De man kwam binnen, je rook al van een afstand dat zijn ontbijt uit een paar glazen bier bestond. Het woord van het merk stond nog net niet op zijn voorhoofd, doch de lucht verziekte de frisse wachtkamer van de huisarts.
“Eigenlijk vond ik die ene zwarte zo leuk.” Het was 4 uur in de nacht, en mevrouw Oplopers keek me in de schemering met natte oogjes aan. “Hij was zo lief, hij kwam op de boerderij meteen op me af. En hij keek zo koddig uit zijn oogjes… Maar ja, we hebben nu al die rooie.” Voor mij was het meteen een uitgemaakte zaak. “Morgen bel je even naar de boerderij of die kleine zwarte er nog is. En zo ja, dan gaan we hem halen. Punt uit.”
Een tijdje geleden is er in mijn woonplaats een nieuwe mediamarkt geopend. Omdat we zo goed als buren zijn dacht ik afgelopen zaterdagmiddag, ‘kom, laat ik er eens gaan kijken’. Toen ik binnen kwam kon ik mijn ogen niet geloven. Ik had nog nooit zoveel cd’s, dvd’s, tv’s en wasmachines bij elkaar gezien in één ruimte. Werkelijk onze consumptie maatschappij ten top. Alles wat je hartje begeert zo binnen handbereik.
Dit is waar gebeurd, en dit kan alleen maar gebeuren bij de familie Kneus en Co. Laat ik bij het begin beginnen.
Claudy mijn vrouw moest nog diverse plaatsen van het veld inzaaien met gras, maar door de aanhoudende regen was het steeds niet doorgegaan.
