Sterven is geen kinderspel

Deze kop van een ingezonden stuk in ons streekkrantje trok mijn aandacht. Een steile christen maakte daarin bezwaar tegen een bijzondere theatervoorstelling op basisscholen in de regio.
De dood zonder taboes. Er mocht namelijk ook in gelachen worden. De theatermakers hadden hiermee terecht een prijs gewonnen.

Speelruimte

Hij had hooghartig en zelfverzekerd voorspeld dat de VVD een klinkende overwinning zou behalen. Nu hoor ik hem niet meer; hij is weggekropen als een adder onder het gras. Zijn conservatieve partij, ooit een liberale afsplitsing van de PvdA, verloor zóveel zetels dat de SP nu de derde politieke partij van het land is.

lang leven de cassiere

Oh god, oh god, daar komt er weer zo een hoor. Zo een die er een kwartier over doet om zijn auto recht voor de pomp te krijgen, bijna uit de auto rolt omdat hij 80 en te stijf is om flexibel te bewegen, drie keer de verkeerde slang pakt om dan uiteindelijk 10 schamele liters benzine in zijn auto te gooien waarvan er vier verloren gaan omdat hij de slang terugtrekt zonder de hendel los te laten.

Blinde tyfushond

“Excuseer, meneer de scheidsrechter. Volgens mij is uw fluitsignaal gebaseerd op een omissie te uwer zijde. Een ordentelijke meetkundige observatie zou thans aan het licht brengen dat de bal, zij het marginaal, binnen de lijnen van het speelveld is gebleven. Gaarne moge ik u beleefd verzoeken, uw voorgenomen besluit reeds thans te herzien te mijner voordele.” Okee, overdrijven is ook een vak. Maar de scheids uitmaken voor ‘blinde tyfushond’ gaat echt te ver.