Sinterklaas zat met een pijnlijk vertrokken gezicht in zijn sta-op-stoel en wreef zich over zijn stramme kuiten. Hij bevond zich pas enkele dagen in Nederland en was al helemaal aan het eind van zijn kerklatijn. Hij had het gevoel of hij de slag bij Marathon gestreden had. Zo moe was hij.
Er werd de laatste jaren steeds meer van hem verwacht en hij voelde, dat hij de hoge werkdruk niet meer aankon. Vroeger verheugde hij zich op zijn jaarlijkse reis. Dan was het: boot in-boot uit, wat bezoekjes brengen, cadeautjes uitdelen en weer boot in-boot uit.
Heden ten dage werd van hem verwacht, dat hij televisieseries maakte, in oneindig veel tv-programma’s optrad en de roddelpers te woord stond. En dan had hij het niet eens over al die bezoeken aan duizenden scholen, bedrijven, clubs, gezinnen en buurthuizen.
Oke, ze hadden de hulpsinterklazen voor hem bedacht en ach, die jongens deden hun best. Edoch het kwam steeds vaker voor, dat zijn reputatie geen eer werd aangedaan. Er zaten me klunzen tussen!

In Sint zijn achterhoofd begon een idee op te komen. Hij wilde toch eens onderzoeken of er in dit land van eindeloze regels en wetten niet ergens een regeltje of wetje te vinden zou zijn, waarvan hij ook eens wat profijt zou kunnen trekken. Hij zou wel een leuk thuiszorgstertje willen of zo, als oude snoeperd. Die Pieten werden met het jaar dommer en maakten steeds meer fouten. Zo’n mannengemeenschap als Sint&Co kon best wat vrouwelijke input gebruiken.

Hij trok vijf keer aan het schellekoord, ten teken dat hij de Administratiepiet aan zijn sta-op-stoel verwachtte. Doch zoals het administratief personeel betaamt, kwam deze niet onmiddellijk opdagen. Er schalde een stem door de zaal: ‘Er zijn meer dan 23 wachtenden voor u!’
Sint raakte lichtelijk ontstemd: ’23 wachtenden? Wie denken die wachtenden wel dat ze zijn om mijn Administratiepiet bezig te houden?’
Sint trok ongeduldig weer aan het schellekoord en de stem schalde: ‘Op dit moment zijn de lijnen overbezet, u kunt het beter later eens proberen.’

Sint werd nu toch echt boos en drukte op zijn sta-op-stoel-bedieningspaneeltje. De stoel kwam langzaam omhoog en Sint probeerde zijn stramme kuiten te strekken en op te staan. Edoch in zijn boosheid was hij ietwat te bruusk en hij tuimelde voorover op het parket. Hij kwam zo ongelukkig op zijn hoofd terecht, dat hij even sterretjes zag en daarna niets meer.

Dat jaar is het niet meer goedgekomen met de heiligman. Hij werd op de wachtlijst voor een spoedopname in een Nederlands ziekenhuis geplaatst. Dat zou maanden kunnen gaan duren en dat vond Hoofdverzorgpiet onaanvaardbaar. De Sint werd ingescheept en terugvervoerd naar Spanje. Er werden wat extra hulpsinterklazen en neppieten ingehuurd bij een uitzendbureau en de totale echte crew vertrok met stille trom.

In Spanje constateerden de artsen, dat Sint niet meer in staat was zijn zware taak op zich te nemen om aan de eisen van de verwende Hollanders te voldoen. Hij zou zijn staf moeten doorgeven aan een willekeurige opvolger die voor hem door zou kunnen gaan.

John de Mol werd in de arm genomen en die organiseerde een tv-show waarin iedereen auditie zou kunnen doen. De doorgewinterde oud-Hoofdpiet Willem Nijholt was jurylid, samen met Piet Henk Jan. De winnaar zou de staf krijgen en echte Sinterklaas mogen worden. De show zou elk jaar weer plaatsvinden, zodat er een estafette-systeem zou ontstaan.
Dat jaar viel Bram van der Vlugt de eer toe om Sint te zijn. En het verhaal vertelt, dat de show een grote mislukking werd, zodat Bram tot in lengte van jaren voor echte Sinterklaas moest spelen.

Nu stond er intussen in een bekend blad, dat Bram last van stramme kuiten had en de daken niet zo goed meer op kon. Hij was gevraagd om als Sinterklaas voor Dancing on the Ice (of zoiets) op te treden en raakte bij de eerste training al geblesseerd bij een pirouette. Hij zou in het vervolg niet meer te paard ingehaald kunnen worden; hij zou zich met een rollator door de menigte bewegen. Dat was niet zo erg, want dat deed de koningin inmiddels ook. Men was aan het beeld gewend geraakt.

De goede, oude, enige echte Sinterklaas zat intussen in zijn paleis in Madrid en kwijnde weg, omdat hij toch wel last had van heimwee naar zijn vroegere leventje.
Op een dag zat hij wat te surfen op internet en las over de chronische kuitblessure van Bram. Er borrelde een plannetje bij hem op. Als Bram met de rollator mocht, waarom zou de Sint zelf het dan niet kunnen?
Zo gezegd, zo gedaan. Sint ging als [i] stand in [/i] van zichzelf het jaar erop naar Nederland. Een thuiszorgstertjesteam werd opgezet met Yolante, Katja, Britt, Georgina en al hun andere BN-vriendinnetjes en Holland vierde feest.
Bij de intocht heeft Sint geen kind gezien, want in de voorste gelederen stonden enkel de papa’s. En zo heeft geen enkel kind ooit geweten, dat Sint achter een rollator liep en bleef het Sinterklaassprookje tot in de eeuwigheid bestaan van de echte Sinterklaas en zijn schimmel Americo.
Het was enkel jammer, dat Americo ook last begon te krijgen van stramme kuiten, dus er zou een nieuwe schimmel gezocht moeten worden.
Doch dat is weer een ander verhaal.


18 reacties

Avatar

arta · 28 november 2007 op 08:08

😆 😆
Sinterklaas-idols, hahaha.
Erg leuk en origineel geschreven!
🙂

Avatar

SIMBA · 28 november 2007 op 08:19

Leuk Ma3!!! Waarom schrijf je niet vaker? (of kun je alleen uit de voeten met rare opdrachten…ook geen probleem hoor 😀 )

Avatar

pepe · 28 november 2007 op 08:57

Ma3 houd dat stokje nog maar een poosje vast en schrijf er tig.
Erg gelachen, goed aan de opdracht voldaan.

Erg leuke vondsten ook.
*wachtlijst voor een spoedopname* 😆

Volgende opdracht:

Titel: Baardeman

Verplichte woorden: rollator, marmottenrace, geboorte

Verboden woorden: kerst, edoch

Avatar

lisa-marie · 28 november 2007 op 09:09

Heerlijk geschreven.
Ik heb het met veel plezier gelezen en gelachen. 😆

Avatar

pally · 28 november 2007 op 09:52

Wat een kostelijke thema-column, Ma-3! Jij zou vaker moeten schrijven, stoute meid ( dat zei de echte sint).
Wat een fantasie ook! 😆

groet van Pally

Avatar

champagne · 28 november 2007 op 10:37

Ik struikelde – net als de Sint – maar dan over het woordje edoch… Voor de rest een erg originele column. Waarin je de absurdheid van al die shows met BN-ers (of wanna-be-bn-ers)prima neerzet. 😀

Avatar

Ineke · 28 november 2007 op 10:52

Leuk en erg origineel. Ik heb vreselijk gelachen.

Groeten,
Ineke

Avatar

Grumpy-old · 28 november 2007 op 10:58

leuke kijk op het leven van yet another schijnheilig man :lach:

Greetz
Grumpy old man

Avatar

dj_Eddy · 28 november 2007 op 11:35

Haha, leuk!

Avatar

Trukie · 28 november 2007 op 11:39

Als Ma3 weer effe in komt vliegen, staat heel Nederland weer op haar kop.
Lever toch al die airmiles eens in en ga weer vaker vliegen.
Of heb jij inmiddels ook stramme kuiten?

Avatar

KingArthur · 28 november 2007 op 11:49

Ik vind er geen zak aan…euhh in. 🙂

Avatar

DreamOn · 28 november 2007 op 15:06

Afgezien van het feit, dat het een geweldige column is geworden Ma3anne, vind ik het bijzonder knap hoe je de verplichte woorden hebt weten te gebruiken en de verboden woorden hebt weten te vervangen of te omzeilen!
Ik dacht eerst ook: waarom steeds dat ouderwetse Edoch? Maar ja, als je geen maar mag gebruiken… en het past prima in het geheel!
Echt super!

Groetjes van DO.

Verplichte woorden: estafette, marathon, meer, intussen

Verboden woorden: stokje, ik, nog, maar

Avatar

Happyturf · 28 november 2007 op 15:44

Stramme kuiten en nieuwe schimmel. Echt iets voor die oude Sint. Met jouw fantasie kan je die man werkelijk alles laten beleven! 🙂

Gr. Happyturf

Avatar

Li · 28 november 2007 op 15:46

[quote]Sint ging als stand in van zichzelf [/quote]
😀

Hierover heb ik al de hele ochtend de slappe lach. Geweldige vondst :wave:

Li

Avatar

KawaSutra · 28 november 2007 op 17:52

[quote]Doch dat is weer een ander verhaal. [/quote]
Asjeblieft Ma3, vertel!!!!

Avatar

weathergir · 28 november 2007 op 20:13

😆 :wave: 😆 Zaaaaaalig!!! :wave: 😆 :wave:

Avatar

WritersBlocq · 28 november 2007 op 21:27

Gaaf Ma3, en ook ik wil weten hoe het met het volgende verhaal afloopt… volgend jaar deze tijd van het jaar deel II?

Dikke Paulinekus XXX

Avatar

Mup · 29 november 2007 op 15:14

[quote]Doch dat is weer een ander verhaal. [/quote]

Kom op, vertel, vertel, heb er kromme tenen van, zo nieuwsgierig ben ik,
een hele mooie afsluiter van het thema-column gebeuren,

Groet Mup.

Geef een antwoord