Thuisgekomen zie ik voor mijn deur een puinhoop liggen. De puinhoop bestaat uit twee stapels kranten. Er lig een briefje bij: ‘Dag Roy, hier zijn de kranten. Als je problemen hebt, bel dan 0299-340001. Veel succes.’
Dus bel ik het nummer even. ‘Ja???’
‘Met Kees. Er ligt een puinhoop voor mijn deur. Kranten en zo.’
‘O? Welk adres dan?’
Ik noem haar mijn adres.
‘Ja, dat klopt meneer. Die zijn voor uw zoon Roy. Om rond te brengen.’

Daar denk ik even over na.’Moet Roy die kranten op zijn hoofd stapelen en dan daarmee de deuren langs?’
‘Hahahah, die meneer toch. Nee hoor, ik zit te wachten op nieuwe fietstassen maar misschien heeft u nog een oude kinderwagen dan kan hij de kranten daar zolang in doen. Meer kinderen doen dat met hun krantenwijk.’
‘Nou, dat wordt voor Roy dan een probleemwijk want ik zit op het ogenblik niet zo ruim in mijn kinderwagens. Even wat anders; heeft u al eens naar buiten gekeken?’
‘Ja. Het regent. Maar is dat relevant dan?’
‘Op zichzelf niet nee. Het ligt eraan hoe je er naar kijkt. Je kunt denken; goh het regent. Alsof het al niet genoeg geregend heeft de laatste tijd. Je kunt ook denken; o jee, het regent en die kranten van Roy liggen nog buiten.’
‘Die, die… heeft u toch wel naar binnen gehaald???’
‘Ik niet nee. Waarom zou ik? Die kranten zijn niet voor mij.’
‘Nee, maar ze zijn wel voor uw zoon Roy! Volgens mij spoort u niet.’
‘Daar zou u zomaar gelijk in kunnen hebben, mevrouw. En nu we het toch over Roy hebben; hoe oud is hij eigenlijk?’
‘Jezus!! U weet toch wel hoe oud uw eigen zoon is??’
‘Nou, het punt is, voor zover ik weet heb ik geen zoon die Roy heet. Maar laat ik dat niet te hard zeggen want er kan zomaar een team van Spoorloos op je stoep staan met een Finse nazaat of zo.
Tegenwoordig ben je nergens meer zeker van..’
‘Wat?? Dus u gaat mij even rustig staan vertellen dat u geen zoon heeft die Roy heet??’
‘Inderdaad. U bent snel van begrip. U leest zeker veel kranten? Overigens heb ik wel een hond. Maar die heet ook weer geen Roy en die zie ik trouwens nog geen kranten…’
Opgehangen.

De hond van de buurman loopt mijn tuin in. En tilt zijn poot op. Tegen de stapel kranten.
Daar worden die kranten niet beter van, zo te zien. Het is een landelijk sensatieblad maar erg veel sensatie is er nu niet meer aan te ontdekken….


11 reacties

Dees · 1 januari 2009 op 16:42

Leuk. En deze keer ook mooi, mooi geschreven 🙂

KawaSutra · 1 januari 2009 op 16:55

Zo lees ik ze graag: niet te lang, uitstekend opgebouwd richting clou en met een onmiskenbare stempel.

Mien · 1 januari 2009 op 18:29

En je hebt het nog niet eens gehad over het vouwen van de reclameblaadjes … o nee, die komen in plastic tegenwoordig …

Deze column mag gerust een maandje aan top en hoeft niet bij het oud papier.

Scherpe Jansen-symboliek wederom …

Mien

pally · 1 januari 2009 op 23:02

Geinig, goed geschreven.

WritersBlocq · 2 januari 2009 op 00:30

[quote]Volgens mij spoort u niet.'[/quote]

Volgens mij ook niet. U gaat namelijk met de auto.

Gaaf, Kees, en de beste wensen voor de beste mensen, en jij hoort ook bij die schaarse schare! :kus: :kus: Pau

Ma3anne · 2 januari 2009 op 09:42

Sommige kranten krijgen de plaats en behandeling die ze verdienen. :klappen:

lisa-marie · 5 januari 2009 op 09:05

Van een grijns naar voluit lachen, heerlijk.
Zo lees ik ze het liefst.
Kortom ook deze keer weer genoten.

Prlwytskovsky · 5 januari 2009 op 18:23

Dus jij zit zeker tot volgend jaar dinsdag met die nat gezeken sensatiezooi voor je deur?

Neuskleuter · 9 januari 2009 op 00:11

Met zoveel reacties voor me is het makkelijk: ik sluit me aan bij Dees en Ma3 😀

Ik vraag me nu af of ik dat nummer eens zal proberen. Nee, toch maar niet. Of wel? Niet… Aaah, wat een dilemma.

Shitonya · 9 januari 2009 op 14:50

Deze lengte vind ik persoonlijk lekkerder lezen dan de meest andere conversatie-columns. Zo’n column kan prima, maar als het een gesprek betreft, dan is het beter om deze lengte een beetje aan te houden. Meer woorden zijn niet nodig voor een gesprek en als een gesprek te lang wordt, dan mis je de humor.
Maar voor nu, bis bis 😎

Mup · 23 januari 2009 op 20:12

Mijn a.s. zoon loopt ze nu voor een vriendin die op vakantie is, gelukkig tijdelijk, dat weet hij nu al:-)

Groet Mup

Geef een antwoord