop zooi weg. En wat denk je? Net als ik wat heb weggegooid is er iemand naar op zoek.

sally · 1 februari 2006 op 20:59

Leuk beschreven Li.
Gelukkig ben je niet met mijn man getrouwd. Want dan zou je je huis uit groeien. Het verschil is dat hij een garage huurt om de bende te stallen.Halverwege dit jaar gaan we zelfs een museum inrichten met al zijn verworven spulletjes. 😀 Met als hoofditem “brillen”. Wéér een prachtig excuus om nóg meer spullen te vergaren.
groet
Sally

WritersBlocq · 1 februari 2006 op 23:27

[quote]maar onze hond, uiteraard een vuilnisbakkie, is weer een zwervertje uit Roemenië.[/quote]
Geef de schat een knuffel, ik word (zonder t 😛 ) helemaal blij van zo’n column!

Anne · 2 februari 2006 op 12:43

Leuk, deze column, ik ben ook zo’n straat- en kringloopjutter. En ik heb vele malen meer plezier van een tot juweeltje omgetoverd, want door mij met liefde opgeknapt stukje meubel dat stond te verwezen langs de kant van de weg dan van welk nieuw duurdoenig hebbeding dan ook. Hulde aan onszelf, de consuminderaars!
Anne

Raindog · 2 februari 2006 op 14:03

Het slotzinnetje doet ut um.
Ben alleen even benieuwd; bedacht vòòr het schrijven of toen je hem bijna af had?

Li · 2 februari 2006 op 21:40

Kawa@ Een ouwetje achter de hand is altijd handig 😀
Pepe@ Inderdaad maar ook kratten met lego, playmobiel en autootjes.
Ma3@ Lijkt me geweldig om een keertje bij je te snuffelen. Heb je nog oude bezems?
Mosje@ 😛
Dees@ Nou alles… er zijn voorwerpen die ik liever uit de eerste hand heb:-D
Eddy@ Nee hoor Eddy, er kan ook nog een stoel staan.
Kees@ Rommelig hoeft niet smerig te zijn hoor Kees 😀
Trukie@ Als ik de kat op en door de kast jaagt issie snel stofvrij. ( de kast)
Wendy@ dank je 😉
Mup@ Ik laat jouw reactie niet aan mijn kids lezen 😀
Troy@ Dus ik ben gewoon hartstikke hip. Of is dat weer een ouderwets woord 😮
King@ Dat had ik dus ook. Daarom bewaar ik het voor de zekerheid maar 🙂
Sally@ Ik heb nog een lade vol oude brillen!
WB@ Hierbij een pootje van mijn tweedehands hond en een kopje van mijn adoptie poes.
Anne@ Het liefst zie ik jouw reactie op een tegeltje 🙂
Raindog@ Eerst was er de slotzin en toen de column.

Dank voor alle reacties :kiss:

Li

pepe · 3 februari 2006 op 04:37

[quote]Het mooie zit in het dure, maar vaker in het kleine.[/quote]

Dit moest natuurlijk zijn:
Het mooie zit NIET in het dure, maar vaker in het kleine.

Het valt niet mee te tikken wat je zeggen wil 😉

Prlwytskovsky · 10 februari 2006 op 20:14

Leuke column Li, ik zak weer af naar vroeger.
Zat Knaster de boekenworm in die kasten?
Knaster kwam voor in de avonturen van Dappere Dodo.
En die poes van buufje, daar heb ik op mijn manier ooit ook eens een verhaal over gemaakt maar die moet ik eerst uitgraven in mijn verzinkamer.

Li · 11 februari 2006 op 15:51

Hartelijk dank voor je reactie Prlwytskovsky.
Ik kijk al uit naar het verhaal achter de poes van jouw buurvrouw. Jouw humor kan ik wel waarderen 😀

Groet van Li

Dragon_Of_Torture · 17 februari 2006 op 16:30

[quote]Ik ben een vuilnisbakkenras[/quote]
cool ik wil ook wel in mijn eentje een ras zijn

Voor de rest leuke column heb er erg om gelachen

😀

Geef een antwoord