Het zal me verdomme toch niet gebeuren dat ik niet aan de nieuwste rages van deze eeuw deelneem. Oppassen moet ik, dat ik niet te ver achterop raak. Dat ik de nieuwste geneugtes in het leven mis. Het leven is al kort genoeg en van de hypes moet je genieten als het kan. Maar dan moet je wel bijzijn. Een van de rages de laatste jaren, is het ploegen. Niet meer: prik eens een vorkje mee, maar prik eens een meisje mee.
“He, alles goed?”
“Ja best, met jou?”
“Goed hoor. Maar best, dat klinkt niet heel enthousiast?”
“Nou, eigenlijk heb ik me wel eens beter gevoeld.”
“Lucht je hart, meid.”
“Ik heb gisteren afscheid genomen van mijn mooie nagels. Viel me zwaar. Ik denk dat ik, hoe krap ik ook kom te zitten volgend jaar, toch weer neppers erop laat zetten. Dan eet ik maar wat minder.”
Aarzelend, en een tikkeltje nieuwsgierig, stap ik de doucheruimte van de camping binnen. Het is altijd spannend wat je in een dergelijk hokje aantreft. Ik kijk rond en constateer tot mijn grote vreugde dat het er vandaag acceptabel uitziet. Dit keer geen bungelende tampon aan de kledinghaak of een achtergelaten onderbroek op het zitbankje.
Wie kent het verschijnsel niet? Internetseks. Webcamrukkers, tietenshowers en ander gespuis. Elkaar opgeilen via de computer van jong en oud. Steeds jonger begint men hieraan en steeds nemen dit soort praktijken extremere vormen aan. Hoe kan het ook anders, als de media dagelijks seks / porno aanprijst, alsof het tomaten zijn in de uitverkoop. Voordat mams en paps kan uitleggen hoe baby’s worden geboren, heeft dochterlief al haar kale lotusbloem laten zien aan de helft van haar klas.
We lopen naar Nina’s school, door een tamelijk doodse wijk. De lucht is grijs, zoals de laatste dagen onafgebroken. Maar het regent niet, voor de afwisseling, en er lijkt wat licht door het grijs heen te schemeren. Bovendien zit er een frisse zwierigheid in de lucht, of misschien wel in mij. Mijn optimisme ontwaakt en ik zeg: “Het wordt vast mooi weer vandaag.”
