Sirene, ik hoor een sirene. De eerste maandag van de maand? Welnee, nog lang niet, bovendien is het woensdag. De stofzuiger boven, met echtgenoot eraan vast? Maar zo’n hoog hysterisch geluid! Nee, echt niet normaal, zeg. Wat ruik ik? De sterke grilllucht van een barbecue vol met rubberen of plastic hamburgers. Nog smeriger eigenlijk. Ik ruik ook rook. Of kan dat niet? Weet ik veel. Hoofdpijn krijg ik er meteen van. ‘Wat is dat daar in godsnaam?’, schreeuw ik naar boven. Mijn stem op zijn allerhardst klinkt niet bepaald charmant.
‘Doe dat ding uit en de ramen open, dit is echt niet gezond’.
‘Ik wil het nog eerst even afmaken, hier’, schreeuwt hij terug.
‘Niks ervan, ben je gek geworden? Stoppen, dit is echt ongezond’.
Ik loop naar boven waar echtgenoot naast het half verkoolde apparaat met de slang nog in zijn handen wat bedremmeld staat te kijken. Misschien al zwaar aangetast door de doordringende geur. Ik gooi zoveel mogelijk ramen open. Het helpt niet eens zoveel, de gore lucht heeft zich al in het trilhaar-epitheel van mijn neus vastgebeten.
‘Weg met dat kreng’, zeg ik resoluut, want dat heb ik toevallig sterk vandaag.
‘Misschien kan ik hem nog repareren’, oppert hij voorzichtig. ‘Ik heb hem weleens meer uit elkaar gehad’.
‘Nee, echt niet, dit is duidelijk een weggooi-lucht’, antwoord ik streng.

Ik voel dat hij me gelijk geeft, al zegt- ie dat niet meteen, natuurlijk. We kennen onze rollen. Voor de vorm haalt hij hem nog even uit elkaar. Maakt daarna het lijk hoofdschuddend en bedroefd weer provisorisch dicht. Schudt langzaam zijn hoofd. Als een patholoog-anatoom. Al weet die gelijk al zeker dat hij met een lijk te maken heeft. In de huiskamer blijft het groene ding nog een paar dagen boven aarde staan voor hij naar zijn laatste slooprustplaats wordt gebracht.
Het afscheid van het lekker lichte stofmonstertje valt zwaar.

Dan veert echtgenoot helemaal op, bij het idee fijn lijsten te kunnen maken van potentiële nieuwe motorhuisdieren. Hij is dol op lijsten. En zit een paar dagen geconcentreerd te voor-stofzuigen achter de computer. Bij koffie, thee en maaltijden krijg ik nummers en merken, met- en zonder stofzak opgediend. Tijdens het ontbijt zie ik een werkemmer met straatklinkers in de kamer staan op de plaats van ons verstorven groentje.
Op mijn vraag waarvoor hij daar staat, krijg ik een glimlachend: ‘Til hem eens op’ te horen.
Ik moet gaan staan om hem van de grond te krijgen.
’Zwaar zeg!’, kreun ik.
‘Nou, dat weegt het model dat qua eigenschappen onze voorkeur heeft: acht kilo’.
‘Jezus, die krijg ik bijna niet van de grond, laat staan de trap op’.
‘Die nemen we dus niet’, concludeert eega, tamelijk logisch.

Het wordt nog even dóórzoeken. Waarschijnlijk wordt het weer zo’n licht gevalletje voor kamerbewoners. Een soort speelgoedstofzuiger. Die kun je tenminste de steile trappen van ons dijkhuis optillen zonder meteen een navelbreuk op te lopen. Hopelijk wordt hij niet binnen een jaar stinkend hysterisch.

Duimen

Categorieën: Gein & Ongein

pally

Genieten van leven en mensen en natuur om mij heen. Schrijven als belangrijke drijfveer om te ordenen, te relativeren en te communiceren.

13 reacties

Mien · 3 november 2011 op 08:26

Een leuke stofopwaaiende column.
Ik struikelde wel een beetje over de draad in de 4e alinea.
Ach ja, dat heb je zo met stofzuigers.
Ik vind wel dat je je ega een beetje naïef wegzet in de column.
Zeker onder invloed van alle tv-reclame gebeurd.
Daar werkt dat ook zo.

Mien Miele

LouisP · 3 november 2011 op 08:31

Grappig onderwerp. Ik dacht gelijk aan ene van ons vroeger. Ik was de naam vergeten en heb net ons moeder gebeld. ‘Sniffy.’
Ik had daar goeie herinneringen aan.

Libelle · 3 november 2011 op 09:04

‘Nee, echt niet, dit is duidelijk een weggooi-lucht’, antwoord ik streng.

Pally, zinnetjes als hierboven en ook de patholoog in het verhaal, die geven jouw column toch die klasse, waardoor ik me graag laat inspireren. Dat Mien de draad kwijtraakt? Ach, die kan er ook wat van…

Boukje · 3 november 2011 op 10:16

Ik HAAT kapotte stofzuigers.

Dit stukje vind ik erg leuk! 😀

Dees · 3 november 2011 op 11:35

[quote]‘Weg met dat kreng’, zeg ik resoluut, want dat heb ik toevallig sterk vandaag.[/quote]

vind ik het leukste.

Dat verdwaalde woordje onderaan vind ik minder sterk, maar ik vraag me af of je die bewust daar hebt neergezet / laten staan, of dat het de blinde darm is van deze column.

arta · 3 november 2011 op 11:59

De staccatozinnen zorgen ervoor dat deze, erg leuke, column weer heerlijk wegleest.

Harrie · 3 november 2011 op 12:01

Leuke column Pally. Wordt ‘Duimen’ de nieuwe titel van je volgende column? Zou leuk zijn.

embee · 3 november 2011 op 13:01

Gaaf stukje Pal, want ik zie, hoor en ruik het ook nog….

:kus: embee

Ferrara · 3 november 2011 op 15:01

[quote]Ik heb hem wel eens meer uit elkaar gehad[/quote]
Een keer te vaak waarschijnlijk. 😉

sylvia1 · 3 november 2011 op 19:16

Mooie column Pally! ’t Is leuk als je wat losser en ‘lomper’ (mag ik dat zo zeggen?) schrijft. De zin die Dees aanhaalt vind ik daarin ook heel sterk. Minder bij ‘hoofdpijn krijg ik er meteen van.’ Dat ‘meteen’ dat klopt daar niet, vind ik.

Meralixe · 3 november 2011 op 20:04

Ik ben vandaag naar de begrafenis geweest van een nonkel van 87 jaar.
Het is een drukke dag geweest.
Als ik nu reageer op uw column zou het wel eens onvriendelijk kunnen worden.
Ik wil maar zeggen dat de eigen gemoedstoestand een weerslag kan geven op het reageren op een column. Dat zou niet mogen.
Vriendelijke groet en een….. 😕 :pint:

(glaasje wijn)

WritersBlocq · 4 november 2011 op 13:48

Ha Pally! Enorm leuk stukje.
[quote]Hopelijk wordt hij niet binnen een jaar stinkend hysterisch.

[/quote] Ik hoop juist van wel! ‘Duimen’ was me in 1e instantie niet eens opgevallen maar inderdaad, nadat ik Dees’ reactie las, denk ik ook dat dat een, hoe noemt zij dat? Blindedarmpje van de werkcolumn is? Hilarische benaming! Leuk dus, zo’n twee-in-eentje 🙂 qua column en reactie.

Ga nu maar weer stofzuigen, hij is vast al besteld. Groetjes, Pauline.

pally · 5 november 2011 op 15:39

Allemaal bedankt weer voor de reacties!
Sorry voor ‘ duimen’ . Hoorde er inderdaad niet onder 😀
Sylvia) de hoofdpijnzin had anders gemoeten ‘ Ik kreeg er meteen hoofdpijn van b.v’ .
Mien) Te naïeve echtgenoot? Ach, slechts de vrijheid van de columnist om flink te overdrijven…

groet van pally

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder