Het is een drukte van jewelste in het kabouterdorpje. Vandaag komt de nieuwe bakker en zijn vrouw. Alle paddenstoelen zijn versierd en alle kabouters hebben hun mooiste mutsjes op. Al drie weken moeten zij zelf hun broodjes bakken. Dat gaat ze minder goed af dan ze verwacht hadden, dus ze hebben de oven van de bakkerij vast aangestoken. In de verte zien zij een stofwolk. Dat moeten ze wel zijn. Het is de interkonijner, en twee kabouters springen van achter de oren sierlijk op de grond. Het welkomstcomité schrikt. Dit kan niet waar zijn. Dit zijn geen gewone kabouters. Ze hebben groene mutsjes in plaats van rode en hun huid is bruin. Zij kunnen ze niet toelaten in hun dorp. Wat nu?

De luxe paddenstoel die voor de bakker was klaargemaakt gaat op slot. De bakker verdient geen zeven stippen. Vlug wordt de kleinste paddenstoel bewoonbaar gemaakt. De paddenstoel zonder stip. De feestvreugde is verdwenen. De kabouters kijken treurig en ook de bakker en zijn vrouw kijken niet meer blij. Haastig wordt een vergadering gehouden. Mogen ze blijven of moeten zij weg?

Ze besluiten dat die rare bakker het een paar weken mag proberen. Bevalt hij niet, dan jagen zij hem het dorp uit. De bakker is inmiddels druk aan het bakken gegaan. Zijn vrouw staat in de winkel. De heerlijkste geuren komen uit de schoorsteen. Voorzichtig komen de eerste kabouters binnen. Zouden de broodjes van die groenmuts net zo raar smaken als dat hij er uitziet?

Angstig wordt de eerste hap genomen. Ze zijn… Ze zijn heerlijk! Ook de taartjes en de bonbons zijn om van te smullen. Al snel wordt besloten dat de bakker mag blijven, al zal hij niet bij het clubje mogen horen. Ook zijn vrouw mag niet meedoen met de leuke dingen in het dorp. Zij voelen zich erg ongelukkig. De hele winter brengen zij eenzaam door in hun koude paddenstoel zonder stip. Overal horen zij gelach en muziek, maar zij zijn niet welkom.

De lente komt. Er hangt prachtige witte bloesem aan de bomen. Af en toe dwarrelt er een blaadje naar beneden op de paddenstoel zonder stip. Binnen twee dagen heeft de zielige paddenstoel wel honderd witte stippen. Nog meer dan de woning van de kabouterbaas. Weer wordt een vergadering gehouden. Dit kan toch niet?

De kabouterbaas zegt dat dit een teken van boven moet zijn. Waarschijnlijk zijn de bakker en zijn vrouw helemaal niet slecht. “Toen ik mijn pollepel kwijt was mocht ik die van hem lenen”, roept een kabouter. “Zijn vrouw heeft mij mooie breisteken geleerd”, roept een ander. Het blijkt dat iedereen de bakker en zijn vrouw stiekem erg aardig vindt, maar dat niemand iets durfde te zeggen, omdat ze bang waren dat ze er ook niet meer bij zouden horen.

Een groot feest wordt voorbereid. Op de dag van het feest heeft elke kabouter in het dorp een groen mutsje op. Plechtig geeft de kabouterbaas een sleutel aan de bakker: “Dit is de sleutel van uw nieuwe woning. De paddenstoel met zeven stippen.” Verbaasd zegt de bakker: “Je vindt mijn groene mutsje en bruine huid toch raar?” “Niet meer”, krijgt hij als antwoord. “Een goed kabouterhart is van buiten niet te zien!” Samen feesten ze door tot diep in de nacht.

[i]”Dit is eenmalig een kindercolumn voor kinderen van 4 tot 10 jaar”[/i]

Categorieën: Verhalen

Arta

Zijn. bewonderen, verwonderen, notuleren, opwaarderen; Het zijn zomaar wat steekwoorden, die voor mij onlosmakelijk zijn verbonden aan 'Schrijven'. *Overigens schrijf en reageer ik als arta natuurlijk op persoonlijke titel

13 reacties

pepe · 15 mei 2007 op 20:04

Erg leuk om te lezen ook al zeg je dat het voor 4 tot 10 jarigen is. Dan ben ik nu gewoon even 10 jaar.

Een superleuk expiriment, met een heel bijzonder mooi resultaat.

SIMBA · 15 mei 2007 op 20:33

Het is een verhaal met een moraal dus geschikt voor elke leeftijd!
Leuk!!!

WritersBlocq · 15 mei 2007 op 21:30

Ahhh, wat schattig! En hoe waar. Van mij een 7 met stip.

Ik heb ook 1 stipje van kritiek:
[quote]De luxe paddenstoel die voor de bakker was klaargemaakt gaat op slot. De bakker verdient geen zeven stippen. Vlug wordt de kleinste paddenstoel bewoonbaar gemaakt. De paddenstoel zonder stip. De feestvreugde is verdwenen. De kabouters kijken treurig en ook de bakker en zijn vrouw kijken niet meer blij. [/quote]
Al deze zinnen beginnen met ‘De’. Je doet dat vaker, heb ik gemerkt, 2 x hetzelfde woord aan het begin van 2 opeenvolgende zinnen. Kan heel goed, als je echt expliciet iets wilt benadrukken,maar in de meeste gevallen is een beetje omgooien prettiger om te lezen.

Liefs, Pau’tje

goofy · 15 mei 2007 op 21:55

Wat is eigenlijk de moraal van dit verhaal? Dat het ok is nieuwkomers eerst een tijdje uit te sluiten? Er ontbreekt voor mij een punt waarop de kabouters tot inkeer komen.
Je zet de sfeer goed neer en het is leuk en grappig verteld. Alleen Interkonijnen zal mss wel wat meer uitleg nodig hebben.
Maar wie ben ik om krititek te geven. Mijn stukjes zijn ook niet altijd even goed.

Trukie · 15 mei 2007 op 22:39

Ik ben weer even kind geweest. Ik heb genoten van deze column.

KawaSutra · 16 mei 2007 op 00:31

De kracht van een goed kinderverhaal is als het ook voor een volwassene boeiend blijft om te lezen. En dat is je goed gelukt Arta!

Mup · 16 mei 2007 op 14:33

Heel moedig om aan een kinderverhaal te beginnen, Arta. Je mag de kinderen niet overschatten en ook niet onderschatten. Heb je hem al uitgeprobeert op kinderen in je leeftijdscategorie? Ben erg benieuwd wat zij er van vinden.

Groet Mup.

Bitchy · 16 mei 2007 op 15:30

Ben er niet helemaal stuk van. Met jouw fantasie had je er meer van kunnen maken.

🙄

arta · 16 mei 2007 op 16:13

@Pepe, Simba, Trukie, WB en Kawa: Dank jullie wel voor jullie reacties, fijn te lezen dat het jullie, ondanks dat het een kinderverhaal is, toch goed bevallen is.

@WB: Ik heb hier vooral voor leesbaarheid gekozen, stijl even op de achtergrond geschoven. Ik wilde proberen om het vanaf groep 3 (6/7 jaar) leesbaar te maken, wat overigens uiteindelijk vanaf groep 4 bleek te kunnen.

@Mup: Ik heb het vóór plaatsen voorgelezen in groep 1 t/m 5 op de basisschool van mijn kinderen. Dat was erg leuk om te doen. Het verbaasde mij dat zelfs de kleuters al de achterliggende boodschap begrepen. Vanaf groep 4 was het ook zelf leesbaar voor de kinderen. (ik heb het ze zelf laten lezen, gevraagd wat ze ervan vonden en daarna nog eens voorgelezen en weer gevraagd wat ze ervan vonden). Hele discussies over onder andere rascisme en buitengesloten worden omdat je anders bent kwamen naar voren: geweldig!

@Goofy en Bitchy: Grappig dat juist de kinderen er de onderliggende boodschap uitgehaald hebben en jullie niet. Smaken verschillen en iets ligt je of ligt je niet, blijkbaar houden jullie meer van volwassen verhalen: ook prima! 🙂

Dees · 17 mei 2007 op 10:14

Het is ontzettend moeilijk om voor kinderen te schrijven. Wat mij betreft ben je heel goed geslaagd.

Ik denk wel dat kinderen van boven de 7 oid nog wel wat meer gelaagdheid kunnen hebben, daarvoor is het verhaaltje misschien te recht toe recht aan eentje met een moraal. En zelfs voor jongere kinderen kan die gelaagdheid, alleen gaat die dan misschien aan hen voorbij.

Ik ben trouwens dol op kinderboeken en verhalen die goed zijn. Of films. Ze zijn vaak zo zuiver van toon. En dat heb je zeker weten te bereiken in bepaalde stukken.

Eddy Kielema · 17 mei 2007 op 10:35

Leuk (kinder)verhaal! Morgenochtend is Minoes op tv, ook zo’n geslaagde combinatie van een kinderfilm die erg leuk is voor volwassenen.

Li · 17 mei 2007 op 11:56

Leuk verhaal, maar ook ik struikelde over de interkonijner. Vraag me af of kinderen dat snappen. Een echt ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’ sprookje.

Li

DriekOplopers · 17 mei 2007 op 19:11

Lieve Arta,

door drukte loop ik erg achter, qua columns lezen. Maar ik ben erg blij dat ik dit toch nog heb gezien. Werkelijk prachtig gedaan. Hulde! Als ik zelf kinderen zou hebben gehad, dan had ik aan jou gevraagd om het ook voor mijn nageslacht voor te lezen. Ik ben er stil van.

Driek

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder