Toen het woord ‘mixen’ in Pleuro’s column ‘New York! At last’ viel bekroop mij al een heel akelig gevoel. Toen ik deze column las vermoedde ik toch echt dat deze gewaardeerde schrijfster een diepe achting en veel respect voor Freddy Mercury voelt, ze verwoordt het in elk geval met zeer veel overtuiging. Zoals altijd in haar columns… Ik geloof best dat Pleuro een ‘eerlijke’ fan is. Toch wil ik mijn ongerief even spuien over iedereen die meent door middel van samples, muzikale creaties van anderen te (ver)knippen en te plakken en in de regel te voorzien van een stupide beat, teneinde een graantje mee te moeten pikken van de commercie in de muziekindustrie. Ik geloof dat David Bowie als een van de weinigen ooit een zekere Vanilla Ice, een mislukte neger zullen we maar zeggen, voor de rechter heeft gesleept om het jatten van Bowie’s muziek een halt toe te roepen. Vaag herinner ik me dat dit naar aanleiding was van iets dat hij met Queen samen heeft gedaan. Maar nu gis ik een beetje. Vanilla werd in elk geval ‘ge-iced’ en we hebben nooit meer iets van deze loser gehoord. Mooi. Gasten die dit soort remixen in elkaar flatsen, kunnen uitstekend met een pc overweg maar worden per definitie niet gehinderd door enige vorm van muzikaliteit.

Ik durf wel te stellen dat ik in het geheel geen respect, om niet te zeggen een bloedhekel, heb voor deze vorm van ‘creativiteit’ want je bent niet creatief als je kunt knippen en plakken. Een verstandelijk gehandicapte wil ik creatief noemen maar een mixer in het gunstigste geval een goede techneut. Deze mixers hebben zelf nooit muziek gemaakt middels het bespelen van een instrument. Een enkeling heeft het wellicht geprobeerd, zelf muziek te schrijven en te spelen maar moest onderkennen gespeend te zijn van talent. Zo iemand wordt dan d.j. of mixer. Hadden ze dit, muziek spelen, wel gedaan, dan zouden ze wellicht begrijpen dat een muziekstuk zoals een muzikant het heeft geschreven en opgenomen voortkomt uit een bepaald gevoel, een bepaalde betekenis heeft en dus iets uitdrukt. Zo’n ‘stuk’ dient niet als een soort ‘underlayer’ waarop iedere malloot mag voortborduren. Je gebruikt een schilderij van Rembrandt toch ook niet als onderlegger voor je eigen creaties? Dat je je laat inspireren door kunstenaars en musici, OK. Dat je ze na-aapt, OK. Maar in een bestaand werk gaan zitten knoeien door middel van knippen en plakken? NEE, NEE, NEE en nog eens NEE.

En dan het lef dat deze mafkezen hebben. Zichzelf profileren als artiest. Auwauwauwaaaaaargh. Mijn knokkelkoorts speelt op. Ze zien zichzelf als megasterren en het ergste is nog dat ze dat tegenwoordig nog zijn ook. De randdebieligheid van deze muziekanalfabeten en hun fans kent dus echt geen grenzen. Ze zwetsen over ‘grooves’ en ‘feels’ terwijl ze zouden moet praten over ‘copy’ en ‘paste’. De enige mixers waar ik respect voor kan opbrengen zijn (staaf)mixers en blenders welke als keukenhulp dienst doen. Ondanks de verwijderingsbedrage die je er extra voor moet betalen. Ik heb er verder eigenlijk geen woorden voor.

Ja toch wel.

Als ik muzikant zou zijn, ik bedoel een echte dan, zo een die er geld mee verdient, beroemd is, zich door elk mokkel kan laten afzuigen die zijn pad kruist (sorrie, kon het even niet laten), als ik dus zo’n muzikant zou zijn, zou ik ze allemaal voor het gerecht slepen. Ik zou er een speciaal muziek-tribunaal voor laten oprichten. Dat tribunaal zou dan internationaal worden en ik zou de hoogste rechter zijn. En iedere sample-freak die voor mij zou verschijnen zou ik, alvorens hem/haar de zwaarst denkbare straf op te leggen, de volgende groet brengen:

‘Your soul belongs to Jesus, but your asssss belongs to me…’

Categorieën: Reactie columns

9 reacties

R@@F · 20 maart 2004 op 16:08

Top!
R@@F

Kees Schilder · 20 maart 2004 op 16:12

Ben het tot op het bot met je eens

Mosje · 20 maart 2004 op 17:55

[quote]….zoals een muzikant het heeft geschreven en opgenomen voortkomt uit een bepaald gevoel, een bepaalde betekenis heeft en dus iets uitdrukt. zo’n stuk….[/quote]Ik heb je verhaal meerdere malen gelezen Viking, en het bovenstaande is het enige argument dat bijdraagt aan de stelling dat mixers verboden zouden moeten worden.
Al het andere dat je schrijft, overigens op de door mij zeer gewaardeerde Vikingwijze, levert louter en alleen bewijs voor de stelling dat smaken verschillen. Maar daar verschillen de meningen niet over.
Wat vind je trouwens van het “remixen” dat de popgroep Ekseption ooit deed met klassieke muziek?

Ma3anne · 20 maart 2004 op 19:30

Een hartstikke goede column, met een duidelijke mening.

Maar ik heb een iets andere mening. Heb jarenlang geworsteld om de muziek van Beethoven, Bach, Mozart en aanverwanten in zeer vereenvoudigde versies onder de duim te krijgen op mijn piano. Daarnaast heb ik nog gepoogd akkoorden uit mijn hoofd te leren op mijn gitaar, zodat ik wat liedjes kon begeleiden als men wilde zingen bij kampvuurtjes e.d. Ik heb nog bandopnames van ruim dertig jaar geleden van dit gestuntel op mijn viersporen bandrecorder, waar we al mixten, terwijl het woord mixen nog niet bestond in deze betekenis.

Ik denk dat de diverse componisten zich regelmatig in hun graven omdraaiden als ze me bezig hoorden, maar ik weet ook zeker dat ze me het plezier dat ik in mijn gestuntel met hun composities had, gunden.

Kortom: plezier hebben met muziek maken alleen of met elkaar is een groot goed. Als alles alleen maar van hoge kwaliteit en perfect zou moeten zijn, zou je veel mensen het plezier in muziek maken en luisteren ontnemen.

Mixen. Mijn zoon en zijn vrienden hebben het ook een aantal jaren gedaan hier in huis. Draaitafels, de pjoeter.. Soms met goed resultaat, soms niet om aan te horen. Ze hebben er zoveel lol aan beleefd en er feestjes mee opgeluisterd.

So what! Lekker laten mixen! Als je het niet leuk vindt, gewoon niet naar luisteren.
Smaken verschillen nu eenmaal en kennis en kunde wat betreft muziek heb je in zoveel gradaties als er mensen zijn.

Muziek is plezier. Toch?

pepe · 20 maart 2004 op 19:52

hmhm…

Ik zie hier nu af en toe een pubertje stuntelen met zijn mengpaneel of gitaar, gewoon omdat hij dat leuk vindt.
Roem krijgt hij alleen nog van zijn huisgenoten, evenals de vloeken af en toe omdat het niet om aan te horen is. 😉

Mup · 20 maart 2004 op 22:59

Zolang de artiesten in Nederland het nog van Buma Stemra moeten hebben met Jerney Kaagman, tja.. i rest my case.

Ma3 en pepe ik denk dat er een groot verschil zit in het mixen en plezier beleven aan muziek van anderen en daar mee stoeien en dat wat Viking duidelijk probeerd te maken. Het is vreselijk de ene verkrachte cover na de andere te moeten aanhoren van de zoveelste eendagsvlieg die meedrijft op andermans creativiteit. Maar als je nog eens muziek maakt bij het kampvuur geef even een seintje, breng ik de Marshmallows mee,

Groet Mup.

P.S Under pressure toch, van Bowie & Queen, weet nog dat ik mijn radio telkens harder zette als het nummer begon, om hem later af te zetten:-(

pleuro · 21 maart 2004 op 18:51

[quote]Toch wil ik mijn ongerief even spuien over iedereen die meent door middel van samples, muzikale creaties van anderen te (ver)knippen en te plakken en in de regel te voorzien van een stupide beat, teneinde een graantje mee te moeten pikken van de commercie in de muziekindustrie[/quote]

Ik begrijp je reactie volkomen Viking, maar pleuro zou pleuro niet zijn om hier niet op te reageren. Ik kan zelf ook weinig waardering opbrengen voor de zogenaamde bootlegs of remixen, waarbij een nummer totaal verneukt wordt tot iets wat niks meer dan een slap aftreksel van het origineel is en daardoor ook niets meer met de muziek te maken heeft. In het geval van het nummer New York en de uiteindelijke remix New York at last moet me echter wel even van het hart, dat het grootste deel van deze remix bestaat uit originele klanken welke afkomstig zijn van nummers uit het grote Queen en Mercury archief. (oa. save me) De gitaarsolo’s die zijn gebruikt, zijn originele gitaarsolo’s van Brian May.

Inmiddels hebben de overige bandleden van Queen ook het genoegen gehad om deze remix te beluisteren en is er inmiddels overleg geweest over een eventuele officiële release van het nummer.

[quote]dan zouden ze wellicht begrijpen dat een muziekstuk zoals een muzikant het heeft geschreven en opgenomen voortkomt uit een bepaald gevoel, een bepaalde betekenis heeft en dus iets uitdrukt. Zo’n ‘stuk’ dient niet als een soort ‘underlayer’ waarop iedere malloot mag voortborduren.[/quote]

Volgens een mail welke “wij” mochten ontvangen van niemand minder dan Brian May, was hij “very impressed” over deze remix en vond dat het origineel met “respect” voor Freddie behandeld was. En dat geeft wel weer dat een mixer best een beetje knip en plakwerk mag verrichten, wanneer men het met eerbied voor de muziek en de artiest doet.

viking · 22 maart 2004 op 08:50

Mup heeft mij volkomen begrepen. Ik heb zeker niets tegen muzikanten (prof, amateur, kinderen, jostiband, wie dan ook) die andersmans werk op eigen wijze, of een beetje klungelig spelen. Ik doe het zelf ook. Ik heb zelf akelig veel nummers van Queen gespeeld (inmiddels meer dan 10 jaar geleden) en moet toegeven, ook anders dan het origineel. Brian May en ik hebben nu eenmaal een andere anatomische bouw en net zo min als ik hem exact kan naspelen, geldt dit andersom ook.

Ook heb ik er geen moeite mee wanneer je een bestaand nummer als basis gebruikt voor een eigen interpretatie, het [i]kan[/i] goed zijn. Voorbeelden zat. Maar van dit soort goedkope knip en plakwerk ga ik van over mijn nek. Zelfs al geeft een muzikant blijkt van goedkeuring, het blijft jatten en het toevoegen van een dancebeat voegt niks toe.

Bovendien lieve lieve Pleuro: vergis je niet in muzikanten. Ook mensen als Brian May zien hun muzikale nalatenschap graag van generatie op generatie overgaan. En als knippen en plakken van derden als middel daartoe een klein steentje bijdraagt…

Ik zeg niet dát het zo is maar…

Muzikanten kunnen in hun doen en laten ook wel eens heel anders zijn dan wij als toeschouwer vermoeden. Ik zal daar binnenkort een columnpje over skriebelen…

Eftee · 22 maart 2004 op 12:59

Heel vaak worden de originele nummers letterlijk verkracht. Ook denk ik dat je het gevoel wat je hebt bij de originele nummers niet kunt wegdenken. Misschien dat het daarom is dat het geremixte nummer niet klinkt, volgens veel mensen.
Ik kan me voorstellen dat je haren overeind gaan, als je muzikaal bent aangelegd.

Geef een antwoord