Het Monique van de Ven-effect

Het was het afgelopen jaren haast vloeken in de kerk wanneer ik op een feestje durfde te verkondigen dat ik Carice van Houten eigenlijk helemaal niet zo’n goede actrice vind. Mensen draaien zich als een éénkoppig monster naar me toe en schermen met filmtitels als ‘Zwartboek’ en ‘Komt een vrouw bij de dokter’ om mijn ongelijk te bewijzen. Wanneer ik dan nog durfde in te brengen dat dat eigenlijk ook maar matige films waren, werd er schuimbekkend gegooid met films als ‘Alles is Liefde’ en ‘Valkyrie’; de film met Tom Cruise waarin Carice welgeteld 3,5 minuut te zien is. Toch krijgt mijn stelling de laatste tijd meer bijval en zien kennissen en vrienden eindelijk wat ik bedoel.

Foto

Lange striemen regenwater stromen langs de ritmisch bewegende ruitenwissers. Ik breng mijn oma naar huis na een familie-etentje bij het Indonedisch restaurant. Floor en oma zitten gezellig te kletsen. Over het slechte weer, over ons huis, over het bejaardentehuis waar mijn oma met enige regelmaat schoon genoeg van heeft. Over de kat. Mijn gedachten zitten bij mijn bankrekening.

Televisie

Als we televisie kijken, wil mijn vriendin heel soms uit ergernis over tv-programma’s nog wel eens voorwerpen naar de beeldbuis gooien. Het gaat hierbij om een sok, knuffels of andere zachte objecten, want het is niet de bedoeling om het dierbare apparaat, waar hard voor is gespaard, op enigerlei wijze letsel toe te brengen.

Bijen-Man en de misdaadgolf in Tilburg

Nu het voorjaar weer aanbreekt, betekent dat ook de komst van bijen en wespen. Ik heb al jaren een bijenfobie. De geelzwart-gestreepte criminelen laten me zweten als een bezetene wanneer ze bijvoorbeeld plotseling op mijn bierglas landen. Wanneer er een in huis zit, mijd ik de desbetreffende kamer totdat het beest de uitgang heeft gevonden of is overleden. Ik kan er niets aan doen.

Okki

Plotseling hadden we een hamster. Mijn vriendin kreeg een hamster van een collega mee naar huis. De hamster kon niet goed met zijn vorige kooigenoot overweg, dus kreeg zij de probleemhamster, voordat hij zijn soortgenoot nog meer letsel zou toebrengen. Okki, noemde mijn vriendin hem liefdevol.
Nadat mijn hond ooit weg was gelopen om vervolgens nooit meer terug te keren, had ik mezelf voorgenomen nooit meer een huisdier te nemen. De Hamster was dus de zorg van mijn vriendin.

Aan u, de roker

Voor de rokers:
Het is gedaan. Het is voorbij. Het tijdperk van roken in het openbaar is na dit weekend ten einde. ‘Heb je een vuurtje voor me?’ zul je nooit meer horen in de kroeg. Dat sigaretje na het diner in een restaurant, vergezeld van een kopje koffie. Voorbij.

DomDom

Ik heb het gepresteerd om verkeerd te rijden met een TomTom in m’n auto.
Omdat ik voor mijn werk naar Middelharnis moest (Dat ligt op Goeree-Overflakkee, trouwe lezers), ik stiekem toch benieuwd was naar dé uitvinding tegen echtelijke ruzies tijdens autoritjes en ik simpelweg de weg niet weet naar alle kleine kutdorpjes in Nederland, had ik het navigatiesysteem van mijn ouders op m’n voorruit geplakt. Franks reis naar het Grote Onbekende kon beginnen.

Valentijn

Ik kocht een Valentijnskaart en Anton was het daar niet mee eens. “Dat commerciële gedoe allemaal. Liefde wordt zo Amerikaans op die manier. Waarom mogen we maar één keer per jaar extra lief voor elkaar zijn?” Zo ging hij nog even door met het citeren van de halve Nederlandse bevolking. Ik vind Valentijnsdag stiekem best leuk. Men vergeet plotseling hun naam te vermelden op brieven. SKY Radio-Liedjes op de radio zijn plotseling een stuk leuker. En als je geen kaartje krijgt, kun je altijd nog zeggen dat je ‘er toch niet aan mee doet.’

Throw up in a pussy (carnaval)

Het is weer zover. Na iets minder dan een jaar wachten is het carnaval weer losgebarsten in, voornamelijk, het zuiden des lands. Een vriend van me heeft een studiemaatje uit Turkije, Ugur, over laten komen om kennis te maken met Nederland, en in het bijzonder, carnaval.

Nieuw Jaar

De dagen tussen kerst en oudejaarsavond zijn altijd omgeven door een bepaalde rust. De laatste keer dat ik Anton zag, zaten we in de brandende zon op het terras. Nu kwam hij, met de sjaal voor zijn mond en met zijn door gatengeteisterde handschoenen de dönerzaak op het station uitlopen. De halve-euro zwerver liep hysterisch te schreeuwen dat hij geld wilde.

Het Meisje Van De Oliebollenkraam

Ik was een jaar of twaalf toen ik verliefd was op het meisje van de oliebollenkraam. Avond na avond ging ik de kermis op om haar even te zien. Ze was een paar jaar ouder dan ik en toen het mooiste meisje dat ik ooit gezien had. Ik wist zeker dat ze mij ook wel zou zien zitten.