Categorieën: Schrijfveer

1 reactie

Mien · 26 januari 2016 op 11:16

Daar lig ik dan in het ziekenhuisbed. Het uitzicht is miserabel.mde lucht is grijs. Ik deel de kamer met een man die zijn voet kwijt kwijt is. Door de suikerziekte, naar ik later verneem. Geamputeerd, kortgeleden. Op zijn nachtkastje staan twee flessen frisdrank. Raar. Iemand met suiker drinkt toch helemaal geen zoete frisdrank? De zuster staat naast mijn bed en vraagt hoe het met me gaat. Goed. Beter als die meneer hier tegenover mij lijkt me. De zuster bevestigt met een knikje. Mag die meneer wel frisdrank drinken?mhij heeft toch ook suikerziekte. De zuster fluistert nu. Een bijzonder geval. Hij is binnengebracht met hele lage suikers. Hij is moeilijk in te stellen. Verwaarloosde suiker. Aandachtvrager. Het zijn de donkere dagen voor kerst en hij heeft niemand die zich om hem bekommerd. Eenzaam geval. Ik schrik van al deze openbaringen en vraag me onmiddellijk af wat de zuster allemaal over mij verteld. Jonge gast, zielig verhaal. Maar houdt zich staande. Hij is leergierig wil alles weten over suiker, vraagt de oren van de kop. Het wrange. Topsporter. Dat hem dat moet overkomen? Ik ga even u suiker meten meneer. Ah. De waarde is goed. 6.4. Houden zo. Ik kom vanavond nog even langs. Wanneer komt de dokter zuster? Die doet morgen weer zijn ronde. Dan krijgt u ook meer informatie over uw behandeling. Tot straks. Tot straks. Het bezoekuur staat op het punt te beginnen. Ben benieuwd hoeveel bezoek er komt. Gisteren mijn vriendin, mijn broer en zijn vrouw. Ze waren toch wel erg geschrokken. Vandaag komt in ieder geval mijn vriendin. Zij moet ook nog wennen aan de situatie. Net als ik.

Geef een reactie

Avatar plaatshouder