Mister Perfect

Waar ik mij eerst onbevangen verheugde op een nieuwe ontmoeting met een man waar ik al typend een goed gevoel bij had gekregen, is er inmiddels bij mij een zevende zintuig ontstaan dat screent op tegenstrijdigheden, bizarre uitspraken en ‘mobielgedrag’.

Na een ontmoeting met een wanhopige Italiaan wat ontaardde in wekenlange stalking; een zogenaamde vrijgezel die mobiel nooit bereikbaar was maar mij exact rond half 8 ’s avonds belde (als hij zonder zijn vrouw de hond uitliet bleek achteraf); een ex-alcoholist die na een half uur toegaf dat hij nog maar 2 maanden droog stond en dat de pillen die hij daarvoor slikte hem impotent maakten; de man die mij na tien minuten meedeelde dat hij eigenlijk van donkere vrouwen hield en een grote kinderwens had dus die met mij écht geen toekomst zag, had ik er geen zin meer in.
Al mijn zintuigen moesten steeds vaker op scherp om alle alarmbellen te kunnen registreren. Wat een ontspannende avond met een leuke man zou moeten zijn veranderde sluipenderwijs in een uitputtingsslag.

Tot Adam mij vond. Zijn foto was een beetje stijfjes maar niet onaardig. Piloot, wonend in Laren, intelligent en vooral onderhoudend typte hij mij moeiteloos naar een afspraak.

We zouden elkaar treffen in een Grand Café.

Met de zoekende blik van een ‘dater’ screende ik de drukte en als in slow motion draaide de leukste man zich om, knikte lachend en hield twee glazen wijn omhoog. Terwijl hij zich een weg baande door de meute knikten mijn knieën.
Wat een mooie man! Drie en vijftig jaar en hij had al zijn haar nog!
Iets groter dan ik, stralende blauwe ogen, en zijn outfit flatteerde zijn uitzonderlijk strakke lijf. Een charmant Deens accent accentueerde het melodieuze timbre in zijn stem.

Twee uur lang hingen we aan elkaars lippen. Niet letterlijk natuurlijk maar als het aan mij had gelegen was dat zeker een optie geweest. Alle ingrediënten klopten. Zijn prachtige ogen, wederkerigheid in onze gesprekstof, de korte plezierige stiltes die hij creëerde door mij stukjes brood met tapenade te voeren.
Hij kon het niet te laat maken want de volgende dag zou hij voor drie dagen naar Los Angeles vliegen. De tijd ging snel.
Bij het afscheid pakte hij mijn handen en zei dat hij had genoten, dat ik een prachtige vrouw was en zeer goed gezelschap.
Wat een gentleman!

De volgende ochtend kreeg ik een berichtje met een voorstel voor een tweede date als hij weer terug zou zijn.
Hij stuurde berichtjes die mijn dagen naar de volgende date vulden met dromen. Hij was mijn Adam en ik zijn Eva natuurlijk.

Toen ik helaas door een nare griep onze date moest verzetten reageerde hij koeltjes. Dan konden we elkaar de komende weken niet zien want hij had een volle agenda, meldde hij. Ik vroeg hem of hij wel vaker enkele weken weg was waarop hij antwoordde, ‘nee hoor, ik heb gewoon een volle agenda en daar pas jij niet meer in’.

Inmiddels had ik mijn dromen over Adam van mij afgezet tot ik na drie weken een berichtje van hem ontving. Of ik nog zin had in een tweede date?
Na een korte overpeinzing typte ik, ‘nee, dank je. Ik heb inmiddels een te volle agenda en daar pas jij helaas niet in’.

In de week die volgde heeft hij nog drie pogingen ondernomen om mij over te halen want waarschijnlijk was het voor het eerst dat Hij, Mister Perfect niet kreeg wat hij wilde hebben.
Perfectie is ook niet alles.