Ze zijn op! Niet langer uit voorraad leverbaar. Ergens hoop je dat je altijd kunt putten uit een enorm assortiment, maar jammer genoeg is dit slechts een Utopie. Ik ben gisteren tot de schokkende ontdekking gekomen dat er werkelijk geen enkele, leuke, vrijgezel meer in mijn dorp aanwezig is. Na het zorgvuldig afstrepen van de beschikbare mannen is het een vaststaand feit geworden. Het is over met de pret. De catalogus kan de kast in om er, met een beetje mazzel, pas over een jaar of tien weer eens uit te komen.

Maar ik kan toch niet tien jaar gaan zitten wachten op een beschikbare plaatsgenoot? Dat is toch van de gekke? Ik moet toch gewoon de kroeg in kunnen stappen en dan de keus kunnen hebben uit minstens een exemplaar of twintig? Maar nee, ik ben veroordeeld tot het buiten-de-deur-geneuzel en juist daar wil ik zo graag vanaf. Het is gewoon lastig, een man die verder dan twee kilometer bij je vandaan woont. Ik wil niet op en neer reizen om de man van mijn leven in mijn armen te kunnen sluiten. Ik wil de mogelijkheid hebben om direct te kunnen schakelen op het moment dat ik daar behoefte aan heb. Ik wil niet eerst in twaalf files komen te staan en niet voor vijftien rode stoplichten te hoeven wachten voor ik op plaats van bestemming ben. Geloof me, de seksuele driften die er dan eventueel waren, zijn op slag verdwenen en de chagrijnigheid krijgt stante pede de overhand.

Dan rijdt hij toch gewoon naar jou? Nou, ook dat is gedoe. Mannen zijn nu eenmaal niet flexibel als het om liefde gaat. Een man vindt op en neer rijden drie weken leuk, maar dan komen er haarscheurtjes in hun welwillendheid en moeten ze toegeven dat ze ook liever thuis op de bank ploffen in afwachting van de komst van hun geliefde. Ze moeten languit kunnen zappen en niet na hoeven denken over lange ritten die ze voor de boeg hebben. Autorijden doen ze immers lang genoeg richting hun werk en terug naar huis en dat is lastig, maar daar krijgen ze tenminste nog een leuke vergoeding voor.

Dan blijf je toch gewoon bij elkaar slapen? Nou, dat is, vooral in mijn geval, nogal rigoureus. Ik vind het al lastig om één nacht met iemand door te brengen, laat staan dat dit meerdere malen zou voorkomen in een week. Ik moet er even niet aan denken. Ik wil niet langer dan vijf minuten hoeven rijden om daar te zijn waar ik wil zijn, een leuke avond hebben en dan daarna gewoon weer lekker terug naar mijn eigen huis. Daar moet niet al te moeilijk over gedaan worden, denk ik zo.

Maar ja, het mag niet zo zijn. De vrijgezellen op loopafstand zijn op en dus ben ik gedoemd om heel lang alleen te blijven. Minimaal tot de volgende lichting toe is aan een relatiebreuk. Ga ik er op wachten? Ach, ik zal het wel zien allemaal. Waarschijnlijk word ik juist verliefd op iemand uit Groningen en zal ik deze column met pijn in het hart teruglezen 😉


8 reacties

Avatar

lisa-marie · 24 september 2008 op 20:20

Het is toch wat met de liefde… 😀

Avatar

arta · 24 september 2008 op 20:41

De trein is ook niks…Zit je de halve reis te fantaseren, vergrijp je je aan de conducteur, staat je lover nog met lege zakken…:-D

Avatar

pally · 24 september 2008 op 23:07

Ik denk juist met volle zakken, Arta 😀

grappig stukje, Chantalle! Misschien kun je verhuizen? Heb je een nieuwe lijst….

groet van Pally

Avatar

Troy · 25 september 2008 op 00:15

Jammer dat die mannen uit de Wehkamp catalogus ook niet binnen 24 uur bezorgd worden. Zou soms best handig zijn 😉

Avatar

SIMBA · 25 september 2008 op 07:46

Te dichtbij, te veraf…tisookaltijdwat 😀

Avatar

Fem · 25 september 2008 op 08:15

… als die lover uit groningen hem maar niet onder ogen krijgt… 😉

Avatar

Neuskleuter · 25 september 2008 op 22:29

One night stands? Toch maar die fantasieën in de trein, maar dan zonder de zaken van de conducteur? Je liefde geheel ophemelen en er bij aankomst achter komen dat hij in 3 uur tijd zo woest aantrekkelijk is geworden, dat nu de verkeerde man voor je neus staat? 😀

Grappig beschreven, met een lekker vleugje zelfspot! Die knipoog op het laatst had van mij niet gehoeven, maar verder is ‘t leuk.

Avatar

Prlwytskovsky · 26 september 2008 op 18:11

Da’s een probleem Chantalle.
Maar je bent de enige niet die hiermee kampt, ik kan putten uit ervaring in deze. Schrale troost voor je?
Ik ben in mijn woonplaats op zoek naar een lekker jong ding van een jaar of 58 maar die zijn ook op, of nog getrouwd of dood.

Laten wij er eentje nemen Chantalle: proost! 😉

@Troy: zul je net zien, dan worden ze bezorgd door een vrouw? 😆

Geef een antwoord