Het was een mooie zondag. De zon scheen en de temperatuur was rond de 7 graden. Mijn terugkeer naar mijn eigen huisje leek niet verstoord te kunnen worden. Na 9 maanden elders te hebben gewoond eindelijk terug naar het huisje dat nu helemaal van mij zou zijn.
Mmmm, dus niet. Een van de kadootjes die voor me waren achter gelaten naast een berg oude meubels die ze niet wou hebben, waren zowaar wat huisdieren. Heerlijk, terugkeren in een huis met huisdieren. Vooral als je ze voorheen niet had. Ze waren gekomen via het raam en ik was al op de hoogte dat ze er waren. Niet wat ze waren, want net als mijn droger die de geest gaf enkele maanden daarvoor, werd mij fijntjes medegedeeld dat het mijn probleem was. Zoals alles sinds ik vertrokken was en ik besloot om haar uit te kopen. Nee, de huisdiertjes die gekomen waren met de lavendel uit Frankrijk en die een warm en donker thuis hadden gevonden in de sokkenzak waar zij graag mee sliep, waren na zo’n 70 dagen uit hun pyjama gekropen en waren overal in het huis te vinden.
Een beetje bruin en klein, niet meer dan zo’n 3 tot 4 mm per stuk, hadden ze hun intrek genomen in kieren en naden en waren lustig begonnen met het verorberen van hun dieet van katoen en andere voedingswaren op natuurbasis. Een plaag die zich, volledig vrij gelaten door mijn voormalige eega, van de slaapkamer naar de huiskamer had verplaatst en aldaar op kleine oppervlaktes van de aanwezige kussens en overige bekleding.

Gewapend met vuilniszak en het voornemen zonder huisdieren te zullen leven, ging ik de invasie van mijn eigendom te lijf. Alle beren die nog waren achtergebleven, moesten eraan geloven. Alle kussens van mijn eetkamer, mijn bank en mijn bed werden met doortastende hand verwijderd. Net als de bedden overigens en het beddegoed dat erop gelegen had, want daar waren de eerste tekenen van hun aanwezigheid al kenbaar gemaakt. Niet verrassend, want de lavendelknuffel had daar gedurende lange tijd mogen verblijven.

Slapen in mijn bed bleek onmogelijk, je moet er toch niet aan denken dat al die fijne met het blote oog nauwelijks waarneembare vriendjes je een nachtzoen komen geven. Mijn leren bank bracht uitkomst, de eerste nachten zou ik daar doorbrengen.
Hoe graag ik mijn huis ook deel, de kleine vriendjes moesten gaan. De ruige mannen van de ongediertebestrijdingsdienst dus maar gebeld. Na het verstrekken van de riante bijdrage kwam er een keurige heer met een tank op de rug die onderzoekend rondkeek naar mijn vriendjes.
“Yep, dat zijn ze. Ik moet wel overal in alle naden sproeien en u mag dan de komende drie maanden niet schoonmaken. Anders loopt u het risico dat het probleem terugkeert. De plaag is nu nog niet zo groot, maar meestal moeten we twee keer komen sproeien.” De man knikte er geruststellend bij en verzocht mij even een paar dagen ergens anders te logeren. Mijn moeder maar gebeld en daar een paar nachtjes geslapen. Je moet wat, nietwaar?

Na drie dagen keerde ik terug in mijn huisje en stelde naar tevredenheid vast dat er geen vriendjes nog krioelend door mijn huis trokken. De eerste slag was voor mij, maar ik was zeer bezorgd of ik mijn hypotheek nog kon verhogen mocht blijken dat de vriendelijke heer nogmaals in mijn appartement genood moest worden.

Inmiddels zijn we vele maanden verder en is gebleken dat eenmaal sproeien voldoende was. Ik was er wel blij mee want hoe comfortabel mijn bank ook lag, het was een waar genoegen uiteindelijk toch weer op mijn ledikant een matras te hebben kunnen plaatsen. Heerlijk die binnenvering, een veerkracht die na 9 jaar trouwe dienst niet meer verwacht kon worden van mijn bankstel. De kleine vrienden heb ik niet meer gezien. Gelukkig maar, want ik had er wel tabak van.

Categorieën: Thema column

21 reacties

Dees · 29 september 2010 op 12:09

Je mangerai ma chaussure, si cette pièce n’est pas d’Avalanche. Ofzoiets dan, want Frans beheers ik nauwelijks. En het dier is een mot? In het Nederlands? Of in het Frans (zo heb ik het altijd goed :-D)

LouisP · 29 september 2010 op 12:13

Ontwikkeling?
Vlooien?

Mooi stukje raadsel weer..

gr.
louis

Mien · 29 september 2010 op 12:20

Bruine huismot van Avalanche.

Mien

Avalanche · 29 september 2010 op 13:09

Ten eerste: ik was getrouwd met een man die ik toch niet als ‘mijn eega’ aangeduid zou hebben. Of het moest zijn dat ik hem de vlooien had nagelaten. Tja…..

Goed, niet mijn vlooien, dus. Misschien wel van Frans of Kok?

Complimentje voor jouw Frans trouwens, Dees!

Ma3anne · 29 september 2010 op 13:33

Na Pauw en Witteman gisteravond, dacht ik als eerste aan de bedwants. Daarna kwamen de vlo.
En toen de luis.
Aangezien lavendel een insectenwerend middel kan zijn, lijkt me de verstekeling-luis uitgesloten.
De vlo is hardnekkiger en uit ervaring weet ik, dat die zich razendsnel door een heel huis kan verspreiden.

De vlo dus. En het stuk is geschreven door Kok.

Mien · 29 september 2010 op 13:43

Tja na de reactie van Avalanche kies ook ook voor Kok. De kever van Kok.

Dees · 29 september 2010 op 13:44

Mien je mag wel meerdere malen raden, maar niet je gegeven antwoorden veranderen, hoorde ik van Lionel. Waar is je mot gebleven, in je ouwe jas? 😀

Mien · 29 september 2010 op 13:46

@Dees:
Ik wil geen mot met Lion.
Die slimme leeuw heeft in de tussentijd de spelregels aangepast! 😀

marilouise · 29 september 2010 op 15:28

Onmiskenbaar Kok.
Een lastig probleem dat lekker luchtig omschreven wordt.

sylvia1 · 29 september 2010 op 16:54

ik gok de tapijtkever. Ik dacht ook aan Kok maar omdat die nu al best veel genoemd is ga ik voor Schorpioen. Een originele interpretatie van dierenliefde deze… En weer helemaal anders dan zijn voorgangers.

DreamOn · 29 september 2010 op 21:21

Ja, dit is Kok.
Ik dacht eerst nog Medeklinkerovski, maar daar is de schrijfstijl te ‘netjes’ voor.
De beesten zijn pissebedden. 😀

Anti · 29 september 2010 op 22:22

Wat frustrerend om niet te kunnen raden wie dit heeft geschreven! Ik denk na een grondige analyse van de tekst dat niet Kok de dader is. In elk van zijn columns heeft hij wel wat woorden vergeten of een paar taalknuddige foutjes… Ha, je bent in de wieg gelegd voor detective of niet (of ik kijk gewoon slecht).
Intussen gaat het helemaal niet over het verhaal, hoewel ik moet bekennen dat ik al rondgesurfd heb op ongedierte van een bepaalde grootte dat katoen eet. Erg triest, ik weet het en gediskwalificeerd. Niet erg, ik heb toch geen idee van de identiteit van de spookschrijver.
Oh ja en het stuk zelf. Dat heeft leuke ingrediënten, maar is net iets te wollig naar mijn smaak.
Oh ja en ik wil een extra spelregel voorstellen: je mag niet jokken. Je hoeft je identiteit niet prijs te geven, je mag iemand anders noemen, maar jokken, dus zeggen dat jij het niet was, is verboden. Wat denk je ervan Mien?

Mien · 29 september 2010 op 23:17

@Anti:
Ik denk dat we genoeg regels hebben vastgesteld.
Is getekend:
Lion Ritchie

Anti · 29 september 2010 op 23:20

Ja, ja, stinkt naar de misdaad Lion. Dat is precies het antwoord wat ik verwachtte van…een volbloed Memento Animali Jokkebrokius.

arta · 30 september 2010 op 07:17

De mot/bedwants van Simba!

SIMBA · 30 september 2010 op 08:46

Leuk dat er af en toe nog aan mij gedacht wordt als schrijver :wave: maar ik ben echt momenteel alleen lezer.
Ik moest aan Chris denken toen ik het las, maar die is al zolang niet op cx geweest….

Dees · 30 september 2010 op 10:21

Hahaha, ik denk dat je zo tien winnaars tegelijk krijgt. Of past Lion ze alleen aan zodat ene Mien wint? 😉

Raad_wie_ik_ben · 30 september 2010 op 12:37

Er wordt gegokt alsof het niets kost. Maar wees gerust, ik heb genoeg hints erin verwerkt dat de aandachtige lezer zowel mij als mijn ongewenste huisdieren erin kan herkennen. Met of zonder google…

Schorpioen · 30 september 2010 op 15:37

Dierenliefhebber als ik ben, en stikkend van de keigoede dierenverhalen, heb ik geen idee hoe ik aan zo’n, van auteur wisselende opdracht tot schrijven?, zou moeten komen.

lisa-marie · 30 september 2010 op 19:59

vlooien of snuitkevertjes of zilvervisjes of tapijtmotjes, ik ga voor motjes.

maar wie de sschrijver is daar moest ik wel even over na denken en ik kom er niet uit.

Ontwikkeling · 2 oktober 2010 op 08:54

Ontwikkeling? Neuh?

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder