Soms haalt Amor rare streken uit. Dan schiet hij zijn pijlen op mensen die eigenlijk niet bij elkaar passen. Of eigenlijk niet bij elkaar mógen passen. Huidkleur, geslacht, geloof, rang of stand; er zijn honderd-en-één onredelijkheden waarbij liefde verboden wordt. En dat is van alle tijden. Ruim vijftig jaar geleden draaide Amor, tijdens een dorpsfeest, overuren. Het wemelde daar van de jongelui en hij richtte één van zijn pijlen op een knappe donkerharige jongeman met diepbruine ogen en een vrolijke krullenbol met stralende blauwe kijkers. ,,Die passen perfect bij elkaar” schaterde hij, en vloog weg.

Maar daar dacht haar familie heel anders over, want de jongeman deugde niet. Niet dat hij teveel dronk, iets had gepikt of een moord had gepleegd. Het was veel erger. Hij was gereformeerd! En een keurig katholiek meisje diende met een roomse man te trouwen. Jong of oud, dat maakte niet, als hij maar een kruisje sloeg. Dus sloegen zij haar met de kreet: ‘twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen’ om de oren. En vervolgens werd zij ‘voor haar eigen bestwil’ opgesloten op zolder. En de hele familie bad rozenkransjes in de hoop dat de Heilige Maagd het liefdesvuurtje zou blussen.

Maar de Heilige Maagd had heel andere plannen. Die stookte het vuurtje verder op en fluisterde dat ze elke avond naar buiten moest kijken. Want als de klok van de katholieke kerk acht uur sloeg dan fietste haar grote liefde voorbij. En als zij op haar tenen ging staan dan kon zij hem vanuit het zolderraampje zien. Eerst zag zij het gele licht van zijn koplamp, daarna een zwarte schim, gevolgd door het rode achterlichtje dat steeds kleiner werd. Dan telde ze langzaam tot tien. Dat was precies de tijd dat hij nodig had om te keren. En weer straalde het licht van zijn koplamp haar tegemoet en met een kloppend hart zag ze het rode achterlichtje in de verte verdwijnen.Van oktober tot maart, zes maanden lang, fietste hij dagelijks elf kilometer heen en terug. Als dat geen liefde was! Precies op haar eenentwintigste verjaardag pakte zij haar biezen. En terwijl de koeien nog met hun poten in de ochtendnevel stonden, wachtte zij op de bus die haar naar de man van haar dromen zou brengen. Haar enige bezittingen ‘twee onderbroeken en tien gulden’ pasten precies in haar jaszak.

En in mei 1954 trouwden ze voor het kantongerecht. En dat is deze maand precies vijftig jaar geleden. Inmiddels zijn ze twee dochters, twee schoonzoons, drie kleinzonen en een aanstormende kleinzoonschoondochter rijker. En wij ‘mijn zus en ik’ hebben nooit een duivel op het kussen van onze vader en moeder kunnen ontdekken. Dáár stak Amor een ‘pijltje’ voor.

Li


Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkte 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep. Sindskort gepensioneerd.

14 reacties

Ma3anne · 18 mei 2004 op 17:05

Een beauty van een column in alle opzichten! [img]http://www.examedia.nl/columnx/images/subject/icon14.gif[/img]

Irma · 18 mei 2004 op 17:39

Prachtig Li! Hele mooie column weer.

Bakema_NL · 18 mei 2004 op 18:30

Gefeliciflapperd.
Schoonouders en hun afkeur van jou als vriend danwel vriendin………..ik weet er alles van. Bij mij had het niks met religie te maken, maar de ouders hadden wel een hekel aan jongens met lang haar en oorringen en zo…..hadde zij even pech, hehehehe :-P. Inmiddels ook alweer 17 jaar geleden, op naar die 50. 🙂

Kees Schilder · 18 mei 2004 op 18:57

Tja, wat moet ik hier nog op zeggen? Geweldig? Dan doe ik je echt te kort ,Li

Dees · 18 mei 2004 op 19:37

Jij kan er echt wat van! Mooi!

Kees · 18 mei 2004 op 21:33

Prachtig! Een sprookje in het echte leven.

sally · 18 mei 2004 op 22:20

Geweldig li,
het kon het verhaal van mijn vader en moeder zijn.
ook voor het kantongerecht getrouwd.
Terwijl ze ook nog allebei van hetzelfde geloof waren.
Het probleem was hier standverschil. Mijn moeder enigst kind ook op haar 21 ste uit huis.
nu 60 jaar later
14 kinderen (en niet eens katholiek), 34 kleinkinderen en 12 achterkleinkinderen. Tot op het laatst verliefd geweest.
mooie column.
bedankt….sally

Eftee · 18 mei 2004 op 22:42

Het is weer een p-p-pareltje![img]http://www.examedia.nl/columnx/images/subject/icon14.gif[/img]

Hans · 18 mei 2004 op 23:04

Li,
deze is heeeeeeeeeel erg lief.
Ik heb het allemaal in mijn huwelijk niet voor elkaar gekregen ondanks hetzelfde geloof…..
ik heb je column 3 x gelezen hij is echt echt lief!

Louise · 19 mei 2004 op 08:52

De lekker-leesbaarheids-factor van deze column is hoog! Om te smullen dus.

Het onderwerp is ook voor mij heel herkenbaar. Mijn moeder is katholiek en mijn vader protestant. Volgens mijn opa en oma lagen zij ook niet alleen op hun kussen, maar ook hier zijn de pijlen van Amor heel sterk geweest. Nu nog.

Ik laat jouw column aan mijn ouders lezen, kunnen ze absoluut waarderen 🙂

pepe · 19 mei 2004 op 09:40

Hele mooie column… toppertje

Herkenbaar… Hier ook twee geloven op een kussen, maar de duivel heb ik nog niet gezien. De vijftig jaren zijn nog 30 jaren ver weg. Maar tegenwoordig is 20 jaar al een unicum.

viking · 19 mei 2004 op 12:06

Om jaloers op te worden! Toen mijn vader voor zijn schoonmoeder-to-be verscheen, sprak deze laatste: ‘die vent heeft gift in zijn ogen…’

Dat moet hem dan zo uit haar valse mond erin geketst zijn. 😡

Mosje · 19 mei 2004 op 14:37

Mooi verhaal Li!!

WritersBlocq · 11 oktober 2005 op 22:21

Li, pseudoniem voor schitterend!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder