Jim Bakkum

Ik weet het nog precies. Papa zat met de iPad in zijn hand. Hij had mee geboden voor Serious Request. ‘Nog een minuut Roos en we hebben het gewonnen.’ Bij de laatste tien seconde bedacht ik dat het toch wel heel eng was. Maar we hadden het. Ik zou oog in oog komen te staan met Jim Bakkum. Met een grote lach belde ik me vriendinnen op. Na veel gegil en nog meer ‘oh-my-god’s gehoord te hebben bedacht ik me dat hij wel echt in mijn huiskamer zou komen.

Voetbal nader verklaard

Dezer dagen wordt in menig arbeiderscafé en in menige oranjeversierde volksbuurt pijnlijk duidelijk dat nogal wat aanwezigen waar het gaat om de edele voetbalsport de klok wel hebben horen luiden, maar in de verste verte geen idee hebben waar de klepel hangt. Reden voor mij om, vanuit mijn immer hulpvaardige inborst, een aantal voetbaltermen en -begrippen nader voor u te verklaren.

Albert Verlintje

Even met het paleis gebeld: “Goedemorgen, Oplopers hier. Trix in de buurt?” De dienstdoende lakei geeuwde, en zei dat ik wel een tikkeltje aan de vroege kant was met mijn telefoontje. Maar ik wist zeker dat de weduwe Von Amsberg al wakker was, want ze moest koekhappen in Zeeland. Dus werd ik doorverbonden, en kreeg ik een duffe Majesteit aan de lijn, die informeerde waarmee ze mij van dienst kon zijn. Dus is stak van wal.

In een hokje bij de woningcorporatie

Er is voor iedere potentiële huurder al vastgesteld hoeveel vierkante meter hij maximaal mag huren, hoeveel een woning mag kosten en wanneer een urgentielijst van toepassing is. Huurhuizen zijn in blokken gebouwd voor dezelfde prijzen, bejaarden worden op elkaar gestapeld in een centrum met half zelfstandigen om hen heen om de zorg te centreren, studenten en starters worden bij elkaar gepropt waarbij ze de meeste overlast van elkaar hebben, of ze vinden zelf een plek waar een ander er nog meer last van heeft. Maar de Vereniging voor Nederlandse Gemeenten (VNG) vindt de huidige opties om de diversiteit in te perken nog lang niet genoeg.

Pamela Anderson zonder bontje

Even met Gert-Jan Morsink gebeld: “Goedemiddag, Oplopers hier. Mag ik je even storen?” Zo’n prijsvechter als Sandd wordt natuurlijk gekenschetst door een ‘platte organisatie’, vandaar dat de directeur van deze postbezorgingsbeunhaas zelf het toestel opnam. Handig, dat scheelde me weer een hoop gezeik met weerbarstige secretaresses. “Zeg Gert-Jan, kan ik via jou ook bombrieven en enveloppen met Antrax versturen?” Woedend vroeg de opperpostbode mij, waar ik deze aantijging op baseerde. Dat maakte ik hem snel duidelijk:

Ik heb er geen zin an

“Ik vond hem vorig jaar beter” zijn de woorden die mijn zwager komende tweede kerstdag ongetwijfeld tot me gaat spreken. Hij refereert dan aan de conference die de avond voor kerst uitgezonden zal worden. Refereert hij namelijk elk jaar aan. Ik heb aan veel dingen een hekel rond de jaarlijkse feestdagen, maar hij spant de kroon. De kwal. Rechtstreeks weggelopen uit een reclame voor de Leidse onderwijsinstellingen. Hij heet Charles en geen Wouter, maar verder gaat de vergelijking helemaal op.

Verkeerd lichaam

Ik ben geboren in een verkeerd lichaam. Aan de buitenkant zie je niets bijzonders. Misschien een beetje mollig, maar alles binnen de perken. Maar binnenin zindert de spirit van een sporter. Lenig, gespierd, een gestroomd lijf dat tot alles in staat is: de marathon van New York lopen, op olympisch niveau oefeningen doen op paard en brug, topscorer zijn in het nationale hockey team, Wimbledon winnen. U begrijpt wat ik bedoel.

Met de Tokkies naar de bridgeclub

Even met de Gereformeerde Bijbelstichting gebeld: “Goedemiddag, Oplopers hier. Mag ik u Deo Volente even hartelijk danken? U moet het me maar vergeven, maar door uw schuld begrijp ik niets meer van wat die smeris voor de deur mij probeert te vertellen.” Vroeger kreeg ik altijd gewoon een bekeuring wegens artikel 5 van de Wegenverkeerswet, maar zonet werd mij een bon overhandigd met de mededeling “Richteren 2 vers 1 tot 6.”

Wedstrijd

Het is geen gemakkelijke wedstrijd deze keer, en dat is een understatement! Ik stond heel erg ruim voor na het eerste kwartier. Maar ja, ik ben dan ook door het vele sporten goed getraind. Drie uur in de week hockey, twee uur in de week tennis en roeien en dan ook nog een uurtje fitnessen. Dat kan een behoorlijke voorsprong geven.

De party is over…

Het is gelukt. Wethouder Jansen heeft zijn felbegeerde adviseurschap bij een grote bank gekregen. Nadat Jansen zijn medekandidaat , die ook op deze ‘baan’ aasde, een door mij gemaakte foto had laten zien waarop deze doende was Jansen’s vrouw te onderwerpen aan een nauwgezet bekkenbodemonderzoek, gooide deze de handdoek in de ring. Toen ik die foto maakte merkte ik gaandeweg hoe makkelijk je een foto kunt bewerken. Maakt niet uit; het leverde een bonus op.

Eerste druk

‘En? Wanneer komt de tweede?’ De laatste paar weken een veelvuldig gestelde pijnlijke vraag. Veelal door kinderloze vrienden die het op een sarcastische toon vragen. Met zo’n meelijwekkende blik van ‘Je moet mij niet aankijken hoor. Ik heb je nog zo gewaarschuwd.’ Een zeer gevoelig onderwerp, dus zeg ik zo achteloos mogelijk ‘Er komt geen tweede.’ ‘Hoezo? Is de eerste druk?’

Sport zuigt

Toen ik klein was moest ik op een sport. Iedereen in mijn klas zat op een sport, dus ik moest ook, vond iedereen behalve ikzelf. Ik wist een ding zeker: het mocht zeker geen teamsport zijn, want ik hou niet zo van teamsporten. Eigenlijk hou ik helemaal niet zo van sporten. Ik heb wel wat beters te doen, hou ik mezelf altijd voor. En dat is ook; de ene week werk ik veel, de andere week moet ik mijn dvd’s sorteren, gisteren heb ik weer drie afleveringen van Twin Peaks zitten kijken en vanavond heb ik vrijgemaakt om al mijn cd’s terug in de goede hoesjes te stoppen. Veel belangrijker zaken, dus.