Huisbaviaan en compagnon Ab komt met zijn Mobieltje aanlopen. ‘Je dochter aan de phone’, zegt hij. ‘Werkt je eigen toestel niet want ze kon je niet te pakken krijgen?’
‘Nee’, antwoord ik. ‘Het kreng heeft een burnout. Komt door het opladen’
Mijn dochter huilend aan het toestel. Ze is bestolen. Portemonnee met geld weg plus al haar pasjes. Tijd voor wat lichte actie. Kortom, it’s party-time. And that’s were BUREAU JANSEN&JANSSENS comes in. Ik vraag aan mijn dochter of zij weet waar zij bestolen is.
‘In de bibliotheek had ik mijn portemonnee nog’, zegt ze. ’Toen ik eruit kwam was ik hem kwijt’.
Dus spoeden Ab en ik ons naar de bibliotheek. Hier werken alleen uitzonderlijk intelligente mensen Dat kan niet anders. Het beste is om de zaak op hoog niveau aan te pakken. Bekakt praten dus.
”Mevroi!”, begin ik tegen de dame achter de balie die uiterst bekwaam en met liefde voor het vak een stempel in een boek drukt.. Hier is op geoefend, dat kun je wel zien. Geen aarzeling. Integendeel! Een ferme klap en boem!! De stempel staat in het boek. En de inkt is gelijkelijk verdeeld. Nergens is de inkt iets dikker of dunner. Dit is het betere professionele werk. Hier is de vierjarige Hogeschoolstudie: “gedisciplineerd stempelen in zes gelijke stappen” , aan vooraf gegaan. Het puntje van haar tong komt een heel klein beetje uit haar mond en staat iets omhoog gericht, een beetje vochtig nog van de concentratie.
Verstoord kijkt ze op en ziet het geplastificeerde kaartje dat ik onder haar neus houd. Niet te lang anders ziet ze dat het een voordeelpasje van Albert Heyn is waar ik ‘Private Eye’ overheen gedrukt heb.
“Mevroi”, kijkt met een hooghartig gezicht naar ons, trekt het puntje van haar tong weer in en pakt een volgend boek om te stempelen.
Met Ab in de buurt kun je dat beter even niet doen. “Luister, stempeldoos’, roept mijn huisbaviaan terwijl hij het stempelkussen pakt en tussen de rekken met boeken smijt.
’Wij hebbe weinig tijd, begrijp je. Wij willen weten wie hier geweest zijn tussen twee en vier uur vanmiddag. En wel effe medewereken anders ga je erop weges tegewerking van een ambtenaar in functie’
Ab komt weinig in een bibliotheek en dat hoor je terug in zijn wat tegenvallende Nederlandse uitspraak.
Maar mevroi kiest eieren voor haar geld en klikt iets aan op haar pc.
‘Dat gaat even duren eh…….heren, zegt ze gelaten. Dat even duren, loopt uit tot drie minuten waarna er twee politieagenten binnen komen wandelen. Allebei ontspannen met de hand op de kolf van hun pistool.
“Ach, kijk nou toch eens’, roept agentje 1 tegen zijn collega, terwijl hij op mij wijst.. ‘Daar hebben we zowaar onze plaatselijke sprookjesverteller. En als dat zijn gedresseerde berggorilla niet is eet ik mijn pet op, zegt hij naar Ab kijkend er achteraan. ‘Hoort zo’n stuk ongeleid projectiel niet aan een ketting?’, vraagt de collega die nu tegenover Ab staat.
Ab knikt heftig van ja maar komt daardoor per ongeluk wat ongelukkig met zijn voorhoofd op de neus van het agentje terecht . Het gevolg is wat licht gekraak en een beetje bloed. Kan gebeuren tijdens een gemoedelijk gesprek tussen vrienden maar de agentjes vatten het anders op. Voor we het weten komen er drie collega’s binnenstormen en binnen drie seconden liggen Ab en ik geboeid op de grond.
Een half uur later zitten we op het bureau. Niet het onze maar dat van de politie.
Ik vraag aan een agent of hij even wil bellen met mijn vriend Jansen, fractievoorzitter van een lokale politieke partij in onze stad. Jansen is een goeie vriend van mij en zal zeker bemiddelen in deze kwestie.
Agent belt met Jansen en legt twee seconden later de hoorn weer op het toestel.
‘Sorry, jongens ‘zegt hij. ‘De heer Jansen heeft nog nooit van jullie gehoord en wil niet lastig gevallen worden’
(Als je dit leest, Jansen.Dit zal mijn hond Pitbull niet leuk vinden…)
‘Jezus’, zucht Ab. ‘En we hebben ons bureau nog wel vernoemd naar die fokking randdebiel. Dat worden drukke tijden voor het crematorium’
‘Wat zeg je??’, vraagt de agent die Ab hoorde,onzeker.
‘Hij zegt dat wij nog naar het crematorium moeten’, zeg ik haastig. ‘Ab’s halfzus van moederskant en daar een achternicht van, wordt straks gecremeerd.’.
‘O’, zegt de agent zonder veel interesse. ‘Is ze pas overleden? ‘
‘Nee’, antwoord ik. ‘Drie jaar geleden, maar er is tegenwoordig een wachtlijst net als in de gezondheidszorg’. De agent knikt meelevend. ‘Waar is ze aan overleden?’ vraagt hij dan.
‘Tja, een bizar geval’, zeg ik. Ab’s halfzus kwam net van de naschoolse afgang en zag een kat die midden op straat lag te slapen. ‘Ze wilde de kat voor een aanstormende vrachtwagen wegtrekken, maar ze was helaas niet snel genoeg. Je zult begrijpen dat er na zo’n akkefietje niet veel te cremeren overblijft. Een geluk bij een ongeluk dus want nu wordt het een koopje. Een kist is niet nodig. Dit kun je met een sigarendoos af.
Het bizarre is, dat de kat al een uur dood op straat bleek te liggen. Was al een keer overreden.’
Agent schudt meelevend zijn hoofd. ‘Wat een pech jongens, je maakt wat mee he, in het leven’
‘Ja, zeg dat wel, bromt Ab. De kat was Goddomme een Pers, eeuwig zonde.
Na het tekenen van het proces verbaal mogen we naar huis. De agent wiens neus werd “geblesseerd”, stelt geen aanklacht tegen ons in. Maar dat komt omdat hij al een half jaar met wisselend succes achter mijn dochter aanjaagt.

Twee uur later krijgen we door het aanboren van relevante bronnen, de portemonnee plus inhoud van mijn dochter terug. (inhoud van de portemonnee) maar dat is weer een ander verhaal.
Rest ons nog de Weledele fractievoorzitter Prof. Dr.Mr. Ing. Jansen.
Ik hoop dat je dit leest Jansen. Ik denk het wel. Want tegen de tijd dat dit stukje proza gepubliceerd wordt, lig jij al naast de zakkenroller in het ziekenhuis. En dan heb je tijd genoeg om te lezen. Kan met één oog ook heel goed!


5 reacties

gast · 1 april 2003 op 12:50

He klootviool, hou je effies bij de feiten ja.
Die smeris struikelde over zijn eige voeten.

Baron van Ab tot Abbenstein 😀

gast · 2 april 2003 op 20:53

Ik was/ben een groot van je kees, maar ik vind dat je de laatste paar columns erg achteruit gaat met het niveau. Komt het misschien door gebrek aan goede inspiratie of zijn er andere oorzaken? Natuurlijk kan iemand niet altijd een top prestatie leveren maar jou laaste drie maand columns zijn voor jou doen erg zwak! Kop op Kees en doe eens wat beter je best want schrijven dat kan je als geen ander. Misschien is het een goed idee om te denken aan de regel Kwaliteit is altijd beter dan quantiteit.
Met vriendelijke groet,

R. ooiers

R@@F · 4 april 2003 op 10:00

Ik word zo langzamerhand kots misselijk van die paar idioten die hier komen vervelen en de boel komen verkankeren met hun negatieve opmerkingen en uitlatingen. Let wel commentaar geven positief of afwijzend mag altijd maar meteen dat “je kan beter”en bla bla bla. Probeer dan zelf eens een column te schrijven en zie dan eens in hoe moeilijk dat wel niet is! Want om tegenwoordig een lezer te kunnen boeien moet je van hoge huizen komen. Wat ik verder wil toevoegen aan mijn commentaar is dit: Persoonlijk heb ik Schilder zeer hoog zitten als mens maar zeker als columnist sterker nog hij is mijn voorbeeld. Zijn mannier van schrijven is van grote klasse en waar ik de lachers op mijn hand moet zien te krijgen met ranzige spitsvondig gevonden scheldwoorden en woordspelingen, kan Schilder dat zonder eeen onvertogen woord te gebruiken. En laten we niet vergeten dat hij de meest producerende columnist van deze site is dus het is onmogelijk om altijd een top prestatie te leveren. Maar in het geval van deze column heer/mevrouw Ooiers slaat u de plank behoorlijk mis.
R@@F

Kees Schilder · 4 april 2003 op 17:29

Laat ik voorop stellen dat ik altijd open sta voor kritiek.Mijn enige excuus is dat ik inderdaad sinds drie maanden redelijk in de problemen zit en dat dit zijnweerslag zal hebben op mijn columns.Zelf zie ik dat niet zo, maar ik zie wel meer niet tegenwoordig.
Raaf, makker, je woorden doen mij ongelooflijk veel goed en weerhouden mij ervan om mijn eerder genomen besluit om te stoppen met schrijven, uit te voeren.
Thanx raaf, je bent een kei en je moet niet zoveel lullen want ik ben jaloers op jouw eigen werk.Net als zoveel andere mensen vinden,vind ook ik het elke keer weer een feest om je columns te lezen.
groet
Kees

R@@F · 7 april 2003 op 10:48

Beste Kees,
Wat stoppen met schrijven…daar moet jij niet eens aan denken want wat zou deze site zijn zonder onze caféfilosoof?? En wat mijn shitlems betreft zo goed schrijf ik niet, sterker nog ik denk dat qua grammatica een gemiddelde leraar Nederlands spontaan vlekken in zijn nek krijgt.:-) Maar dat interesseert me eigenlijk weinig. Dus niet overdrijven met je complimenten, of zit je soms weer aan de fles?:-D . Kees het komt goed met je, dat weet jij dat weet ik en dat weet ook Nico Hendriks.

(Wie Nico Hendriks is? Dat is de pompbediende bij mij op de hoek en die is para abnormaal begaafd; -) ) 😀

Groet
R@@F

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder