Omgeven door vrolijke kindergezichtjes, sta ik midden op de tafel, onder de parasol. Alle kinderen hebben een groot bord voor hun neus. Ongeduldig houden ze hun mes en vork in de aanslag, klaar om aan te vallen. De deur gaat open en onder luid gejuich wordt een enorme stapel pannenkoeken naar buiten gedragen en naast mij neer gezet. Ik ben tot aan de rand toe gevuld met donkerbruine, mierzoete stroop, die de kinderen met lepels vol over hun pannenkoeken laten lopen. Ik heb een goed leven! Niemand die me lastig valt en uitsluitend gezelschap dat mij op waarde weet te schatten. Maar dan wordt mijn rust ruw verstoord door een vlieg. Hij landt middenin de stroop in mijn binnenste en begint gulzig te eten. Hij fluistert dat mijn inhoud te zoet is en vertrekt mopperend. Onmiddellijk komen er twee andere vliegen aan, die zich eveneens te goed willen doen aan mijn inhoud. Zij vinden mijn stroop niet te zoet, hoor ik ze zoemen, maar mijn vorm staat ze niet aan. Veel te rond en te stevig. Deze twee bemoeials worden afgelost door maar liefst vier soortgenoten. Allemaal hebben ze iets op mij of mijn inhoud aan te merken. Verweren kan ik me niet, ik zou niet weten hoe.

Dan roept een van de kinderen dat er allemaal vliegen in de stroop zitten. Hun moeder komt ze verjagen. Nadat de kinderen hun buikjes gevuld hebben, word ik voorzichtig naar binnen gedragen en na een liefdevolle aai met een doekje, op mijn vertrouwde plekje in de kast gezet, waar geen vlieg mij meer lastig kan vallen.

[i]Soms zou ik willen dat ik een strooppot was. [/i]

Categorieën: Verhalen

Avalanche

Zit nooit om woorden verlegen. http://tekstfontein.com

10 reacties

SIMBA · 4 maart 2010 op 13:12

:hammer: 😆 Ik dacht: “Waarom staat ze nou midden OP tafel?” Inleven in een strooppot, het moet niet gekker worden! 😀

Avalanche · 4 maart 2010 op 15:25

Doet eens iets anders, luidde het verzoek. 😎

Ontwikkeling · 4 maart 2010 op 16:44

Ik vind ‘m leuk!
Honing zou mierzoet zijn, stroop is beter 😉 (en lekkerderder)

IO vangt ze met stroop 😉

Prlwytskovsky · 4 maart 2010 op 17:02

[quote]Soms zou ik willen dat ik een strooppot was[/quote]
Dan kwam ik je uitlikken. 😆

Maarre …. Avelanche: ik wil je niet bang maken, maar hier is het net +3 graden. En dan eet jij je pannenkoeken buiten? 😉

LouisP · 5 maart 2010 op 08:52

Avalanche,

over originaliteit gesproken…..
“Niemand die me lastig valt en uitsluitend gezelschap dat mij op waarde weet te schatten.”

Vroeger zeiden ze van sommige klasgenootjes dat ze stroop aan hun gat hadden…..tiens, van mij zeiden ze dat nooit…

gr.
Louis

arta · 5 maart 2010 op 09:49

Goed ingeleefd 😀
Zelf zou ik geen strooppot willen zijn, hoor. Al dat geplak…

pally · 5 maart 2010 op 11:12

Ha, ha, grappig! Je inleven in een strooppot. Voortaan denk ik aan jou als ik pannenkoeken met stroop eet, eigen schuld.
Ja, leuk, even heel iets anders 😉

groet van Pally

Fem · 6 maart 2010 op 09:07

😀 Hoe kom je erop!! :hammer:

Dees · 6 maart 2010 op 12:29

Mooi stukje. Met ondertonen onderuit de stroopkan. De vliegen van tegenwoordig weten niet meer hoe het moet. Maar misschien de strooppotten ook niet, wie weet.

Mien · 8 maart 2010 op 11:52

Vroeger stak ik mijn tong wel eens in de strooppot.
Dat laat ik voortaan uit mijn hoofd.
Ach … met wat vliegenpoep wordt de stroop vanzelf wat zouter.
Leuke column.

Mien (doet de deksel, die hij wel eens op zijn neus, voortaan op de pot)

p.s.
Leef je ook eens in in een lampekap en laat wederom een nieuw licht schijnen.

Geef een antwoord