Okay ik ga er nu toch ronduit voor uitkomen. Al enige weken ben ik hartstikke manisch. Hoewel ik het liever niet zo noem vanwege de negatieve lading die aan dat woord kleeft. Ik noem het liever euforisch of simpelweg hyperdepiep! Alles triggert mij en pakt in mijn voordeel uit. Ik heb het geluk aan mijn kont hangen en het liefst zou ik erop gaan zitten. Geen wonder dat ik van alle kanten straal. Hoewel deze aura ook wel eens een heel klein butsje oploopt. Onlangs nog toen ik, voor mijn gevoel, net iets te lang achter een vrachtauto bleef sukkelen terwijl men in de UK verplicht is sneltransport in te laten halen wanneer zich een gelegenheid daarvoor aandient en die gelegenheid liet de chauffeur mij te vaak passeren. Ik ben onderweg naar mijn vaderland. Dit butsje verdween ook al weer snel als ware het dat mijn aura is gemaakt van memory metaal. Ik heb een zee aan tijd voor mij en wat is het verschil tussen: achter een vrachtauto sukkelen of wachten bij een ferry terminal voor inscheping? Terwijl Jimi zich uit de Blues werkte op zijn gitaar begon ik spontaal “we zijn er bijna” te zingen. Toch kon ik het niet laten de vrachtauto voorbij te gaan toen ik na de eerstvolgende bocht de weg haarscherp voor mijlen kon overzien.

Gaat het wel goed met me? Het is een vraag die ik mij de laatste tijd regelmatig stel. Vermoeiend is het allemaal wel. Maar ik eet nog goed (Wat? Ik eet zelfs beter.) en met mijn dag/nacht-ritme is helemaal niks mis. Bekaf maar voldaan ga ik bijtijds naar bed om de volgende dag met frisse energie te beginnen. Deze zelfdiscipline heb ik, denk ik, te danken aan mijn pa, de commando en de kloosterling. Aangekomen aan boord van de ferry peuzel ik mijn zelfbereide broodjes Gouda op gevolgd door een paar bananen. Mijn warme maaltijd had ik tijdens de rustpauze in de middag genoten en ga weer bijtijds naar mijn kooi. Geen vuiltje aan de lucht.

Iets dat ik gelijk weer moet nuanceren nadat ik aangekomen ben in Nederland en de petro-chemische dampen opsnuif. Bij het eerste stoplicht…nee, verkeerslicht, wacht even? Welke idioot heeft het woord verkeer nu weer uitgevonden? Als je daar een letter aan vast plakt is het foute boel natuurlijk. Dus, bij de eerste transportregelaar zit er, in de auto naast me, een verzuurd gezicht mij aan te staren. Negativiteit? Ik inhaalleer het als een peuk zonder de teer maar met de nicotine, want verslavend is het wel, waarna ik een grote pluim positivisme uitstoot. Ga jij maar effe lekker met je hoofd in de wolken zitten. Ik mag een glimlach terug ontvangen. Ziet je nu!? En als een rode lap op een stier zoef ik weer verder bij het verspringen van de lichten.

De agressie in het verkeer is helaas nog niet helemaal verdwenen. Op een ding gedurende mijn bezoek aan Nederland had ik dan ook niet direct een antwoord, bumperklevers. Maar daar zal ik een volgende keer op voorbereid zijn. Ik ben voornemens zo’n matrixboordje aan te schaffen waarop je van die teksten voorbij kan laten fietsen. En als er dan weer zo’n zwaan kleef aan in mijn spiegel opdoemt zal ik hem te lezen geven:”Heeft u moeite met het lezen van mijn nummerplaat? Bij de aanschaf van mijn volgende auto zal ik om een groter kenteken vragen.” of:”Wilt u graag meeluisteren met mijn muziek? We kunnen bij de eerstvolgende parkeerplaats wel even stoppen dan kunnen we samen luisteren.

KingArthur 2012


4 reacties

Avatar

Libelle · 23 juli 2012 op 13:08

Ik krijg thans iets meer gevoel bij hyperdepiep, sapperdeflap.

Avatar

Mien · 23 juli 2012 op 15:10

Het kan nogal verkeren.
Op de weg en in je hoofd.
Kwestie van de juiste balans zoeken.
Bumperkleven op je achterhoofd is de meest veilige optie.

[b][u][url=http://ic.pics.livejournal.com/purasuti/16754680/81982/640.jpg]Mien verkeerswijzer[/url][/u][/b]

Avatar

Sagita · 24 juli 2012 op 11:08

Het is wel echt een manisch stuk geworden, compleet met niet ter zake doende associaties en overdrijvingen. Alleen na het lezen al, ben ik moe. Pallieter van Felix Timmermans is ook geschreven in een manische fase.
Gelukkig ben je nog wel te volgen!
:lach:

Avatar

Mup · 24 juli 2012 op 15:45

In het Nederlands door Jimi heenzingen; foei!

Groet Mup

Geef een antwoord