Alle knuffelbeertjes staan te trappelen, enorme kaarten maken zich klaar om beschreven te worden en handboeien liggen te wachten op hun nieuwe eigenaar. Je kunt niet meer over straat zonder geconfronteerd te worden met schreeuwerige posters. ‘Koop nu de leukste cadeau’s voor jouw grote liefde.’ Nog acht dagen en dan is het weer zover. Eigenlijk wil ik er nooit aan meedoen; Valentijnsdag. Een lieve actie moet spontaan in je opkomen. En alle cadeautjes die je kunt kopen; van trillende badeendjes tot kitscherige hartjeskussens… Verschrikkelijk! Doe mij maar een witte roos op de deurmat midden in november. Veel origineler!

Toch doe ik er altijd aan mee. Tot nu toe heb ik vier jaar achter elkaar een Valentijn gehad. Elke keer kocht ik de belachelijkste cadeautjes, stuurde ik het allerliefste kaartje (anoniem natuurlijk) en verraste ik mijn liefje met een avondje uit of iets in die richting… De jongens in kwestie mogen nog blij zijn dat ik ze geen serenade heb gebracht.

Stiekem vond ik Valentijn eigenlijk best leuk, kitscherig of niet. Ik vond het geweldig om een brief op m’n deurmat te horen vallen, om cadeautjes te krijgen en in de watten gelegd te worden. Maar dit jaar heb ik geen Valentijn. Wat een leegte, wat een ongeluk. Ik wil de straat niet meer op. Overal word ik geconfronteerd met mijn eenzaamheid. Sodemieter toch op met die schreeuwerige posters en kitschcadeaus! Opeens zie ik overal om me heen stelletjes die elkaar verliefd aankijken, tortelduifjes die verlegen om elkaar heen dralen en zwangere vrouwen die stralen van geluk. En daar sta ik dan, alleen in de bittere kou van februari. Op zulke momenten moet er altijd ook nog eens een grote bus door een plas rijden, waardoor je een enorme plens water over je heen krijgt.

Eigenlijk is Valentijn helemaal niet zo leuk! Het is één grote, verschrikkelijke dag vol eenzaamheid! En alle dagen eromheen ook. Daarom heb ik, samen met een vriendin, besloten om de dag te boycotten. We doen gewoon alsof er niets aan de hand is, en maken er een shopdag van. Waarschijnlijk zullen er dozen chocolade en liters wijn doorheen gaan de veertiende.

Toch wil ik iedereen oproepen om een lief kaartje naar die stille liefde te sturen. Er zullen vast duizenden meisjes verdrietig op hun bank zitten op Valentijn. Met een doos tissues op hun schoot zullen ze romantische jankfilms kijken. En jongens stiekem ook!

Dus als jij die stille liefde uit zijn of haar lijden wil verlossen; stuur dan dat lieve kaartje, die doos bonbons of een knuffelbeer. Wat heb je te verliezen? Ik weet zeker dat je in ieder geval één iemands dag ermee opvrolijkt. En heb je geen stille liefde? Doe dan net als ik, en pak die doos bonbons! Succes.


9 reacties

Trukie · 10 februari 2006 op 16:32

Myrthe ik krijg er zin in. Ik zit nog even te tossen of het boycotten of sturen wordt. Maar chocola zal er zijn.
Mooie column.
Welkom

Chantal · 10 februari 2006 op 19:57

[quote]Daarom heb ik, samen met een vriendin, besloten om de dag te boycotten. We doen gewoon alsof er niets aan de hand is[/quote]

Haha doe ik al jaren.. vriend of geen vriend 😀

Leuke column en ben het helemaal met je eens. Veel shop-plezier aanstaande dinsdag!

Mug · 10 februari 2006 op 20:23

Tja Valentijn…ik zit ook te twijfelen, zal ik dit jaar wel…of niet…?Is mijn ‘Valentijn’wel een Valentijnstype? Misschien vindt hij het wel verschrikkelijk 🙂

Maar door je oproep slaat mijn beslissingsmeter op het moment iets verder door naar “ja toch maar wel”:-) leuke column

Li · 10 februari 2006 op 21:32

Je kunt het niet weten Myrte. Een stille liefde blijft een stille liefde. Wedden dat je ,voordat je gaat winkelen, toch nog even op de post wacht? 😀

leuke column, dat wel.

li

sally · 10 februari 2006 op 22:23

In eerste instantie irriteerde valentijn me mateloos. Van buitenaf ons romantiek op te dringen. Maar alles went als ze het inderdaad maar lang genoeg in je kop stampen.
Eigenlijk ben ik een beetje jaloers dat er nog niet aan gedaan werd in mijn hoogtij-jaren.
Maar geniet volop mee met de romantiek d.m.v. mijn dochter. Wat is er eigenlijk op tegen een dag extra lief te zijn voor elkaar in een wereld vol met shit. Maar inderdaad ook weer sneu als je overgeslagen wordt.
Leuke column.
groet
Sally

Mosje · 11 februari 2006 op 11:33

Zal voor mij dit jaar wel opnieuw niets worden. Zullen we dan maar samen van die bonbons genieten?
😉

Ma3anne · 11 februari 2006 op 12:03

Een goed idee om in een column aan te geven dat je zit te snakken naar een kaartje van een Valentijn.

:warn: Kom op mensen! Bezorg Myrte een leuke dag en stuur haar een e-kaartje. 😛

KawaSutra · 11 februari 2006 op 16:39

Ja, je hebt me wakker geschud. Zal dit jaar ook eens mijn beste Valentijngezicht laten zien.
Leuke column.

Troy · 13 februari 2006 op 11:54

Deze reactie is een beetje laat, maar beter laat dan nooit. Net zoals bij Valentijn. Wie weet word je volgend jaar weer beladen met kado’s!

Je schrijftstijl is erg leuk!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder