Onderduikseks

De Anne Frank Stichting huilt. Hun joodse heldin is ernstig beledigd. De Amerikaanse schrijfster Sharon Dogar heeft een controversieel boek geschreven over Anne Frank op basis van het wereldberoemde dagboek. Dogar stelt dat de onschuldige Anne op bepaalde vlakken niet zo onschuldig is geweest als dat ze lijkt. Het zit ‘m in dat buurjochie, Peter van Pels. Volgens Dogar is het overduidelijk dat Anne het bed heeft gedeeld met Peter. En niet om te slapen! Die suggestie is de onbevlekte belangenbehartigers van Anne Frank in het verkeerde keelgat geschoten. Sensatiezoekerij is het! Smakeloos! Hoe durft zo’n derderangs schrijfstertje de maagdelijke onschuld van Anne zo aan te tasten? Verontwaardiging alom. Volgens een trutje van de stichting ging de kalverliefde tussen Anne en Peter niet verder dan twee handkusjes na een zondags potje ganzenborden. Nee, vieze spelletjes waren aan het joodse liefdeskoppel zeker niet besteed. De stichting is zwaar gepikeerd door de veronderstelling dat Anne Frank seks heeft gehad de buurjongen op wie ze hoteldebotel was. Ik vraag me af waar de stichting zich toch zo druk om maakt.

Stel dat ze hét inderdaad hebben gedaan. So what? Dat is toch prima te begrijpen? Het gaat hier om een pubermeisje dat noodgedwongen jaren ondergedoken zit om deportatie naar een concentratiekamp te voorkomen. Dag in dag uit verveelt ze zich met suffe spelletjes in een klein, verborgen huisje. Anne leeft met haar familie continu in de angst opgepakt te worden. Plotseling is daar dan die kanjer van een buurjongen. Ze kan hem precies spotten door een klein spleetje in de muur van Het Achterhuis. Wat is hij knap! Het hart van de jonge Anne klopt als een malle en de hormonen gieren door haar lijf. Peter vormt de lekkere afleiding waar ze al tijden naar verlangt. Het is logisch dat die twee flink doktertje gespeeld hebben in een achterkamertje. Dat ze als gewone pubers in een moeilijke tijd elkaars lichaam verkend hebben en her en der wat hebben lopen frunniken. Gewoon zoals dat hoort tussen twee tieners. Stiekem van ieder intiem moment genieten en elke mogelijkheid aangrijpen om de bloemetjes flink buiten zetten. Ik hoop van harte dat het verhaal van Sharon Dogar waar is. Dat Anne Frank in haar korte leven een klein beetje genot heeft kunnen voelen in een tijd van louter angst, leed en verdriet.