Gedachten aan een donut van één meter wijd

Pasen voorbij. Koninginnedag gehad.
Alle chocolade- en alcoholverslaafden hebben hun persoonlijke nationale feestdag gevierd en hebben zich waarschijnlijk driemaal rond gegeten en gedronken. Alle Nieuwjaarsvoornemens worden langzamerhand ontkracht doordat iedereen nu opeens zijn vingers ‘gekruist’ bleek te hebben tijdens het maken van het goede voornemen.

Gedachten aan een donut van één meter wijd

Pasen voorbij. Koninginnedag gehad. Alle chocolade- en alcoholverslaafden hebben hun persoonlijke nationale feestdag gevierd en hebben zich waarschijnlijk driemaal rond gegeten en gedronken. Alle Nieuwjaarsvoornemens worden langzamerhand ontkracht doordat iedereen nu opeens zijn vingers ‘gekruist’ bleek te hebben tijdens het maken van het goede voornemen.

Autobiografie

Je was groen als de lente en groen als de olijfbomen zoals ze alleen maar in Italië kunnen groeien, althans, zoals mijn herinneringen dat toelaten en die zijn selectief.

Het Monique van de Ven-effect

Het was het afgelopen jaren haast vloeken in de kerk wanneer ik op een feestje durfde te verkondigen dat ik Carice van Houten eigenlijk helemaal niet zo’n goede actrice vind. Mensen draaien zich als een éénkoppig monster naar me toe en schermen met filmtitels als ‘Zwartboek’ en ‘Komt een vrouw bij de dokter’ om mijn ongelijk te bewijzen. Wanneer ik dan nog durfde in te brengen dat dat eigenlijk ook maar matige films waren, werd er schuimbekkend gegooid met films als ‘Alles is Liefde’ en ‘Valkyrie’; de film met Tom Cruise waarin Carice welgeteld 3,5 minuut te zien is. Toch krijgt mijn stelling de laatste tijd meer bijval en zien kennissen en vrienden eindelijk wat ik bedoel.

Kunstpaus

Even met de Gelderlander Kunstprijs gebeld: “Goedemorgen, Oplopers hier. De heer Blommestijn in de buurt?” Een persoon met een vreemde, verdraaide stem zei dat hij niet aanwezig was. Maar daar trapte ik niet in: “Je bent wél aanwezig, want anders had je de telefoon niet opgepakt.” Inderdaad, waarde lezer, een doordenkertje. Maar de Gelderse kunstpaus trapte er met open ogen in, nam zijn gewone stem aan, en vroeg mij, waar ik het over met hem wilde hebben. Een tamelijk naïeve vraag.