Nu er een economische crisis heerst blijkt het dat Nederlanders als eerste het bezoek aan een restaurant schrappen. Dat las ik afgelopen donderdag in een onderzoek van de website actiepagina.nl, een site met schreeuwende kleuren waarvan de missie is; makkelijk geld besparen tijdens het online winkelen.
Ik ken een verhaal. Van een meisje van halverwege de twintig. Niet mooi, niet lelijk. Uiterlijk onaangedaan. Een enigszins verbaasde blik op haar gelaat. Totale rust. Gewassen. Haren gekamd. Ingesmeerd tegen het doorliggen. Intraveneus gevoed. Via naalden, slangen en vochtzakken. Aanraakbaar maar onbereikbaar. Levend onder glas. Sneeuwwitje gelijk.
Een tijd geleden stond er weer eens een onderzoek in de krant, dat is geen nieuws we worden overstelpt met allerlei onderzoeken. Het onderzoek ging over bestuurders van boven de veertig die in het bezit zijn van een Mercedes, vertonen vaker asociaal rij gedrag dan andere bestuurders. Nou dat is dan het vervolg op een onderzoek van twintig jaar gelden, want toen reden ze allemaal in die irritante GTI’s.
Geachte heer Tulleken,
“Het valt wel mee.” Zelden zal iemand zich met zo’n simpele boodschap zoveel ellende op de hals gehaald hebben als u. In een poging de geruchtenstroom rondom de medische situatie van Prins Friso wat tot bedaren te brengen, verbrak u uw beroepsgeheim en bewees u uw beroepsgroep geen goede dienst. Had u een weddenschapje met de mensen van het VUmc?
Ik ken haar al van toen ik negentien was. Plotseling was ze er, de eerste keer ontmoette ik haar in een leslokaal tijdens mijn opleiding tot verpleegkundige. Ze was meteen heel duidelijk aanwezig, maakte me het volgen van de les compleet onmogelijk. Ik wist toen nog niet wie ze was en hoe ze heette. Na haar debuut in mijn leven komt ze vaker, altijd onverwacht, nooit van te voren aangekondigd. Ze komt meestal gewoon bij mij thuis op visite maar soms komt ze ook wel eens als ik bij vrienden of familie ben en heel soms valt ze me zelfs op mijn werk lastig.
