Waarom komen de meest extreme aardbevingen altijd voor in arme landen? Waarom zijn de inwoners van die landen altijd bruiner dan de gemiddelde huid hier in Nederland? Zou God de extra gekleurden niet appreciëren? Het antwoord mag door de lezer zelf ingevuld worden. Als er dieper over wordt nagedacht, slaat dit stukje gekkigheid volledig de plank mis. De hele rassenhaat is gebaseerd op stupiditeiten, gecreëerd door onze ontwikkeling. Een kind wordt geboren met een aantal functies in zijn brein. Hij kan denken, voelen, zien, ruiken, proeven en horen. De vraag is alleen, wat ziet hij? Wat ziet een kind als hij iets niet kan benoemen? Een moment, dat wij als volwassen mensen alleen nog kunnen ervaren bij verre reizen, dat moment beleeft een baby elke minuut van de dag. Hij leert continu over wat iets betekent en hoe dit object hem kan dienen op een bevredigende manier.
Op een dag loopt moeder met het kind over straat. Er vliegt een raaf voorbij.
‘Kijk lieverd, dat is een raaf, die zwarte vogel daar op de tak. Het is eigenlijk helemaal geen lieve vogel,’ zegt moeder. Cellen in de hersenen verbinden als een bezetene de kleur zwart met het niet lief zijn. Even later krijgt het kind een stuk pure chocolade. Hij lust het niet, want net zoals ieder kind, houdt hij alleen van witte chocolade. Daar gaan die hersencellen weer. Wit is lekker, zwart is vies. Zo verbindt het onwetende kind keer op keer de zwarte kleur met een negatieve eigenschap.
Uiteindelijk is er een punt in ons leven waarop wij allemaal voor het eerst de neger waarnemen. Meteen schieten de beelden van pure chocolade, de raaf en andere zwarte negatieve associaties door de kop. Het kind begint de neger te wantrouwen. Er ontstaat een potentieel racistje. Heeft het kind in zijn tienerjaren nog eens veel personen in zijn omgeving, die de neger wantrouwen, dan is de pure racist geboren.
Maar wat is een racist? Iemand die een bepaald ras wantrouwt, zo zeggen de woordenboeken. Eigenlijk is het wantrouwen van negers hetzelfde als de zwarte huidskleur wantrouwen, want meer verschillen, in vergelijking tot het blanke ras, hebben onze donkere vrienden niet. Maar wat is zwart?
De kleur zwart is niets meer dan een specifieke cel, die geactiveerd wordt in de hersenen, bij het zien van een bepaalde golflengte uit het kleurenspectrum. Het wantrouwen van een racist is dus gebaseerd op deze ene cel, maar wie zegt mij of deze cel het wel bij het juiste eind heeft? Is het niet zo dat hersencellen ons voortdurend voor de gek houden?
Wanneer ik mijn been verlies, heb ik een grote kans op fantoompijn. Dit gebeurt doordat mijn hersencellen eigenwijs blijven volhouden dat mijn been bestaat. Als cellen in ons brein ons zo voor de gek kunnen houden, wat kunnen wij dan nog voor waar nemen in wat wij zien. Bij het zien van de kleur zwart, is het dan alleen maar hopen dat het ook echt zwart is. Het zou net zo goed kunnen, dat de persoon naast mij de kleur zwart ziet, zoals ik de kleur blauw zie. Toch blijven zijn cellen eigenwijs de waargenomen kleur zwart noemen, omdat iedereen dat doet. Dus dan zou het wel zo zijn.
Het idee dat er totaal geen bewijs is dat onze waarneming overeenkomt met de wereld om ons heen, stelt het racisme op een extreem wankel punt. Als wij niet eens weten of de kleur zwart die wij waarnemen, ook echt aanwezig is in de werkelijke wereld, wat is dan nog de gedachte achter racisme?

Categorieën: Maatschappij

9 reacties

DACS1973 · 20 januari 2010 op 13:38

[quote]Maar wat is een racist? Iemand die een bepaald ras wantrouwt, zo zeggen de woordenboeken. Eigenlijk is het wantrouwen van negers hetzelfde als de zwarte huidskleur wantrouwen, want meer verschillen, in vergelijking tot het blanke ras, hebben onze donkere vrienden niet.[/quote]
Hier gaat je betoog een beetje de mist in, want racisten geloven dat negroïde mensen ook vanbinnen anders zijn. Ze zijn immers in hun ogen van een ander, lager ras. Daarbij gaan ze wel even voorbij aan het feit dat het onderscheid tussen mensenrassen totale bullshit is, want er bestaan geen verschillende rassen.

Overigens is het wel zo dat Aziatische, negroïde en blanke mensen onderling kleine genetische verschillen hebben. Zo kan de ene groep vatbaarder zijn voor bepaalde aandoeningen dan de andere.

De kleur zwart verbinden met racisme vind ik wel erg de overdreven politiek-correcte kant opgaan. Je kent dat wel, van die mensen die eisen dat de uitdrukking ‘Iemand zwartmaken’ uit het woordenboek wordt verwijderd omdat dat beledigend is voor bepaalde bevolkingsgroepen.

Kuin · 20 januari 2010 op 15:04

LL: ik had pas een column van je gelezen waarbij ik dacht: hé, die schrijft wel leuk! Maar dit stuk, sorry hoor, slaat echt helemaal nergens op. Want die rascisten die zo denken zoals jij ze beschrijft zijn dan wel hele domme wezens door hun opvattingen alleen te bepalen door een lief bedoelde biologieles van moeders en door een reepje pure chocola! Schei toch uit. Op deze manier doe je je nickname wel heel erg eer aan, leipe lullo die je bent!

LouisP · 20 januari 2010 op 15:40

Leipelullo,
’t is zoals Kuin al schreef niet zo leuk en of bijzonder als je voorgaande….toch, ’t is ’n column, die bij het lezen iets doet, of dat nu schokken, verbouwereren of iets anders is…die invalshoek van benaderen is best bijzonder en heeft veel apartheid.

Louis

arta · 20 januari 2010 op 16:04

Ik kan hier ook weinig mee… Wellicht heb ik helemaal jouw punt gemist, maar ik zie onze donkergekleurde medemens dan ook niet als zwart, maar oplopend van beige naar diepdonkerbruin…

leipelullo · 20 januari 2010 op 16:54

Misschien moet ik eens minder drinken bij het schrijven. Bedankt voor de kritiek in ieder geval.

DACS1973 · 20 januari 2010 op 17:21

Maar niet té weinig, want door uitdroging schijn je ook vreemd te gaan doen/denken.

Avalanche · 20 januari 2010 op 17:34

Jij schrijft wat ik dacht, Kuin en ik sluit me dan ook geheel bij je aan.

@LL: de meeste kinderen (althans die ik ken) houden niet van witte chocolade. Wel van bruine melkchocolade. 😀

Fem · 21 januari 2010 op 19:29

Het is gewoon wat zwart/wit geredeneerd, terwijl er zo ontzettend veel prachtige kleurnuances te vinden zijn…

Dees · 21 januari 2010 op 21:23

Die raaf en die chocola, het werkt op mijn lachspieren, waarom weet ik niet. Nahja, volgende keer kalm aan met de kersenbonbons was het plan toch?

Geef een antwoord