“Over welk talent beschik jij?” staat er in een vrouwenblad, waarmee ik nog niet dood gevonden wil worden en toch lees. Op slag ontstaat er een opstopping in mijn bovenkamer. Gedachten die ik in de categorie “briljant” heb geparkeerd, worden door elkaar gegooid en platgedrukt door een nieuwe stroom van woordenbrij en angstige gedachten over het begrip talent. Gave. Capaciteit. Knobbel, vaardigheid. Een kunstje. Kan ik trucjes? En zo ja, zegt dat dan iets over mij? Wanneer je een kunstje kunt uitvoeren, heb je dan ook talent? Of aanleg? Tewijl ik mijn gedachten probeer te ordenen probeer ik het antwoord en daarmee ook mijn eventueel talent te vinden.

Een talent wil ik het niet noemen maar ik ben bedreven in de kunst van het vallen. Plat op de bek wel te verstaan, op straat en liefst met publiek. Met name wanneer ik op hakken loop, hetgeen niet vaak gebeurt maar zo af en toe, in een zomerse bui. Mijn innerlijk navigatiesysteem heb ik tevoren geprogrammeerd, blik op de grond, op zoek naar gevallen dubbeltjes en kwartjes. Het gaat goed, tot er een onbekende meneer naar mij fluit. Het innerlijk kompas hapert en het gaat mis. De schoen wringt, tussen een prachtig middeleeuws gevoegd kinderkopje. Gracieus land ik naast mijn sandaaltje, in de goot.

Het innerlijk kompas heeft kuren. Te vaak word ik erdoor afgeleid, doordat de satellietschotel in mijn hoofd hinderlijk scherp staat afgesteld op de buitenwereld. Het is geen talent, eerder een persoonlijke prikkelspriet. Regelmatig zou ik de ontvanger willen uitzetten maar dat lukt niet. En dus komt er vaak teveel informatie binnen, waar ik iets mee moet maar niets mee kan. Dat zorgt voor overlast.

Bijvoorbeeld wanneer ik in een mekkergesprek zit. Zo’n gezellig vriendinnenoverleg, waarin heerlijk ongegeneerd wordt geroeptoetert en gezeurd over gedane zaken en gebeurtenissen. Helaas is dat met mijn overprikkelde voelspriet een onmogelijke activiteit. Nog voordat er uberhaupt een vraagstuk zou kunnen ontstaan, neemt de Tom-Tom in mijn hoofd het gesprek over en sproeit ongevraagd een mogelijke oplossing over tafel. Veelal voor een niet-bestaand probleem. Daardoor word ik vaak als ongeduldig en eigenwijs bestempeld.

Gelukkig weet ik beter. Volgens mij is het gewoon een kwestie van een verkeerd afgestelde talentmodule. Niet af te stellen en zonder gebruiksaanwijzing. Godzijdank kan ik erover schrijven.
Ook een gave.

Categorieën: Gein & Ongein

Odette

Overtuigd twijfelaar. Boetseert woordjes tot sprekende beelden.

12 reacties

Yfs · 4 juli 2012 op 08:06

De kunst van het vallen!! Niet echt een talent om je mee aan te melden bij “Holland’s got talent”

Dat je je hebt aangemeld bij Columnx lijkt me daarentegen geheel terecht! 😉

Sagita · 4 juli 2012 op 21:50

Ja gelukkig kan je door te schrijven de hele mikmak weer op een rijtje krijgen en schrijven kan je! :lach:

Fem · 5 juli 2012 op 07:37

Geroeptoeter en mekkergesprek :hammer:

Zeker twee nominaties voor de oneworders!

Ieder z’n talent en naast vallen is schrijven er best eentje om trots op te zijn…

Meralixe · 5 juli 2012 op 14:15

Zeeeeer goede column!
Duidelijk antwoord op wat de maatschapij met U wil doen, waarin jij op uw manier overeind (overeind) blijft. :hammer:

Ontwikkeling · 5 juli 2012 op 17:12

Ben ook zo blij met dat aanmelden. Iets met ei kwijt kunnen :hammer:

Ontwikkeling · 5 juli 2012 op 17:13

*schrikt* Wat wil de maatschappij met mij doen dan?

Meralixe · 5 juli 2012 op 18:01

Goed, ik reageerde nog al fel op dat vrouwenblad dat ons allen van alles , onder meer schoenen met veel te hoge hakken, tracht aan te smeren om er zogenaamd bij te horen.

Dat U daar boven staat wist ik al lang uit vorige columns van uw hand. :pint:

Mien · 6 juli 2012 op 09:25

Waarnemen, luisteren zonder handelen is ook een kunst … ehhhh … talent !
Insteek van de column is goed.
Net als de titel.
Vind hem door de vele vondsten wel wat overdone.
Maar dat komt vast door het vrouwenblad.
Ook hier geld less is more.

Mien

Mien · 6 juli 2012 op 09:33

Nu er nog naar handelen Fem!

Dus zelf even overhevelen naar het cx café! 😀

Mekkergesprek vind ik mooi gevonden.

Mien

Mup · 6 juli 2012 op 13:14

Ik vertrouw de Tom-Tom in mijn auto niet eens, laat staan die in mijn hoofd,

Leuk stuk,

Groet Mup

Ontwikkeling · 6 juli 2012 op 17:04

Ah.. *uit schrikmodus komt* die bladen he…amai. Das al jaren van het zelfde geneuzel. Maar zo af en toe doet mij dat twijfelen.

pally · 7 juli 2012 op 22:30

Ik zou het stuk nog leuker gevonden hebben als je die niet-talenten ook doodleuk als talenten had gepresenteerd, Ont.
Maar toch zeker met veel plezier gelezen.

Groet van pally

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder