Ik ben erg ijdel. Misschien niet zo zeer in figuurlijke zin (maak ik mezelf graag ijdel wijs) maar toch vooral wel in letterlijke zin. Ik ben gék op de spiegel. Dat is helaas een eenzijdige liefde. Want de spiegel loves mie not bek. Nope.

Ik vind mezelf lelijk. En vaak geeft de spiegel mij groot gelijk. Nou heb ik tegenwoordig niet meer de tijd om mezelf urenlang voor dat glinsterglas te kwellen. Er was echter ooit een periode dat ik die uren wél ruimschoots weg te gooien had. Maar ik had gelukkig zo mijn methodes om mijn rust te hervinden. Ook daar had ik de tijd voor.

Na ontmoedigende ontmoetingen met mijn spiegelbeeld ging ik de straat op. Op zoek naar shotjes zelfvertrouwen. Op zoek naar zustersspiegels. Want alle spiegels zijn verwant, dat weet een kind. Overal vond ik ze. Winkelruiten, autoraampjes, regenplassen. In elke zuster zocht ik mijn gezicht. Want ik wist dat deze zusters milder, ouder en vooral vriendelijker waren dan de gemelijke jongejuffrouw die bij mij thuis hing te sjacherijnen.

De zusters lapten mij op. Zij boden mij mijn mooiere weerschijn, in iedere volgende spiegeling een ietsje aantrekkelijker. En als ik dan voldoende was opgepoetst, spoedde ik mij huiswaarts, wind in de rug, terug naar mijn eigen spiegel.

Moedig blikte ik in de verticale diepte. En bezag mijn gezicht met andere ogen. Zusterogen.

En stak mijn tong uit.


13 reacties

WritersBlocq · 13 mei 2006 op 12:06

Ik vind het een schitterend stuk!
Eind goed al goed 🙂

Troy · 13 mei 2006 op 13:52

Een prachtig miniatuur.

Nana · 13 mei 2006 op 14:33

Mag ik je zuster zijn? 😉

wendy77 · 13 mei 2006 op 15:13

Mooi geschreven, mooi verhaal!

Prlwytskovsky · 13 mei 2006 op 17:57

Dit is vrouwenpraat en erger: vrouwenlogica. Daar bemoei ik mij niet mee. Wel lekker kort. 😉

Li · 13 mei 2006 op 22:51

Mooie zelfreflectie
Voor mij zijn alle spiegels ‘lachspiegels’…

Li

Dees · 13 mei 2006 op 23:13

Jij bent nou echt zo’n schrijfster waar ik best eens een boekje van wil lezen. Prachtig, magisch stukje.

Mosje · 14 mei 2006 op 11:55

Heel mooi verhaaltje Anne.
Sinds een groot aantal jaren kijk ik niet meer zo vaak in de spiegel, maar in de ogen van anderen. Dan zie je veel meer van jezelf.

Chantal · 14 mei 2006 op 12:49

Vind dit echt een supermooie column. Zoals Dees ook zegt, het heeft iets magisch 🙂

KingArthur · 14 mei 2006 op 17:27

Lekker om tussen het zonnetje in te lezen. Een eerlijk stukje.

Peer · 14 mei 2006 op 22:29

Goed stuk! Ik denk dat heel veel mensen zich hierin zullen herkennen.

@Prlwytskovsky:
Je moest eens weten hoeveel mannen ietsdergelijks zullen hebben. Het gaat dan misschien niet direct om de schoonheid van het gezicht maar bijvoorbeeld om het al dan niet hebben van spieren of een bierbuik (vooral in de lente/zomer, met de weinig verhullende kleren).

Ma3anne · 15 mei 2006 op 15:01

Er zijn spiegels en spiegels. Er zijn er bij waar ik een broertje dood aan heb en anderen zijn inderdaad als zusters.

Mooi verwoord, die sisterhood!

KawaSutra · 19 mei 2006 op 13:52

Je kunt beter jezelf een spiegel voorhouden dan dat je dat iemand anders laat doen. Prachtige en wonderlijke levenservaring heb je hier beschreven.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder