We liggen in de zetel. Hij, Brossir. Ik, Axelle. Op de televisie speelt een film van Fatih Akin, Gegen die Wand. Hij is in slaap gevallen: zijn hoofd tegen mijn buik, zijn armen rond mijn nek. Ik kijk naar de film, volg de bewegingen en de ondertitels. Turkse woorden klinken me, in de drie maanden dat hij me Turkse woordjes bijbrengt, nog steeds als Chinees in de oren. Zijn verblijfsvergunning ligt op de tafel. Nog steeds. Ik durf er bijna niet meer naar te kijken. Ik ben bang. Dat het te snel zaterdag zal worden, hij om de hoek verdwijnt en me voor de laatste keer een [i]Görüsürüz[/i] zal toeroepen. Ja, daar ben ik zo bang voor.

Ik word wakker in een bed dat het mijne niet is. “Je was in slaap gevallen,” zegt hij. “Vertel je vader gewoon dat je bij een vriendin bent blijven slapen.” Ik knik. Zo gaat het al minstens drie maanden lang. Drie lange maanden. Het verbaast me dat papa geen vragen stelt. Ze weten het bijna allemaal. De buurvrouw heeft ons gezien bij het bushokje, de visser heeft ons in het gras betrapt en de bejaarde opa aan het eind van de straat heeft ons al meermaals gevraagd of ‘de geliefde kindjes hun sigarettenpeuken niet ergens anders kunnen gooien.’ Ik weet dat ze zich afvragen hoe papa zou reageren wanneer hij hoort dat zijn dochter rotzooit met een illegaal. Wie niet.

Hij heeft zijn zonnebril aan. Lijkt ontsnapt uit één of andere Bondfilm. Eén van zijn zovele ‘beste vrienden’ neemt een foto van ons. Hij houdt me vast alsof hij me nooit meer zal loslaten. Daarna liggen we nog wat in het gras. We doen bijna niets anders meer. “[i]Cumartesi[/i],” zegt hij. Zaterdag. “[i]Yarin.” [/i] Morgen. Morgen is het zaterdag, klinkt het in mijn hoofd. Zijn valse glimlach doet me duizelen.

Categorieën: Maatschappij

axelle

“I am good, but not an angel. I do sin, but I am not the devil. I am just a small girl in a big world trying to find someone to love.” ― Marilyn Monroe

8 reacties

arta · 11 april 2007 op 18:31

Als ik het goed begrijp loopt zijn verblijfsvergunning zaterdag af?
Dat moet erg moeilijk voor je zijn…
(Al vind ik iemand met een verblijfsvergunning niet illegaal, hoor! In ieder geval niet tot Cumartesi 🙂 )
Goed geschreven!

KawaSutra · 12 april 2007 op 01:41

[quote]Lijkt ontsnapt uit één of andere Bondfilm. [/quote]
Nee, dat is Pierce Brosnan. Schrijf je net effe anders. 😀
Maar, mooi beschouwend geschreven. Geen woord teveel.

Mup · 12 april 2007 op 16:40

Eens met Arta en kawa, maar een zonnebril zet je toch op, en niet af?
😉
Groet Mup.

Rose · 12 april 2007 op 17:53

Mooi!

axelle · 12 april 2007 op 19:14

dankjewel voor de lieve reacties!

-o ja, zijn zonnebril had hij dan waarschijnlijk wel ‘op’ 🙂

Axelle

goofy · 12 april 2007 op 23:06

Ik weet niet of dit een mooi verhaal wordt. Er zitten ook ingrediënten voor drama en tragedie in. Maar wat ik niet goed snap is wie de vriendin van Brossir is. Jij (Axelle) of Dashuri. Of zijn jullie identiek?
Iyi Akshamlar
Goof

axelle · 13 april 2007 op 19:26

O nééé…

1) Ik ben Dashuri niet

2) Dashuri’s Brossir is niet mijn Brossir (hij zou het moeten horen hihi :p)
Nee, we vinden Brossir gewoon allebei een mooie naam, en om de privacy (van onze vriendjes) te bewaren gebruiken we gewoon een andere naam voor ‘hij’… dezelfde dus 😉

Axelle

Prlwytskovsky · 5 mei 2007 op 21:11

[quote]Hij heeft zijn zonnebril aan[/quote]
Kan die zonnebril ook “uit”?

Nu begrijp ik ook jou reactie.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder