Categorieën: Schrijfveer

1 reactie

Mien · 25 januari 2016 op 00:06

Wie kent het niet? Duistere sferen? Unheimisch. Zoals in het donker langs een kanaal fietsen. Nuchter. Met het idee dat iemand achter je aan fietst. Zonder licht. Je langzaam nadert. Je hoort iemand hijgen achter je. Durft niet echt achterom te kijken. Je gaat zelf sneller fietsen om dan op topsnelheid je trappers los te laten en je oren op scherp te zetten. Zit de fietser nog achter je? Durf je om te kijken. Over een aantal meters komt een kruising. Welke kant ga je afslaan? Links naar huis? Maar dan weet de fietser waar je woont. Of naar rechts? Maar dan fiets je de polder in. Geen beste keus. Toch maar links en dan doorfietsen je huis voorbij richting vriend die verderop woont en hopelijk thuis is. Je hoort toch dat je nog achtervolgt wordt. En wat als je nu gewoon eens remt? Nee, je kent de verhalen uit de krant en het plaatselijk leugenaartje … en dit … dit is nu precies de plek waar …
“Hee, fiets nou eens niet zo hard. Ik ben het …!”
Waar komt die stem nu ineens vandaan? Dicht in de buurt in ieder geval. Je kijkt naar je stuur en daar zit ie. Op je bel. Net op tijd. Precies op het moment dat je hem nodig hebt. De stem. De redder in de nood. Waar bleef je nou? Mister Lef. Ik rem.

Geef een reactie

Avatar plaatshouder