Er zijn legio mannen zonder erkende psychische afwijkingen met obsessies voor modeltreintjes, vliegtuigjes, computergames en meer van dat speelgoed dat eigenlijk bedoeld is voor kinderen en Wibi Soerjadi. Laat ik ze maar ‘hobbyisten’ noemen want het is erg onschuldig, tenminste in vergelijking tot de echte fanatiekelingen die je vindt in de HiFi winkels, discussierend over diamanten pickupnaalden en gouden luidsprekersnoer. Ik kende vroeger iemand die voor 10.000 euro luidsprekers had gekocht maar mij liet horen waarom die niet goed genoeg waren. Hij draaide een knop een tikje naar rechts en wat hij wilde waren speakers die zeker 5.000 euro duurder waren en exact hetzelfde klonken, maar dan zonder dat hij die knop hoefde te verdraaien. En ik weet dat deze audiofielen nog steeds bestaan omdat ik vorige week bij zo’n kerel in z’n winkel belandde.

Ik durf namelijk gerust geld te spenderen aan een matras zonder erop te hebben geslapen of aan een boek zonder het te hebben gelezen maar bij speakers ligt dat anders. Net als met vrouwen, moet je bij luidsprekers niet alleen op het uiterlijk afgaan; het is ook verstandig om er even naar te luisteren voor je ze mee naar huis neemt.

Het liefst zou ik daarvoor naar een gewone winkel gaan, waar je gewone spullen kunt kopen voor gewone prijzen en waar je geholpen wordt door gewone mensen. Helaas echter, gaat iedereen tegenwoordig voor advies naar kiestreurig.nl en koopt gewoon wat de andere ook hebben gedaan. Daardoor zijn de winkels met wat extra service inmiddels failliet of vervroegd met pensioen en blijven alleen de dozenschuivers of de echte speciaalzaken over.

Dit is een zorgwekkende ontwikkeling. Wil je een koffiezetter kopen dan wordt je in de MegaMarkt geadviseerd door schoolverlaters die zelf alleen RedBull en Breezers drinken. Maar ga je naar een echte vakman dan kom je met een Bezerra Elisse van ruim 4.000 euro thuis. En ik had ik een afspraak met Edwin, de ultieme vakman. Edwin maakt namelijk porno voor audiofielen. Hij bouwt speakers voor 30.000 euro… Dat is niet voor in je hele huis, maar voor eentje.

Dus daar was ik afgelopen zaterdag voor een luisterafspraak, samen met mijn vrouw en vijf andere klanten, inclusief een stapeltje cd’s, wijs ingepakt in een plastic tasje zodat niemand zag dat ik Madonna’s Confessions On A Dancefloor best een goede cd vind. Mijn vrouw was de enige vrouw. Mijn Madonna-cd was de enige Madonna-cd.

Volgens mij leed Edwin aan een ernstige geestelijke aandoening want hij had het er over dat je elk jaar een stukje van je luidsprekerkabel moet afknippen. Ook haalde hij gloednieuwe luidsprekers uit elkaar om ze zelf te verbeteren en alvorens je die kon luisteren moest je een complete plattegrond van je huis inleveren zodat de luisterruimte daarop kon worden afgestemd…. Zijn collega’s knikte instemmend maar ik voelde me net Jack Nicholson in One Flew Over the Cuckoo’s Nest. Ik was beleefd en heb niet gelachen.

Zo lukte het mij redelijk om niet op te vallen tussen de audiogekken. Tenminste, tot het moment dat ik The Rockafeller Skank van Fatboy Slim luisterde en mijn vrouw aan de verkoper vroeg of de speaker ‘dat hele ding’ was.

Het probleem met dit alles is dat ik mooi geluid best kan waarderen, op een zelfde manier als ik ook een lekkere wijn of een goed stuk vlees kan waarderen, maar ik heb een hekel aan al dat overdreven gedoe. Een vijfgangen diner is leuk maar niet als je na de vijfde gang nog alijd honger hebt omdat je in de plaats van met een vork moet eten met een pincet.

Ik heb daarom een tip voor al die audiogekken: er is een enorm gat in de markt dat jullie kunnen vullen maar in de plaats van jezelf en je obsessie voor perfectie zo enorm serieus te nemen, kun je misschien beter je klanten serieus nemen. Dat wil niet zeggen dat normale mensen niets om goed geluid geven maar als je Bono exact wilt horen zingen zoals hij live klinkt, met de juiste balans en harmonie, stop met dat geleuter over superieure kwaliteit van platenspelers en luidsprekerkabel van een miljoen euro en koop gewoon twee kaartjes voor het concert. Het zal je goed doen.

Categorieën: Maatschappij

7 reacties

Avalanche · 15 november 2009 op 11:03

Ik zit nog de tranen uit mijn ogen te wrijven. Geweldig geschreven en de afsluitende tip is (een) goud(en kabel) waard!

DriekOplopers · 15 november 2009 op 11:48

Absolute topcolumn. Groot compliment!

Dees · 15 november 2009 op 13:54

[quote]Er zijn legio mannen zonder erkende psychische afwijkingen met obsessies voor modeltreintjes, vliegtuigjes, computergames en meer van dat speelgoed dat eigenlijk bedoeld is voor kinderen en Wibi Soerjadi.[/quote]

Het sleutelwoord is dan wel [i]erkend[/i]. 😉

Vind het ook een geweldige column met een kleine kanttekening. Sommige zinnen lopen net niet lekker genoeg.

Zoals deze bijvoorbeeld:

[quote]Een vijfgangen diner is leuk maar niet als je na de vijfde gang nog alijd honger hebt omdat je in de plaats van met een vork moet eten met een pincet.[/quote]

Helemaal leuk, behalve die woordvolgorde. Yikes.

Ook vergeet je nog wel eens een meervouds-n. Laat je column net een dagje langer sudderen in je hersenpan en op papier en doe er dan nog een extra revisieslag overheen en ik denk dat hij dan nog beter wordt.

Prlwytskovsky · 15 november 2009 op 17:34

Concertkaartjes zijn inderdaad een stuk goedkoper dan een stel speakers van tig euro’s. Maar een concert is niet altijd voorhanden als jij toevallig zin hebt in een stuk muziek. Toch?

Snel terug naar mijn modelspoor en ja: ik ben ook zo’n o-fiel. 😉

KawaSutra · 15 november 2009 op 23:25

[quote]Net als met vrouwen, moet je bij luidsprekers niet alleen op het uiterlijk afgaan; het is ook verstandig om er even naar te luisteren voor je ze mee naar huis neemt.[/quote]
Geweldig! :hammer:

Zuurtje33 · 16 november 2009 op 15:01

Ik ben (bijna) getrouwd met zo’n audiofiel.
Wat heb je dat treffend opgeschreven zeg, en nu spreek ik voor de audiofiel en mijzelf. Scherp en treffend.

Ma3anne · 16 november 2009 op 22:53

Ik vraag het me soms af of dergelijke audiogekken wel echt het verschil horen. Of is het toch enkel interessantdoenerij?
[quote]Een vijfgangen diner is leuk maar niet als je na de vijfde gang nog alijd honger hebt omdat je in de plaats van met een vork moet eten met een pincet.[/quote] :hammer:

Geef een antwoord