Oké, ik geef het toe. Ik lijk meer op mijn moeder dan op mijn oma.
Mijn oma was de schoonheidskoningin. Niet alleen op het gebied van ijdelheid, ook qua soppen. Haar bijnaam was ‘de witte tornado’.

In mijn jeugd kwam mijn oma elke vrijdag bij ons thuis omdat ze haar dochter maar slonzig vond. (Sorry mam..)
Als mijn broer en ik uit school kwamen rook het huis naar chloor, stonden alle stoelen omgekeerd op tafel en was mijn oma als een dolle aan het schrobben en poetsen. Mijn moeder stond er waarschijnlijk een beetje sullig naar te kijken. Aan de ene kant was het voor haar natuurlijk ergerlijk maar aan de andere kant ook wel handig.

Schoonmaken is voor mij vooral stofzuigen. Op een of andere manier schep ik genoegen in het opzuigen van onregelmatigheden die in mijn zicht liggen. Het liefst stofzuig ik alles. De muren, de tafel, de kastjes, de gootsteen… Helaas werkt dat niet zo. Gelukkig zijn er heel veel magische sprays op de markt die meehelpen bij het schoonhouden van de ‘vochtige plekken’.

Eerlijkheidshalve wordt het nooit echt blinkend schoon en met een voorbeeld als mijn oma, tezamen met mijn oog voor detail, is dat zeer frustrerend.
Ondanks dat het frustrerend is dat mijn kranen altijd onder de verfspetters zitten, mijn wasbakken niet spiegelen en mijn ramen regelmatig meer matglas lijken heb ik gewoon geen zin om me er elke dag bezig te houden. Ik heb wel wat anders te doen!

Tot overmaat van ramp is het blijkbaar de geboortegolf van babyspinnen.
Wie Charlotte’s Web heeft gezien weet wat ik ermee bedoel. Het is een prachtig schouwspel als alle eitjes van spinnen uitkomen en ze gelijk op zoek gaan naar de ultieme plek voor een web. Eenmaal uit het ei kunnen ze gelijk ‘spinnen’. Als je plat op je buik in een grasveld gaat liggen met laagstaande zon kun je in deze periode miljoenen zilveren draadjes ontwaren die als een horizontale bungeejump een minuscuul spinnetje lanceren naar zijn/haar uiteindelijke thuishaven. Aangezien mijn tuindeur de hele dag open staat hebben vele ‘babyspinnetjes’ gekozen voor mijn huis. Stof en kruimels, hoeken en gaten genoeg, moeten ze gedacht hebben. Geef ze eens ongelijk.

Zo ontdekte ik vanmiddag, in een lichtstraal die mijn salon binnenviel, dat ik gezelschap had en de plek de zij hadden gekozen was rondom mijn laptop.
Best wel knap eigenlijk want in enkele uren bestaan en tijd hadden ze met ze, pak um beet, twintigen een heel netwerk gespannen.

Hoewel ik veel van dieren houd heb ik ze wél even bestudeerd maar tóch de stofzuiger erbij gehaald. Spinnen zijn namelijk heel honkvast.

Eén hardnekkig minispinnetje heeft de zuigkracht weerstaan en zit genoeglijk op mijn beeldscherm. Een klein miniatuurwebje spant tussen mijn snoeppot en laptop.

Ik denk dat ik hem Robinson noem. Of zou het een meisje zijn?

Categorieën: Gein & Ongein

Esther Suzanna

Ik schrijf omdat ik het niet laten kan op https://www.facebook.com/esthersuzanna/ en http://suzannaesther.nl/

6 reacties

Mien · 23 april 2016 op 16:39

Leuke column. Maar ik blijf wel met een vraag zitten. Neem je de stofzuiger nu ook mee onder de douche? ?

arta · 23 april 2016 op 23:57

Goed geschreven!

Ik lig morgen met mijn buik in het gras, hoor!

Mosje · 25 april 2016 op 21:24

Als er een piemeltje aan zit, is het een jongetje

Esther Suzanna · 25 april 2016 op 22:13

het was een meisje dus.. ?

Geef een reactie

Avatar plaatshouder