De hele dag ben ik al opgewonden. Mijn eerste schoolfeest. Een hele avond alle muziek luisteren, die ik thuis niet mag draaien. Mijn voeten staan al sinds vanochtend niet meer stil. Ik ben, totaal tegen mijn natuur in, naar school getangoot, van les naar les gewalst en weer naar huis gerumbaat. En nu is het tijd om te bedenken wat te dragen vanavond. Dat heb ik natuurlijk al eerder gedaan. Eigenlijk al tien keer, maar toch weet ik het weer niet. Zwart moet het worden. Ik open mijn kledingkast. Makkelijk, zou je denken. Alles is zwart. Daar irriteert mijn moeder zich altijd aan. “Als je nu weer met zwarte kleren thuiskomt, krijg je nooit geen kleding meer van me.” Ik koop toch wat ik wil, want zij vergeet elke straf die ze me oplegt.

Misschien helpt muziek me. Iedereen mag vanavond één singletje meenemen en de mijne heb ik, na urenlang smeken, geleend van mijn oudere broer. Voorzichtig ligt hij al sinds vanochtend op mijn nachtkastje. Zal ik? Ach, ik zet hem gewoon heel zachtjes op, zodat ze er beneden geen last van hebben. Ik kan niet wachten tot het vanavond snoeihard mijn oren in dreunt, maar als voorproefje luister ik hem vast op een wat minder volume. Dan kan ik mooi ook nog wat van de tekst leren.

“Probeer het, pak een spiegel, geen kogels en geen mes.” Wauw, deze jongen weet precies waar ik mee bezig ben. Vlug pak ik een zwarte netpanty, -maak er nog een gat in- een zwart shirtje en een stoer kort rokje, waarna ik de B-kant op zet. Een nieuwe golf muziek dwarrelt voorzichtig mijn kamer binnen. De rauwe stem geeft me rillingen, of zijn het de zenuwen voor vanavond? Vanavond? Oh, ik moet opschieten. Haren stijl omhoog, drama-make up, kistjes aan en klaar! Met de grootste nauwkeurigheid stop ik het plaatje terug in de hoes en bekijk nog één keer mijn held van dat moment.

Gelukkig woon ik vlakbij school. Het regent en een paraplu kan écht niet. Links, rechts, nog één keer links en dan… Met ongekende snelheid komt de stoep dichterbij. In slow motion zie ik de single uit het hoesje schuiven. Mijn arm grijpt er nog naar… Mis! Shit. Ik raak de grond eerder dan de plaat. Meters ver schuift hij door over het natte trottoir. Van schrik sta ik pas op uit de plas, wanneer het water mijn huid bereikt. Snel ren ik naar mijn broers bezit.

Helemaal beschadigd, net als mijn knieën. Nóg twee gaten in mijn panty en bloed. Het staat best goed. Ik veeg het zand van mijn kleren en besef dat zwart, qua kleding, de beste keuze is. Je ziet nauwelijks dat ik nat ben.

De muziek roept me vanuit de verte. Dichterbij gekomen laten de geuren van rook en bier het beeld van mijn woedende broer vervagen.

Categorieën: Thema column

11 reacties

LouisP · 14 november 2010 op 12:34

“Het regent en een paraplu kan écht niet.”
Da’s Arta..denk ik..

Je ziet nauwelijks dat ik nat ben.

Ja, zeker, da’s Arta..

louis

SIMBA · 14 november 2010 op 14:19

Ja arta!!!!

dreamer · 14 november 2010 op 14:34

Stand and deliver (Adam & the Ants). Door Arta denk ik ook…Leuke column!

Harrie · 14 november 2010 op 15:44

Wauw, lijkt me best leuk zo’n schoolfeest.
Ik kreeg alleen maar les van een druide en die vond zwart helemaal niks. Hij was meer van de witte magie.

Mien · 14 november 2010 op 17:17

Hij si mooi. Vol weemoed denk ik aan de brugklas. Wat lang geleeden alweer. Met mijn hoofd onder de prille borsten schuifelen en slowen op een Frans deuntje. Nu heet dat geloof ik schuren.
Van wie deze column is. Ik heb geen idee.
Gok op Arta.

Chantalle · 14 november 2010 op 19:39

Kweenie. Simba?

arta · 14 november 2010 op 19:41

Deze moet van mijn evil twin zijn…
Anti, voor deze gelegenheid roep ik jou daartoe uit:-D

Anti · 14 november 2010 op 20:15

deze evil twin proeft toch een echte Arta 😀
Mooi stuk…maar welk singeltje…Adam and the ants! How sweet, was vergeten dat ook deze poster mijn slaapkamermuur sierde!

http://www.youtube.com/watch?v=PonczpswC3s

pally · 14 november 2010 op 20:40

Ook zonder andere reacties gezien te hebben, dacht ik meteen; Arta.
Alleen de titel. Die vind ik weer niks voor haar, meestal compacter en meer cryptisch.
:eh:
groet van Pally

lisa-marie · 14 november 2010 op 23:24

Atra dacht ik al na een stukje maar toen zat ik weer met de titel en toch blijf ik bij arta 😀

Avalanche · 15 november 2010 op 08:21

Ook nog een duit van mij: Arta, dus. Who else?

Geef een reactie

Avatar plaatshouder