In het korte verhaal “Taste” voert Roald Dahl een snobistische bookmaker op, die tijdens een diner een weddenschap aangaat met één van zijn gasten, een bekende fijnproever. De gastheer is van mening dat de fijnproever nooit zal raden welke wijn er wordt geschonken. Om redenen die later in het verhaal duidelijk zullen worden is de fijnproever zo zeker van zijn zaak dat hij zijn twee luxe huizen in de waagschaal stelt. Overtuigd van het eigen gelijk maar vooral verblind door hebzucht (eens een bookmaker, altijd een bookmaker) durft de gastheer er de hand van zijn jonge dochter onder te verwedden. Als de bookmaker verliest, zal zij met de fijnproever moeten trouwen.
Het leidt geen twijfel dat deze gebeurtenis een keerpunt in het verhaal is; het is het moment waarop de spanning opgeroepen wordt. Hetzelfde geldt voor het nieuwe lingeriesetje van een echtpaar met de relatieproblemen. Mevrouw voelt zich opeens heel anders en de lege verpakking die meneer niet helemaal toevallig in de prullenmand vindt, maakt dat ook bij hem de spanning stijgt. Hij vraagt zich af wat er vanavond te bewonderen zal zijn. In beide gevallen is de situatie op een aangename manier onzeker geworden.
Maar de scene in “Taste” gaat voorbij, net zoals de nieuwe lingerie een dag later oud nieuws is. De spanning oproepen is één, maar het gezegde luidt: “spanning zit in de lucht” en wat in de lucht zit is nu eenmaal vluchtig. In “Taste” volgt na het afsluiten van de weddenschap een lange scene waarin we de fijnproever aan het werk zien. Hij slurpt, spuwt en roggelt zoals het een ervaren wijnproever betaamt. Zijn onsmakelijke voorkomen wordt nauwkeurig omschreven (een dik gezicht met te kleine ogen en een hangende onderlip). En passant wijst hij de jonge dochter, als zij aan tafel een sigaret opsteekt, op botte wijze terecht. De fijnproever blijkt een weerzinwekkend persoon en hoe weerzinwekkender hij wordt, hoe meer er op het spel komt te staan. Trouwen met een vreemde is erg, maar trouwen met een monster is erger.
Deze laatste scene is belangrijk. Zonder het voorafgaande zou de beschrijving van de fijnproever niet spannend zijn. Weerzinwekkend, dat wel, en komisch ook misschien, vanwege het clichébeeld dat opgeroepen wordt. Maar in de context van het verhaal blijkt deze scene opeens de meeste spanning te bevatten. Kennelijk zit spanning niet in wat er gebeurt, maar in wat er zou kunnen gebeuren. Spannende gebeurtenissen bestaan niet, net zo min als spannende lingerie. Het gaat niet om wat je draagt, maar om wat je zou kunnen dragen. Alles draait om fantasie.
Maar fantasie hebben de getrouwden nu juist afgezworen, vlak na de geboorte van hun eerste kind. Ze hebben het in een potje gestopt en in de medicijnkast gezet. Geen tijd meer voor fantasie. Literatuur en theater zijn ondergeschikt gemaakt aan werk en de sportschool. Af en toe kijken ze pruilend naar het potje: het ruikt zurig en de uiterste houdbaarheidsdatum is allang verstreken. De zoete wijn die spanning is, is door tijdgebrek azijn geworden.

Je mist spanning? Maar ken je de betekenis van spanning? Bekijk eens een film. Een film die je niet kent. Een film zonder auto-achtervolging. Een film zonder “Harry” en “Sally” in de titel. Een film zonder Bruce Willis. Je hebt je fantasie om zeep geholpen en nu denkt je dat je voor spanning op de maan moet zijn. En omdat de maan heel ver weg is heb je er jaren van relatie-therapie voor over. Maar de maan is niet ver. Met een beetje fantasie ben je er zo.


12 reacties

wendy77 · 26 oktober 2005 op 17:03

[quote]Maar fantasie hebben de getrouwden nu juist afgezworen, vlak na de geboorte van hun eerste kind. Ze hebben het in een potje gestopt en in de medicijnkast gezet. Geen tijd meer voor fantasie.[/quote]

Jij bent of niet getrouwd of je hebt een slecht huwelijk! Fantasie genoeg in mijn huwelijk. Zelfs na ons tweede kind 😉

Verder zal ik er wel te dom voor zijn, maar ik kan het soms niet helemaal volgen en de boodschap is mij ook niet geheel duidelijk. Maar zoals ik al zei: dat zal meer aan mij liggen dan aan jou.

WritersBlocq · 26 oktober 2005 op 18:26

[quote]De spanning oproepen is één, maar het gezegde luidt: “spanning zit in de lucht” en wat in de lucht zit is nu eenmaal vluchtig. [/quote]
Bestaat dat gezegde echt? Ik kende het niet, maar het is een waarheid als een koe, wat zeg ik, een weiland vol van die grazeressen.
Goeie en leuke column! Ik hoef geen ticket naar de maan, nee, ik reis wel alleen, de trip duurt een minuut, ik kom er altijd en nog gratis ook. Hmmm, eens kijken wie spannend genoeg lijkt om mee te nemen 😀 Groetje, Pauline.

Chantal · 26 oktober 2005 op 21:09

Vind hem leuk 🙂 Heb het boek van Roald Dahl niet gelezen (als kind heb ik wel heel veel andere boeken van hem gelezen, dat wel) maar ik zag het helemaal voor me. Heel beeldend geschreven!

Dees · 27 oktober 2005 op 08:43

Goed geschreven, zij het een beetje taai, er zitten wat moeizame zinnen tussen en een paar schrappen had misschien gescheeld.

De belofte van het ongewisse hooghouden zal niet altijd even makkelijk zijn in een huwelijk van jaren, maar dat de maan net om de hoek is, ja. Mooie conclusie.

Geertje · 27 oktober 2005 op 10:30

[quote]Alles draait om fantasie.[/quote]

Interessante column. Fantasie is leuk, de verantwoordelijkheid en de werkelijkheid halen haar in. Misschien is de kunst nu juist om je fantasie op een verantwoorde manier werkelijkheid te laten worden. [quote]Je hebt je fantasie om zeep geholpen en nu denkt je dat je voor spanning op de maan moet zijn.[/quote] Spanning…als het spannend wordt lopen veel mensen weg voor die spanning. De spanning van het leuke wordt gezocht, de spanning van het gaan voor het onaangename, de onvoorwaardelijke confrontatie wordt gemeden. Soms een levenlang. 😕

Welkom op ColumnX! 🙂

Mup · 27 oktober 2005 op 13:52

[quote]Met een beetje fantasie ben je er zo.[/quote]

Met een beetje fantasie, kom je overal. Helemaal mee eens.

De tweede alinea waarin je wat dieper op het verhaal beschreven in het boek ingaat, had m.i. korter gemogen, begon een beetje op een recensie te lijken.

Groet Mup.

klungel · 27 oktober 2005 op 17:04

De maan?
Is dat niet dat bolletje waar ik zo vaak voorbij flits 😉

Ondanks dat ik de helft van de text niet kan plaatsen, is de bedoeling mij wel duidelijk en de uitsmijter vind ik goed 🙂

Wessel · 27 oktober 2005 op 18:37

Leuk om al die reacties te lezen, zeg!
Het was mijn bedoeling om spanning in een relatie te vergelijken met hoe spanning in een verhaal/film wordt opgeroepen (en vastgehouden). Om die parallel te kunnen trekken moet je geregeld van de ene wereld in de andere stappen. Als je dat niet zorgvuldig doet, kan het erg verwarrend werken. Aan een paar reacties te merken is dat me nog niet helemaal gelukt.

Yup WritersBlocq, het is inderdaad een waarheid als een weiland vol loeiende grazeressen. Spanning zit in de lucht. Het hangt in de lucht. Ook helemaal eens met Mup nu. De tweede alinea maakt het te taai en is te recensie-achtig. Wat me in positieve zin opvalt is dat de laatste alinea (de maan) vaak wordt genoemd. Kennelijk bevalt dat wel.
Thanx voor jullie feedback!

Dit is trouwens mijn eerste column hier. Tot voor kort had ik een weblog, maar dat was me teveel gedoe. Ik hoop dat ik zo af en toe hier terug mag komen om op jullie schrijfsels te reageren en zelf nog eens wat toe te voegen 🙂

Groet
Wessel

Ma3anne · 27 oktober 2005 op 18:47

Ik vind het een keigoeie recensie met veel fantasie geschreven.

pepe · 27 oktober 2005 op 19:18

ik ga niet reageren, ik ben even naar de maan 😀

WritersBlocq · 27 oktober 2005 op 19:26

[i]Welkom Wessel![/i]
Potdomme, helemaal vergeten… maar ik zal je al een tijdje online, dus was het mij niet opgevallen dat dit je eerste column is op ColumnX.
Groetje, Pauline.

Troy · 27 oktober 2005 op 19:30

Je hebt een gat in de markt gevonden hier op cx: boekrecensies/verslagen. Ik vind het zeer goed geschreven en ik ben benieuwd naar je volgende. Voor mij was alles overigens wel duidelijk te begrijpen. Ook ben ik blij eens een column van een nieuwe columnist te treffen die piekfijn in orde is zonder onnodige fouten etc. Al met al een goede binnenkomer dus.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder